VIDEO. Stefaan Degand over zijn dochtertje, na de dood van zijn vrouw: “Ik heb twee tellen gedacht: ik moet haar afstaan”

Stefaan Degand (40) vertelde gisteren in ‘De Columbus’, het programma met Wim Lybaert, over het leven met zijn dochtertje, Mila (4) na de dood van zijn zwangere vrouw. “We slapen nog altijd in hetzelfde bed.” 

“Mijn dochter en ik hebben heel veel verbeelding samen, behalve over de dood van haar moeder. Omdat dat harde realiteit is, die eerlijk aan haar verteld moet worden. Dat was mijn grootste zorg toen ik van het ziekenhuis naar mijn kind reed en haar moest zeggen dat haar grote heldin, haar álles, morgen zou verdwijnen voor de rest van haar leven.” In 2017 overleed Julie, de vrouw van Stefaan, aan de gevolgen van een hersenvliesontsteking. Ze was 31 jaar en zwanger. Mila was destijds nog maar 2 jaar, moeilijk dus om duidelijk uit te leggen dat ze haar moeder zou verliezen. “Ik heb twee tellen gedacht: dit is te hard, dit ga ik niet kunnen. Dat wordt afstaan: ik ga haar moeten opgeven. Twee tellen. Maar die gedachte was direct weg.” 

“Ik kwam bij haar, snot en tranen, en ik heb gezegd: mama gaat morgen doodgaan, net zoals oma, we gaan ze nooit meer terugzien, maar ze zit in ons hart voor de rest van ons leven. De volgende dag reed Mila op haar fiets naar het park en zong ze: ‘mama is dood en zij gaat sterven’. Ongelofelijk. Omdat ik haar eerlijk gezegd heb wat het is. Zij maakte haar eigen verbeelding op dat moment, maar wij moeten dat als volwassenen niet opdringen. Niet: ‘mama is een sterretje’, bijvoorbeeld.”

De twee slapen ook nog in hetzelfde bed. “Het voelt veel rustiger en veiliger als Mila naast mij ligt. Heerlijk is dat, knuffelen. Dan wrijf ik over haar rug en valt ze in slaap. Dat deed mijn moeder ook altijd bij mij.” Naar eigen zeggen leert Stefaan veel van zijn dochter, met name dat hij meer in het ‘hier en nu’ moet leven. “Knap, hoe zij dat kan.”

Sinds de dood van zijn vrouw voelt Stefaan zich niet meer constant gelukkig, zoals dat vroeger wel het geval was. Hij leeft met hoge pieken en diepe dalen. En een constant gemis.

Stefaan denkt nog steeds met veel liefde terug aan zijn Julie. Hoe ze altijd samen speelden. En hoe ze zich “van niks iets aantrok, maar op een goede manier”. 11 jaar waren ze samen, amper 31 is ze geworden. Maar ze hebben alles uit het leven gehaald, niets laten liggen. Dat zei Julie zelf nog, 8 maanden voor haar dood.

Gelukkig blijft er ook ruimte over om eens goed te lachen. Stefaan en Wim worden wakker in Verdun. En dat zullen de lokale bewoners geweten hebben! Stefaan is z’n eigen goedgezinde zelf, vanaf ‘s morgens vroeg. “Pas op Stefaan, je gaat opgepakt worden,” aldus Wim wanneer Stefaan zo goed als naakt de straat op gaat.




16 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • kelly stroobantd

    Idd hij kan dit moeilijk verwerken maar ieder mens persoon verwerkt dit op zijn eigen manier. Niemand kan een verlies van zijn geliefde verwerken anders ben je gn mens . Veem respect Stefaan op toch alleen voor je dochtertje te zorgen. Je bent een speciale man maar op tv altijd top!

  • marina peeters

    Ik lees hier stop met kinderen te behandelen als kinderen was da nu voor praat !

  • Luc Desmet

    Idd Joachim ik vind dat ook. Hij vertelt het allemaal zo emotioneel, en het wordt uitgemolken. Bovendien kwetst hij heel veel mensen die ervoor hebben gekozen tegen kinderen te vertellen dat mama of opa een sterretje is. Voor een kind kan het té zijn om vlakaf te zeggen "komt niet meer terug". Dus ik vind echt dat dit goed is van het sterretje. Laat anderen in hun waarde aub.

  • Joachim Albert

    Ik snap hem wel maar opletten dat het geen commerce wordt. Hij wordt uitgenodigd (en betaald) voor programma's en interviews om emotionele uitmelking door pers en tv. Te persoonlijke zaken die enkel hem en dochter aangaan aan half Vlaanderen melden, die daarna op sociale media nog eens alles becommentariëren. Spijtig.

  • Diane Bernaerts

    Volledig eens met Walter: als ik deelnemingsbetuigingen lees in de trant van: "hij/zij is nu een sterretje aan de hemel", beginnen mijn tenen al te krullen. En zéker aan kinderen moet je zoiets niets wijsmaken!