VTM-pionier Mike Verdrengh: “Tegenwoordig slaat de term BV op alles wat enigszins met zijn kont kan schudden”

“Als ik over de beginjaren van VTM spreek en ik zeg ‘ik’, bedoel ik eigenlijk ‘wij’.” Mike Verdrengh (73) kan niet op 30 jaar VTM terugblikken zonder er zijn onafscheidelijke maat, wijlen Guido Depraetere, bij te betrekken. Terecht, want zonder ‘de tweeling’ zou er zelfs geen commerciële televisie zijn in Vlaanderen.

Op 1 februari viert VTM zijn dertigste verjaardag. Voor de opnamen van de feestshow ‘30 Jaar VTM’ moest Mike verstek laten gaan wegens ziekte, maar de mijlpaal vervult de voormalige baas van de zender met blijheid en trots. Al is er ook melancholie. “Zeker in de beginfase waren we een heel hechte groep, en daarvan zijn enkele mensen niet oud geworden”, zegt hij. “Ik denk dan in de eerste plaats aan Guido (Depraetere, hij stierf in 2006 op zijn 59ste aan longkanker, nvdr).”

Mike en Guido, dat was een begrip. Jullie werden ‘de tweeling’ genoemd, zelfs fysiek leken jullie op elkaar. Welke herinnering aan hem koester je het meest?

Guido’s bourgondische lach. Wij vormden samen een bourgondische coalitie, toen al. (lacht) We hebben veel gelachen en genoten van het leven, maar ook hard gewerkt. Guido had natuurlijk zijn privéleven en zijn huwelijk en ik het mijne, maar we hebben samen intense dingen beleefd, zoals het opstarten van VTM.

Vanwaar die klik met Guido?

Tja, dat is once in a lifetime, hé. We hebben úren samen gepraat, in hotels, op restaurant, noem maar op. We hebben elkaar ook beter leren kennen in moeilijke omstandigheden. (stil) Dat schept een onverwoestbare band.

Die jullie mee gesmeed hebben door samen commerciële televisie te maken.

Ja, wij wisten goed van elkaar hoe wij over het leven en over televisie dachten. We waren wat overmoedig, genre: ‘Wij kunnen dat, wij durven dat!’ Toen Jan Merckx zaliger (destijds een uitgever van weekbladen, nvdr) polste of we interesse hadden, hebben we elkaar diep in de ogen gekeken en de knoop doorgehakt. Guido en ik wilden de sprong enkel sámen wagen. We vertrouwden elkaar blindelings en wisten dat we elkaar in alle omstandigheden zouden steunen. Het is fantastisch als je zo’n klankbord hebt.

Jullie moesten van nul beginnen. Op welke beslissing van toen ben je nog altijd het meest trots?

Dat eerste echte programmaschema was een mooi moment. Persoonlijk ben ik het meest blij dat ik het dossier van de satellietwagens voor ‘Het Nieuws’ erdoor heb gekregen. Die werden in Amerika geassembleerd en naar België verscheept. De wet moest daarvoor aangepast worden, om te mogen up- en downlinken naar de satelliet. Dat heeft heel veel veranderd.

Dankzij VTM is ook het BV-landschap ontstaan.

Ik hoor die uitdrukking niet graag. Tegenwoordig slaat de term BV op alles wat enigszins met zijn kont kan schudden. Wij wilden van de mensen op het VTM-scherm vertrouwde gezichten maken. Sommigen waren al bekend in Vlaanderen, maar wij hebben hen een platform gegeven. Daardoor kwamen er veel meer acteurs, zangers en presentatoren. Plus productiehuizen, platenfirma’s, studio’s... En bladen zoals dat van jullie, want de mensen wilden graag lezen over die nieuwe bekende gezichten.

Vlaamse artiesten zaten in de lift.

Absoluut. Kwam je vroeger langs Vlaamse wegen, dan stond er altijd wel één of andere Hollandse popgroep in een feesttent op te treden. Na ’89 werden dat ineens Vlaamse groepen. Wij trokken opzettelijk de Vlaamse kaart, zonder complexen.

‘Tien Om Te Zien’ was daar het grote voorbeeld van.

Ja, en dat zindert nog na. Zonder de generatie artiesten van ‘Tien Om Te Zien’ zou er nu geen ‘Liefde Voor Muziek’ gemaakt kunnen worden.

Hoe ziet de toekomst van de Vlaamse televisie er volgens jou uit?

Als ik dat wist, zat ik met een dikke sigaar in het penthouse van een building in New York. (lacht) Je merkt wel dat de grenzen tussen schrijvende pers, tv, radio en internet vervagen. Da’s boeiend. VTM had allang weggeblazen kunnen zijn.

Maar dat is niet gebeurd.

Integendeel, het is uitgegroeid tot Medialaan, met nog andere tv- en radiozenders. En kranten en weekbladen van De Persgroep. Dat is de toekomst: je moet de krachten bundelen.

Welke van de recente programma’s vind je echt goed?

Da’s een moeilijke, dat gaat over collega’s en mensen die ik goed ken. Over het algemeen vind ik dat ze zowel bij de VRT als op de commerciële zenders een behoorlijke kwaliteit afleveren. Zeker als je vergelijkt met de VS en de rest van Europa.

Noem toch eens een topper.

Wel, ik kijk heel graag naar ‘The Voice Van Vlaanderen’ en ‘Boer Zkt. Vrouw’. Dat zijn typische VTM-programma’s. Warm, menselijk, emotioneel.

Blij dat ‘Blind Date’ terugkomt?

Och, dat is een cover van een oude hit, hé. Punt. Ik denk dat ouderen dat net als ik misschien liever met Ingeborg hadden gezien, maar ik kan me voorstellen dat het jonge publiek liever Nathalie Meskens ziet.

Je zei dat je samen met Guido keihard gewerkt hebt. Maar er waren toch ook de legendarische feestjes met champagne à volonté?

O, gefeest is er zeker, maar niet zozeer door ons. Wij waren al 42 en 43 toen VTM opstartte. We waren wel omringd door jonge, ambitieuze mensen: die werkten hard maar gingen na de uren ook graag een pint drinken en feesten. Er was een groot samenhorigheidsgevoel. Het Calimeroverhaal: wij tegen de anderen. En de rest is geschiedenis. 




4 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Gerard Braeckmans

    Hij heeft gelijk. Indien met alle gasten en grieten die met hun onnozel streken verkopen moest mijden zou tv er misschien terug wat aangenamer uitzien.

  • Kristine Vandermeulen

    Toffe aangename man zonder kapsones

  • Jef Lois

    Een waarheid als een koe ,toch eindelijk iemand die de waarheid durft te zeggen over die zogezegde BV-S er zijn erbij die de maand niet rond komen maar wel BV willen genoemd worden

  • julien knockaert

    Nog heel veel succes gewenst proficiat