Dierenarts Joshua Dutre van 'Beestig' vond thuis voor 'ovenkat' Sprotje: "We dachten dat we hem moesten laten inslapen"

Beestig ; Later dit najaar bij VTM. Op de foto : Joshua Dutre Beestig
VTM Beestig ; Later dit najaar bij VTM. Op de foto : Joshua Dutre Beestig
Waarom kruipen katten graag in dozen en welke hond past er bij een peuter? Dierenarts Joshua Dutré (29) beantwoordt al uw dierenvragen in het nieuwe VTM-programma ‘Beestig’. Eén ding is zeker: een kat stop je niet in de oven, zoals Sprotje overkwam.

"Konijnen worden dikwijls in een opwelling gekocht, omdat de kindjes ze zo schattig vinden. Maar als je de diertjes geen gelukkige thuis kan geven, doe het dan niet." Het is maar één van de adviezen die Joshua Dutré geeft in het splinternieuwe dierenprogramma ‘Beestig’ op zondagavond. Daarmee springt VTM in de leegte die Eén achterliet door ‘Dieren In Nesten’ met Chris Dusauchoit stop te zetten.

"Ik heb ál zijn programma’s gezien en ben fan", zegt Joshua. "Ik kijk trouwens naar alles met dieren op tv.’ Behalve kersvers VTM-gezicht is Joshua ook dierenarts. En misschien kent u hem ook wel van de Miauwkes Award van Dag Allemaal. Voor de jongste editie was hij samen met zijn collega Valérie namelijk genomineerd. "Mij nu al vergelijken met Chris vind ik wat vroeg. Al zou ik het een eer vinden. ’t Zou al mooi zijn mocht ik met ‘Beestig’ de kijk van de Vlaming op huisdieren kunnen veranderen."

Dat klinkt alsof er nog veel werk aan de winkel is.

Over honden weten de meeste mensen al redelijk veel, al kan het zeker nog beter. Maar katten, laat staan konijnen... Die worden nog te vaak in een opwelling gekocht omdat ze zó schattig zijn.

Om dan in een klein hok te belanden.

(knikt) Vaak nog alleen, terwijl konijnen groepsdieren zijn. Zet ze alleen en je krijgt een ongelukkig dier. Geef het een speelkameraadje en wat meer loopruimte en je zal het op gekke bokkensprongen betrappen. Zó ziet een gelukkig konijn eruit, maar dat is voor veel Vlaamse konijnen niet het geval.

Geldt dat ook voor pakweg honden?

Eigenlijk heb ik voor iedereen die een hond wil één gouden raad: spring éérst eens binnen bij een dierenarts. Mensen denken dat ze ons storen, wanneer ze een afspraak maken terwijl ze nog geeneens een huisdier hebben. Maar integendeel! Ik ben blij wanneer mensen mij komen vragen wélke hond bij hun thuissituatie past en waar ze een goede hond kunnen vinden zonder bij een broodfokker aan te kloppen.

Wat als baasjes fulltime werken en enkel ’s avonds tijd hebben voor hun viervoeter?

Een hond kan al eens tegen alleen zijn. Maar als je een vrijgezel bent die geregeld tien uur van huis is, dan moet je geen hond in huis halen. Wanneer je na een lange dag werken dan thuiskomt, wil een hond méér dan gewoon samen met jou door de woonkamer slenteren. Doe iets actiefs met het beestje. Da’s ook de reden waarom ik geen hond heb. Heel mijn studietijd heb ik gezegd: zodra ik afgestudeerd ben, koop ik er één. Ik wist zelfs al welk ras ik wilde.

Maar die is er dus nooit gekomen.

Nee, mijn vriendin en ik wonen op een appartement en zijn te vaak van huis om goed voor zo’n beest te kunnen zorgen. Ik heb liever geen hond dan een ongelukkig dier. Dus nu trippelen er twee zorgkatten door ons appartement. Eén van drie jaar en één van zeventien. De oudste hebben we vorig jaar uit het asiel gehaald.

Da’s al een respectabele leeftijd.

