Helena Vanloon speelde 10 jaar Marleen in 'Lili en Marleen': "Ik hoop nog altijd op een nieuwe tv-rol"

Helena Vanloon
Dieter Bacquaert Helena Vanloon
Wie de Sint-Annakapel of Keizerskapel in de Antwerpse Keizerstraat bezoekt, heeft veel kans dat Helena Vanloon (51) de deur opent. De Limburgse actrice, deze zomer te zien in de herhalingen van Lili en Marleen op VTM, verdween na de reeks naar het achterplan. "Ik hoop nog steeds dat er zich nog een kans aanbiedt op tv-vlak", zegt ze in Story.

"Gij zijt een braaf meiske, Marleentje." Hoe vaak heeft Carry Goossens in zijn rol als Jef van de Koolkaai die woorden niet uitgesproken tegen het goedhartige weesmeisje in Lili en Marleen? Deze zomer zendt VTM de populaire serie opnieuw uit, en dat betekent dat actrice Helena Vanloon opnieuw herkend wordt. Al moeten we toch twee keer kijken wanneer ze ons verwelkomt in de 500 jaar oude gotische Keizerskapel. Niet verwonderlijk: de 130ste en laatste aflevering werd alweer tien jaar geleden opgenomen. ‘Het is vooral mijn stem die bij mensen een belletje doet rinkelen’, glimlacht Helena, die hier in de kapel rondleidingen geeft. "Zeker nu de serie opnieuw op het scherm te zien is, leggen ze vaak snel de link en weten ze weer wie ik ben. Het Limburgse dialect dat ik in Lili en Marleen spreek, is ook de taal waarin ik in Maaseik ben grootgebracht."

Helena Vanloon
Dieter Bacquaert Helena Vanloon

Er lijken me nog wel wat raakvlakken te zijn tussen jou en Marleentje...

Zeker! Toen ik haar destijds gestalte gaf, heb ik gebruikt wat ik had. Dus zit er natuurlijk veel van mij in haar. Ik ben juist gecast voor het meisje dat schrijver Walter Van de Velde in gedachten had, denk ik. De rol die naar Christel Domen is gegaan, de flamboyante flapuit Nieke, zou me minder gepast hebben. Het boeiende is dat al die personages echt hebben bestaan. Ik heb de échte Marleen ooit ontmoet op de set. Dat was fijn. Maar mijn levensverhaal is niet te vergelijken met het hare. Zij was een wees en droomde van een gezin en kinderen.

Je bent wel net als je personage kinderloos gebleven.

Dat is zo. Het is gewoon niet zo gelopen in mijn leven en ik vind het ook geen groot gemis. Mijn broer heeft kinderen en ik zie hoe fijn dat kan zijn, maar ik heb er nooit naar getracht. Er is trouwens nog een parallel met Marleentje: mijn moeder is net als de hare op jonge leeftijd gestorven, door een auto-ongeluk.

Helena Van Loon
RV Helena Van Loon

Oudere Actrices

Na Lili en Marleen verdween je naar de achtergrond.

Grote televisierollen zijn er niet meer geweest, dat is waar. Ik hoop nog altijd dat zich op dat vlak nog een kans aandient. Maar ik heb bewust altijd andere dingen gedaan, naast acteren. Zo volgde ik in de periode van Lili en Marleen een avondcursus Russisch. Ik was eens in Rusland geweest en vond zowel het land als de taal en de cultuur erg interessant. Het komt me nu nog van pas als Russische toeristen de Keizerskapel bezoeken. Later heb ik ook nog een fotografiecursus gevolgd. Dat was een van mijn grote passies maar ze staat nu noodgedwongen op een lager pitje: mijn fotomateriaal is twee keer gestolen geweest.

Je volgde niet alleen cursussen, je geeft ook les.

Ik geef al een aantal jaar cursussen Woordkunst in Brussel, om iets door te geven aan de jongere generaties. Ik gebruik mijn talenten waar ik kan en probeer ze nog te ontwikkelen. Ik heb ook twee oudere actrices begeleid tijdens hun laatste levensjaren, eerst Cara Van Wersch en later Jetje Naessens. Aanvankelijk hielp ik hen gewoon waar nodig, maar geleidelijk aan groeide die vriendschap. Ik ben daar niet naar op zoek gegaan, het is gewoon op mijn pad beland.

Reünie-etentje met de cast van Lili en Marleen. Op de foto vlnr: Carry Goossens, Marilou Mermans, Christel Domen, Simonne Peeters, Bert Cosemans, Helena Van Loon, Bob Snijers.
Lili en Marleen Reünie-etentje met de cast van Lili en Marleen. Op de foto vlnr: Carry Goossens, Marilou Mermans, Christel Domen, Simonne Peeters, Bert Cosemans, Helena Van Loon, Bob Snijers.

Net zoals de rondleidingen in deze gotische privé-kerk.

