Veerle Dobbelaere: “Mama kreeg twee hersenbloedingen en het blijkt erfelijk te zijn, dus soms ben ik wel bezorgd”

Kristof Ghyselinck
Vanaf 12 december is Veerle Dobbelaere (51) nog eens te bewonderen op het witte doek, in ‘De Collega’s 2.0'. De voorbije jaren is ze haar acteercarrière beginnen te combineren met haar werk als life- en mental coach. Zus Eva (47) weet als geen ander dat ze daarvoor over de juiste skills beschikt. “Ook in goede tijden zijn de gesprekken met Veerle heel verrijkend.”

“Ik heb me altijd de oudere zus gevoeld die voor haar kleine zus moet zorgen”, zegt Veerle Dobbelaere. Daarom zette ze de deur van haar huis wagenwijd open voor zus Eva toen die door haar scheiding ging en zo woonden de zussen Dobbelaere weer enkele weken samen onder een dak. Het illustreert mooi hoe ze altijd voor elkaar klaar staan. “We waren echt typische zussen”, vertelt Veerle. “Veel samen spelen, verkleedpartijen, elkaar pesten, lachen en gieren, ruziemaken... We konden niet mét maar ook niet zonder elkaar. Als ik in de hoek werd gezet was mijn zus de eerste om te vragen of het ging. En andersom.”

Alleen in je puberteit verloor je Eva wat uit het oog.

Veerle: “Door ons leeftijdsverschil zaten we een tijdlang in twee verschillende leefwerelden. Toen ik op mijn zestiende begon uit te gaan, was Eva nog maar twaalf.”
Eva: “En toen ík begon uit te gaan, studeerde Veerle aan de studio Herman Teirlinck en zat ze op kot. We hadden nooit ruzie, maar onze band is hechter geworden met het ouder worden. Als ik een probleem heb, bel ik eerst naar mijn zus.”

Overgeven in de tuin

Veerle was de rebelse van jullie twee.

Veerle: “Ik werd meer gestraft dan Eva, ja. Als dochter van een schooljuf werd van mij verwacht dat ik in de pas liep, maar dat pakte niet bij mij (lacht).”
Eva: “Ik was als tiener heel naïef en veel te braaf. Ik heb nooit strafstudie of een nota in mijn agenda gekregen en ik heb nooit een herexamen gehad. Ergens heb ik er wel spijt van dat ik nooit heb geëxperimenteerd (lacht).”
Veerle: “Eva was de dertig al voorbij toen ze voor het eerst dronken werd (lacht). Terwijl ik als tiener meer dan eens heb staan overgeven in onze tuin na een avondje uit. Ik verlegde graag mijn grenzen. Op school daagde ik de nieuwe juffen uit. Ik liet het blijken wanneer ik het oneens was. Sommige leerkrachten waren fan van mij omdat ik voor mezelf opkwam, andere konden daar echt niet mee om.”

Jullie ouders zijn gescheiden toen jullie jongvolwassenen waren. Hoe hebben jullie dat beleefd?

Eva: “Ze hebben gewacht om apart te gaan wonen tot ik op mijn zeventiende kine ging studeren. Ik had het daar lastig mee. Vooral het feit dat onze ouders al andere partners hadden, kon ik moeilijk aanvaarden.”
Veerle: “Als oudste had ik het zien aankomen. Mama en papa hebben nooit slaande ruzie gehad, maar ik voelde wel een kilte tussen hen.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.