(knikt) Veel mensen zouden dat beestje hebben laten zitten. Ze had melkkliertumoren, tandproblemen... Maar als dierenarts kon ik dat beestje nog een goede thuis geven, besloten mijn vriendin en ik. En ondertussen leeft ze toch al een jaar bij ons.

Vond je je andere kat ook in het asiel?

Nee, die kwam toevallig bij ons ­terecht. Dierenartsen zijn verzamelaars, zeg ik altijd. Wij hebben zelden perfecte huisdieren. Wij adopteren de staartlozen, de hond met drie poten of de kat met één oog. En zo ging dat ook met dit katje. Al was zij niet gewond. Een klant bracht haar binnen omdat ze in haar tuin zat. Helaas niet gechipt. We vingen haar op en zo ontstaat er een band met het diertje. Dan krijg je het niet meer over je hart om het nog naar het asiel te brengen.

Afgelopen zomer kwam ook Sprotje bij jou in de praktijk terecht. De kat haalde het nieuws nadat een dierenbeul haar in een hete oven had gestoken omdat die haar vervelend vond.

Vreselijk, ja. Toen dat telefoontje bij mijn collega binnenkwam, hoorde ik haar schrikken. ‘Die zullen we moeten laten inslapen’, was ons eerste gedacht, maar toen Sprotje hier binnenkwam, bleek er toch nog een sprankeltje hoop.

Inmiddels kreeg de kat een nieuwe thuis.

Ja, ze woont nu bij mijn moeder. Meer dan 250 mensen hadden zich kandidaat gesteld, tot in de verste uithoeken van Nederland. Maar na Sprotje drie maanden dagelijks intensief te hebben verzorgd, wilde ik honderd procent zeker zijn van een goede thuis.

Sprotje zelf houden zat er niet in?

Hmm, nee. Twee katten is meer dan genoeg in ons appartement. Maar mijn moeder had vorig jaar haar zieke, oude poezen moeten laten inslapen en was klaar om weer een kat in huis te halen. En hoewel Sprotje echt heeft afgezien, blijft ze graag mensen zien. Ze knuffelt, komt vrolijk afgelopen, is lief, speels... Minstens vijf keer per dag stuurt m’n moeder mij een filmpje van Sprotje. Ze is daar goed terechtgekomen en wordt als een koningin behandeld.

Voor veel mensen wordt een huisdier een echt familielid.

En dat is positief. Vroeger was de kat de kat en de hond leefde vaak in een schamel hok in de tuin. Nu zien we huisdieren als een individu en beseffen we dat ook zij gevoelens hebben. En dat gaat niet alleen op voor huisdieren, maar dieren in het algemeen.

Steeds meer mensen worden daarom vegetariër, of eten minder vlees.

Ik ben zelf vier maanden geleden gestopt met vlees eten. Omdat ik vind dat we als mens niet boven de dieren staan. Waarmee ik niet wil zeggen dat iedereen nu onmiddellijk vegetariër of veganist moet worden, hoor.

Naar aanleiding van de verkiezingen zette jij trouwens een opvallende actie op poten: jij zoekt een honden- en katten­burgemeester voor Kortrijk.

Ja, een hond en kat om alle huisdieren van Kortrijk te vertegenwoordigen. Van 3 tot en met 13 oktober mag heel Vlaanderen voor 1 euro stemmen wie burgemeester mag worden. Met de opbrengst van die ­verkiezing vullen we het Sprotjesfonds aan.

Om de verdere verzorging van Sprotje te bekostigen?

Nee, da’s een fonds voor alle andere Sprotjes in Vlaanderen. Toen haar verhaal in het nieuws kwam, wisten wij in een mum van tijd meer dan 15.000 euro te verzamelen. Maar wij en al onze collega’s krijgen vaak mishandelde dieren over de vloer, waar niemand een cent voor geeft. Met het Sprotjesfonds - kijk maar op Facebook - hoop ik zo heel wat collega’s te kunnen steunen. 




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • ISABEL FRANCOIS

    Heel blij om een gezond en opgeknapt Sprotje te zien.Heel mooi initiatief..elke gemeente zou een dierenburgemeester moeten aanstellen.