Vaste leverancier van kippenvel in de Tour: Sammy Neyrinck maakte al 180 reportages voor ‘Vive Le Vélo’

Over het Tourbezoek van Stig Broeckx maakte Neyrinck een aangrijpende reportage.
RV Over het Tourbezoek van Stig Broeckx maakte Neyrinck een aangrijpende reportage.
Een aangrijpende reportage over het Tourbezoek van Stig Broeckx. Of de Soudal-Lotto-renners vanop de massagetafel met succes laten voorspellen dat hun collega Caleb Ewan de volgende rit zal winnen. Sammy Neyrinck (43) maakt elke avond een heerlijk stukje tv voor 'Vive le vélo'. De vaste leverancier van kippenvel bij kijkend Vlaanderen zit intussen al aan 180 Tour-reportages. Een portret.

Sammy Neyrinck - gelukkig gehuwd en vader van twee dochters - is al ruim 20 jaar VRT-sportjournalist. Sinds de Tour van 2011 is hij de vaste leverancier van unieke reportages voor 'Vive le vélo'. Waar voor anderen de deur dicht blijft of -slaat, gaat die voor de immer onopvallende Neyrinck toch vaak open. "Dat heeft vooral met een mix van omstandigheden te maken", blijft de reporter bescheiden. "Misschien met empathie, sympathie, vertrouwen, reputatie en dat soort dingen. Misschien ook met aangeboren talent. Mijn vader, die vorige zomer overleed en mijn grootste fan was, was een amateurcinefiel die altijd naar de juiste muziek bij het juiste beeld zocht. En - héél belangrijk - in de koers is Sporza een merknaam die écht deuren opent. Ik mag daar dankbaar gebruik van maken."

Gehoopt en gedroomd

En dus mocht Sammy gisteren, volledig in het teken van onze nationale feestdag, in het zog kruipen van Dylan Teuns. "Ik ken Dylan al een tijdje en vond het sneu dat ik hem niet had kunnen volgen tijdens zijn unieke prestatie op La Planche des Belles Filles (hij won de bergrit op 11 juli, red.). Gisteren vielen alle puzzelstukjes wel in elkaar en mocht ik hem volgen. Dylan had bovendien van alles gehoopt en gedroomd voor die 21ste juli. Daar is dus helaas weinig van gelukt", vertelt Sammy, die meer dan op tijd een plaatsje had gevonden aan de aankomst in het kille, natte Foix Prat d'Albis. Al was het daar ruim een halfuur wachten voor Teuns als 137ste over de meet sukkelde. Het maakte zijn reportage alleen maar sterker.

RV

Als vliegende 'Vive le vélo'-reporter is Neyrinck elke Tourdag op stap, samen met zijn vaste cameraman Stijn De Moor en geluidsman/monteur Casimir De Kimpe. Op zoek naar het meest aangrijpende of meest doodgewone beeld, de beste quote, het meest verrassende gebeuren. "We zitten nu aan zowat 180 Tour-reportages. Vraag me niet naar een volledige lijst, die bestaat niet, maar ik weet wel perfect wat we wél al hebben gedaan en wat nog niet. Elk jaar springen er wel een paar werkstukjes uit. Maar ik ben een perfectionist, en als mensen dan zeggen dat ze onder de indruk waren, dan vind ik toch steeds weer dat ik nog wat kansjes heb laten liggen. De essentie is dat ik de kijker en mezelf dingen wil laten zien die zij - en ik - nog niet eerder hebben kunnen zien, of wat ik zelf niet eerder heb beleefd."

Alles is onverwacht

"Natuurlijk staat mijn drang naar perfectie haaks op de Tour, waar alles onverwacht is, waar er geen zekerheden zijn en waar afspraken vaak op het laatste nippertje worden gemaakt of afgeblazen. Daarom laat ik alles op me afkomen. Ik registreer zoveel mogelijk. Natuurlijk moet je soms wel dingen in gang steken, of anticiperen."

"Ik sta erop dat onze reportages volledig uit eigen beeldmateriaal bestaan. We filmen alles zelf. Ik reken niet op beelden uit de live-uitzending. Elke passage van een renner hebben we zelf gefilmd. Zie je de renners drie keer voorbijschuiven, dan hebben we op even veel verschillende plaatsen gestaan. En hebben we geluk gehad met het afsnijden van het parcours. We rijden ook zelf elke rit in ons montagebusje. Om te weten wat de renners voor de wielen krijgen. En mogelijk die ene extra vraag te kunnen bedenken."

Onder de massagetafel van de renners van Soudal-Lotto.
RV Onder de massagetafel van de renners van Soudal-Lotto.

Terwijl Neyrinck de voorbije jaren eigenlijk nooit opdook in zijn eigen reportages - en zo een nobele onbekende bleef - laat hij zich deze Tour wél af en toe in profiel filmen. "Ja, dat klopt. Ik wilde het wat persoonlijker maken. Reporter in beeld. Niet meer, niet minder. Om te laten zien dat wij daar op dat moment staan, dat moment vastleggen. Ik probeer te doseren. Ik ben Paul Jambers niet. Maar soms past het gewoon. Neem dat massagetafelmoment vorige week. Daar kon het zelfs niet anders. En het kwam grappig over - hoop ik."

Het Nafi Thiam-effect

Nog een opmerkelijk ticje: voor elke reportage gebruikt hij muziek die nooit eerder te horen was. "Klopt", lacht Sammy. "Ik ben van het principe dat je een bepaalde compositie maar één keer mag gebruiken. Er is immers zoveel muziek dat de keuze onuitputtelijk is. Ja, daar is dat perfectionisme weer. De lat hoog leggen en zo. Ik noemde dat vroeger het Tia Hellebaut-effect. Nu is dat het Nafi Thiam-effect geworden. Eens je over een bepaalde hoogte bent geraakt, verwachten de mensen dat je bevestigt. Ik wil dus zo vaak mogelijk zo hoog springen. En soms is dat hoger dan anders."