Hartverscheurende momenten: familie van Sandrine moet afscheid nemen in ‘Thuis’. Maar is dat niet wat veel kommer en kwel?

VRT
Veel tranen en drama in ‘Thuis’. Vanavond bezweek de kleine Sandrine aan de hoofdwonde die ze had opgelopen door een verdwaalde politiekogel. Pakkende televisie, maar de verhaallijn beroert ook de gemoederen op kijkersfora. Niet alle soapfans kunnen waarderen dat er op korte tijd weer een kind sterft.

Dat het geen vrolijke ‘Thuis’-aflevering zou worden, was wel duidelijk. Gisteren was er bij Sandrine, die sinds oudejaarsavond in een coma lag, geen hersenactiviteit meer vastgesteld en kregen adoptieouders Ann en Mayra de raad om al eens na te denken over orgaandonatie. De personages en ook de kijkers waren dus voorbereid op het ergste. 

Vanavond was het al zover: het meisje werd doodverklaard en de familie kon in de ziekenhuiskamer enkel nog definitief afscheid nemen. De tranen zorgden voor pakkende beelden. Maar een paar honderd kijkers reageerden op de officiële ‘Thuis’-account vooral geschokt op de verhaallijn. Sandrine is immers, na Lucas (het zoontje van Femke en Peter) en baby Magaly (de natuurlijke dochter van Waldek en Mayra), al het derde kind op amper drie jaar tijd dat in de reeks sterft. Dat vinden sommigen toch iets teveel kommer en kwel.

‘De kindersterfte in ‘Thuis’ ligt hoger dan in Somalië bij droogte’, schreef iemand. ‘Ja, dit is er wat over’, antwoordde een ander. En ook: ‘Ik heb altijd goed het onderscheid kunnen maken tussen realiteit en fictie, maar dit kwam keihard binnen.’ Al waren er ook enkele complimenten voor de scenaristen: ‘Een hele dikke merci om dit onderwerp te durven aansnijden!’

Glad ijs

Bij ‘Thuis’ beseft men hoe glad het ijs is waarop men zich met dergelijke verhalen waagt. “Niet alleen in het echte leven, maar ook in een tv-serie zorgt elk overlijden voor verdriet. Dat blijft moeilijk, zeker als het om een kind gaat”, geeft ‘Thuis’-producer Hans Roggen toe. “Maar als tv-makers willen we onze kijkers rake emoties aanreiken door onze personages verhalen te laten meemaken die de moeite zijn. Hoe beter die vertolkt en geschreven zijn, des te meer de kijker kan meeleven. We weten ook wel dat een afscheid, zoals dat van Sandrine, een heel zware en delicate verhaallijn is. Daarom zijn we er extra voorzichtig mee omgegaan. Wij hebben bijvoorbeeld geen enkel beeld getoond van een lijdende Sandrine. De kijker hoorde bij de gijzeling enkel een knal, maar zag niet hoe Sandrine werd neergeschoten. We zagen haar ook niet in haar coma in het ziekenhuis. Bewust, want we beseffen dat dit plot een heel gevoelige snaar raakt. Dat merkten we ook op de set, waar alles bijzonder intens en sereen verliep. Zelfs de acteurs en crew waren aangedaan door de sterfscène. Maar het leverde wel ontroerende en mooie televisie op.”

Tragedie

Dat niet alle kijkers positief reageren op zoveel tragische verhalen, daar kan men bij ‘Thuis’ wel inkomen. “Hoe heftiger de emotie op tv, hoe sterker en uitbundiger de respons van onze kijkers”, gaat Roggen verder. “Zowel positief als negatief. Als er bijvoorbeeld in ‘Thuis’ getrouwd wordt, krijgen we ook altijd massa’s reacties. Bij een afscheid of overlijden van een personage is de respons eveneens altijd enorm. Begrijpelijk. De kijkers leven mee met onze personages, omdat ze die goed kennen. Sommigen storen zich niet aan al dat drama en worden vooral geraakt door de warme manier waarop de personages hun verdriet kunnen delen. Dat is ook onze bedoeling met dit verhaal. Het afschuwelijke leed van ouders die een kind verliezen, blijft doorgaans achter de gevels verborgen. Nu tonen we wat er zich na zo’n drama zou kunnen afspelen.”

VRT

“Maar daarnaast zijn er wellicht ook anderen die vinden dat Sandrine niet had moeten sterven en nog 20 jaar had moeten meespelen. Gebeuren er te veel tragedies bij ons? We hebben maar een dertigtal hoofdpersonages, die alles moeten meemaken wat een mens kan overkomen. In hun levens gebeurt er dus inderdaad veel meer en veel vaker. Daar zitten dus ook meer tegenslagen bij, zoals afscheid nemen van iemand die je lief is. Maar dat is omdat we in ‘Thuis’ geen enkel onderwerp uit de weg willen gaan. Een kind dat in coma ligt, dat maakt niet iedereen mee. Maar iedereen kan zich wel voorstellen wat het betekent als het een vriend of familielid zou overkomen. ”




39 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Sonny Metten

    Voor mij gaat het helemaal niet om de emoties of het shockerende. Het is goed dat de serie dergelijke thema's aansnijdt. Maar voor mij gaat het vooral om het repetitieve. 3 Kinderen dood op 3 jaar tijd en dan ook nog al die miskramen die de serie al kende. Het blijft een beetje roeren in dezelfde pot...

  • MarliesSchoefs

    harrtverscheurend is iets als het echt is.daar doen ze na een maand terug mee

  • willy van dijck

    Kinderen laat men niet sterven in een televisiereeks, de mensen kijken daar naar voor ontspanning. Als de makers graag drama willen moeten ze maar een dramareeks maken.

  • GERARD DE PELECIJN

    Met Thuis wordt iedereen nog eens in de werkelijkheid geduwd, een goede voorbereiding op wat is en altijd komen moet!

  • ivan DEJONGHE

    ik geniet nog altijd van thuis en het blijft spannend na gisteren dacht ik eerst ook nu ga ik een paar dagen niet kijken om dat het mij ook wat doet maar dan zit er plots weer een verhaal in onverwachts zo dat ik dus zeker ga verder kijken en ja af en toe haal ik ook een zakdoek boven als 54 jarige oude man zou zeggen aan de schrijvers en makers van thuis doe zo voort het is echt top