Inderdaad. Ik woon hier in de buurt en was de kapel al fietsend enkele malen gepasseerd. Toen de deur eens open stond, ben ik binnen gestapt omdat ik geïntrigeerd was. Jaren later ben ik teruggekeerd tijdens een dienst. Toen wist ik dat ik hier als vrijwilliger aan de slag wou gaan. Dat is intussen bijna zeven jaar geleden. Ik assisteer de conservator Jean-Pierre De Bruyn in het behoud en beheer van de kapel, geef rondleidingen, poets en organiseer. Al mijn vrije tijd breng ik hier door. Ik heb al ontzettend veel geleerd en ben ook heel dankbaar dat ik mijn steentje mag bijdragen. Vooral de verhalen achter de kunstwerken boeien mij, die breng ik graag over naar de bezoekers. Ik voel me nog steeds actrice en wat ik hier doe, is ook een vorm van entertainment voor een publiek. Mijn opleiding komt me hier goed van pas.

Eenzame momenten

Waarom wou je destijds eigenlijk actrice worden?

Het was gewoon iets wat ik wou doen. Ik kom helemaal niet uit een artistiek milieu, op enkele muzikanten in de familie na. Het was het bekende verhaal hé: ik moest eerst een ‘serieus’ diploma behalen, in mijn geval toegepaste communicatiewetenschappen. Nadien ben ik niet onvoorbereid aan het acteeravontuur begonnen. Voor ik ingangsexamen aan de Studio Herman Teirlinck ging doen, had ik al enkele cursussen gevolgd.

Voor je ouders waren die artistieke ambities vast niet vanzelfsprekend.

Zeker niet. Dat ging nu eenmaal vaak zo in mijn generatie. Bob Snijers, die in Lili en Marleen de rol van kapper Stavros speelt, had ook een diploma slavistiek. Wellicht hadden mijn ouders gehoopt dat acteren een hobby zou blijven. Maar ik kwam als enige meisje uit mijn lichting aan de Studio. Ik wist niet waar ik aan begon.

Hoe beviel het leven in een grote stad als Antwerpen je?

Ik was nog maar zeventien toen ik er op kot ging. Het leven daar was voor een jong meisje van de Maaskant wel een groot verschil met het beschermende milieu waarin ik ben opgegroeid. Ik kende niemand en moest mijn plan leren trekken. En in dat pre-gsm-tijdperk was het niet gebruikelijk om voor eender wat naar huis te bellen, dus ik was op mezelf aangewezen. Er zijn toen momenten geweest dat ik me best eenzaam voelde. Bovendien was de opleiding aan de Studio ook fysiek zwaar. Ik dacht aanvankelijk dat ik als frêle meisje zo’n intense totaalopleiding niet zou volhouden. Het heeft wel wat aanpassing gevraagd.

Neerkijken op televisie

Nadien kon je wel al snel aan de slag als actrice.

In het theater, maar ook op televisie, iets waar destijds in de Studio soms op werd neergekeken. Ik speelde enkele gastrolletjes en kon auditie doen voor Lili en Marleen. Christel Domen zat enkele jaren hoger dan ik in de Studio, maar ik kende haar niet goed toen we samen in de serie belandden. Aan de opnames denk ik wel met heel veel warmte terug. We waren echt één grote familie en de sfeer op de set was erg kameraadschappelijk. Ik hou er niets dan aangename herinneringen aan over.

Waren er ook minder aangename kanten aan het vak?

Bij VTM werd ik wel gewaarschuwd voor het effect van op tv komen. Die aandacht en bekendheid leer je niet kaderen tijdens je opleiding. Het is iets wat je zelf moet ervaren en waarmee je moet leren omgaan. Dat was niet eenvoudig. Ik wist in het begin bijvoorbeeld niet wat te vertellen in de schaarse interviews die ik gaf. Zo interessant vond ik mijn verhaal ook niet. Mijn visie op de wereld of het vak: dat boeit mensen toch maar matig, hé? Vroeger vond ik het daarom heel vervelend aangesproken te worden door vreemden. Nu sta ik daar heel anders tegenover. Ik doe heel graag mijn verhaal tegen mensen die de kapel bezoeken.

De Sint-Annakapel in de Keizerstraat 23 in Antwerpen, beter bekend als de Keizerskapel, is elk weekend geopend. Ook op maandag, woensdagvoormiddag en op afspraak. Inkom gratis. Blikvanger deze zomer is het prachtige bloemenschilderij van de Antwerpse meester Daniël Seghers, een bijna vergeten tijdgenoot van Rubens. Een samenwerking met The Phoebus Foundation.




64 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Silvy Broux

    Jammer dat ze nu niet meer het toneelstuk zo in de zalen opvoeren ik was vroeger te jong om dat mee te maken maar soit wie weet ooit....

  • Brigitte bocka

    Ik neem de serie op ingeval ik niet op tijd kan zijn om te kijken en dit ondanks het misschien de derde keer is dat ik de afleveringen zie. Ik blijf ermee lachen ! Ik ben destijds ook naar de schouwburg geweest om het toneelstuk Lili en Marleen, met de volledige cast te gaan bekijken.. 1 woord.. Top ! Spijtig dat zoiets altijd snel gedaan is......

  • guido vermeyen

    Top serie, unicum in Vlaanderen...lekkerre schellebellen en Goossens en Aandenboom in goeden doen.

  • Rudy Van Praet

    Mooie serie, beste akteurs, ook Marleentje en de andere deden het heel goed. Bedankt ik geniet er nog dagelijks van.

  • Annie Darden

    Ik herken zoveel in die serie, daar mijn ouders in de oorlog ook een café hadden aan de Antwerpse kaaien. Top serie ! Spijtig dat het volgende week al afgelopen is.