Bingoal

Gesponsorde inhoud

De winnaar van Parijs-Roubaix komt het Bos van Wallers uit in de top vijf

BELGA

Er is maar één wielerwedstrijd ter wereld waarin de winnaar al op honderd kilometer van de finish in de voorlinie strijdt: Parijs-Roubaix. “Als je in het Bos van Wallers niet vooraan zit, werk je jezelf in de miserie”, zijn kenners het eens.

Secteur 19, het Bos van Wallers, is een van de meest meedogenloze wegen die onze aardkloot rijk is. 364 dagen per jaar is La Drève des Boules d’Hérin dan ook afgesloten voor alle verkeer. Het maakt de stenen nog glibberiger. Maar op die ene dag, wanneer de Helleklassieker verreden wordt, gaat de slagboom open. Voor het peloton is het de eerste cruciale passage in de rush naar eeuwige roem op de Vélodrome André Pétrieux in Roubaix.

De 2,3 kilometer lange strook is zelfs zo cruciaal dat de meeste winnaars van Parijs-Roubaix ook in het Bos van Wallers – op iets minder dan honderd kilometer van de finish! - helemaal voorin over de kasseien dokkerden. Een zeer uniek gegeven. “Nochtans kan je daar de wedstrijd niet winnen, hé”, vertelt Jean-Pierre Heynderickx, ploegleider van onder meer Michael Valgren en Edvald Boasson Hagen bij Team Data Dimension “Maar je kan er de koers wel verliezen.”

“Je zal er maar iets te ver zitten en achter een valpartij verzeild geraken. Dat risico neem je als kandidaat-winnaar niet.” Een valpartij op de Trouée d’Arenberg, zoals de passage ook genoemd wordt, kan immers desastreuze gevolgen hebben. Denk aan Johan Museeuw, die er in ’98 zijn knieschijf brak. Of de Fransman Philippe Gaumont, die brak er in 2001 zijn dijbeen na een tuimelperte.

Marc Sergeant, sportief manager van het Belgische Lotto Soudal, kent de gevaren. “Bij de teambriefing vóór de wedstrijd is het Bos sowieso een gespreksonderwerp. Er wordt een helper aangeduid die met de kopman op leven en dood naar het begin van de strook rijdt. Of beter, sprint. Daar ligt als het ware die jongen zijn aankomst. Goed om weten: dat doen een pak teams, met als gevolg dat die helpers er door hun beste krachten heen zitten en er snel doorzakken. Op die manier hinderen ze onbewust al wie achter hen komt. Dat zorgt voor chaos en zo ontstaan valpartijen. Je zit dus maar beter helemaal vooraan.”

“In het Bos zie je wie kans maakt op winst”, bevestigt ook Dirk Demol, ploegleider bij Katusha-Alpecin. “De favorieten weten dat ze daar vooraan moeten zitten. Als het hen niet lukt, wil dat zeggen dat ze zich lieten wegdrummen. En dat betekent dan weer dat de benen niet zijn zoals ze zouden moeten zijn.” Vult Sergeant aan: “Een extra beloning is dat je bij het uitkomen van het Bos even op adem kan komen als je goed voorin zit. Als je daarentegen in pakweg dertigste positie zit en er vallen gaten, moet je vol aan de bak om opnieuw helemaal voorin te zitten en dat kost krachten.”

Sergeant is dan ook overtuigd. “De winnaar van Parijs-Roubaix zit in het Bos in de top vijf van het peloton der favorieten. Dus ja, daar ligt de eerste aankomst van Parijs-Roubaix. Een spreekwoordelijke streep, waar een fel bevochten massasprint aan vooraf gaat.”

De bookmakers bij Bingoal denken al te weten welke renners als eerste uit het bos komen. Sagan is voor hen nog altijd dé topvaforiet voor Parijs-Roubaix, maar Stybar en Van Aert zijn de stevigste schaduwfavorieten. Zelf ook zin om op 100 km van de finish nog een live weddenschap te plaatsen? Klik dan hier




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.