Weduwe Luc De Vos praat voor het eerst over zijn dood: "Ik denk dat hij zelf ook niet altijd wist wie hij was"

ED
Voor het eerst heeft Sandra Heylen over de dood van haar man, Luc De Vos, gesproken. Dat gebeurde in ‘Belpop’, als eerbetoon aan de oervader van ‘Mia’. Van de gitaar die hij liet vallen op het podium toen hij zijn grote liefde zag staan, tot zijn ‘Dagelijkse Kost’-verslaving en het monster, alcohol. “Hij heeft geleefd als een soort kind in een snoepwinkel. Zo was hij.”

De Gorki-zanger veroorzaakte een schokgolf in heel Vlaanderen met zijn plotse dood op 29 november 2014. Levenloos werd hij aangetroffen in zijn werkruimte, op een appartement in Gent. Oorzaak? Een acuut falen van een aantal vitale organen - een natuurlijke dood, dus. Al wist iedereen - en dat kwamen we gisteravond in ‘Belpop’ nog maar eens te weten - dat Luc met alcohol en een donkere schaduw in zijn leven worstelde. Over het overlijden zelf praat Sandra, de weduwe van Luc, niet. Wel over hoe hij was, van in de beginjaren van Gorki in 1989, tot aan zijn levenseinde, op zijn 52ste. Sandra vergeet nooit hoe ze haar man leerde kennen, op een van zijn eerste optredens. “Toen wij iets begonnen zijn met elkaar, verliep dat een beetje in hetzelfde genre zoals met de muziek. Net zoals Luc verwonderd was bij het succes van Gorki, was hij dat in de liefde ook. ‘Hoe kan dat nu dat er een vrouw bestaat die in mij geïnteresseerd is? Dat die mij knap en grappig vindt én dan nog opnieuw met mij wil afspreken?! Wauw, het kan dus écht’, hoor ik hem nog zeggen”, vertelde Sandra met een brede glimlach op haar lippen.

Belpop Luc De Vos - echtgenote Sandra Heylen
VRT Belpop Luc De Vos - echtgenote Sandra Heylen

Voor de liefde ging Luc trouwens heel ver. Hij legde er bijna een optreden voor stil. “Pas weken later zagen we elkaar terug op een ander optreden. Ik was daar naartoe gegaan, zonder dat Luc wist dat ik ging komen”, zegt ze. “Toen hij me zag staan in het publiek, liep hij zo verwonderd en blij op het podium: ‘Maar Sandra toch! Ik dacht dat ik u nooit meer ging terugzien!’ Luc liet letterlijk zijn gitaar vallen en sprong van het podium. En al de rest is geschiedenis, denk ik”, lacht Sandra.

Het rondrijdend restaurant

‘De liefde van de man gaat door de maag’. En dat was bij Luc niet anders. Wat velen niet van hem weten, is dat hij verzot was op eten. Geen minuut passeerde zonder dat hij niet over eten begon te praten. “‘Wat eten we vandaag? Waar gaan we eten? Mosselen met frieten? Dat moeten we niet dààr (in een bepaald restaurant, red.) gaan eten, want daar hebben ze slechte frieten. Weet jij hoe je stoverij moet maken, Sandra? Mijn moeder deed dat zus en zo, je kan dat misschien ook zo eens proberen?’ Hij ratelde constant door over eten”, lacht zijn weduwe. Het was zelfs zo erg dat Luc tijdens repetities met Gorki soms midden in een nummer zijn gitaar liet vallen om naar ‘Dagelijkse Kost’ met Jeroen Meus te kijken. Gorki kreeg niet voor niets ‘het rondrijdende restaurant’ als bijnaam.

Helaas had Luc ook een negatieve verslaving. In 1996 bracht hij het album ‘Monstertje’ uit, met de gelijknamige single die de alcohol bezong. ‘Het monstertje leeft, het leeft diep in mij. Ik voel het in mijn darmen, het bijt in mijn nieren. Kunnen we morgen weer drinken, is het morgen weer feest’, schreef De Vos. Een eerlijke plaat, alleen sloeg ze niet aan. “Dat heeft er wel voor gezorgd dat hij wat onzeker werd.” De schaduw, die heel zijn leven aanwezig was, werd donkerder naar zijn levenseinde toe. “Niet dat Luc somberder was geworden. Integendeel, hij werd altijd maar onnozeler. Hij liep rond als een soort kind in een snoepwinkel. Maar er waren wel een heleboel dingen in de wereld die hem raakten”, vertelde zijn vrouw. Of hij gelukkig was, kon je Luc niet vragen. Hij zei altijd dat geluk iets voor vrouwen en kinderen was. 

“Een complex persoon, was hij zeker wel”, beaamt Sandra. “Ik denk dat het voor hem zelf ook niet altijd duidelijk was wie hij eigenlijk was. Als je hem écht wilt leren kennen, moet je zijn teksten tot in detail bekijken. Ik denk dat er daar veel uit te vissen valt over hoe hij naar de wereld keek en hoe hij erin stond.”




24 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Pieter Verhulst

    De betere muzikanten hebben een donker, hoogsensitief emotioneel kantje en zijn niet in de mogelijkheid de slechte dingen in de wereld en om hen heen te aanvaarden. Cobain, De Vos, Morrisson, Bennington, ... hun verslaving is er niet enkel omdat ze het lekker vinden maar om te ontsnappen. Goede muziek met donkere teksten, dan kan je er donder op zeggen dat de zanger/schrijver worstelt.

  • philemon de wilde

    Wie wel !

  • Fredien Vandervekens

    De wereld was er teveel aan voor Luc. En dan wordt "leven" een zware opdracht. Waarna men naar de "donkerte" vlucht. Luc jongen toch ! Je vrouwtje, je zoon !

  • Rania Desaegher

    Een pakkende en unieke stem, zijn boeken vond ik minstens even goed als zijn muziek.

  • Nele De Spiegeleer

    Heb hem ooit ontmoet....tja wat moet ik zeggen? Drank is den duivel.....en toch overal te koop. Triestig. Echt. Sterkte aan zijn vrouw en zoon.