BINNENKIJKEN. Orry en Steve uit ‘Het Gezin’ zijn trots op hun gerenoveerde Beaux-Arts-herenhuis

Steve en Orry zijn te zien in het Eén-programma ‘Het Gezin’.
Dieter Bacquaert Steve en Orry zijn te zien in het Eén-programma ‘Het Gezin’.
In het Eén-programma ‘Het gezin’ geven Vlaams parlementslid en senator voor CD&V Orry Van de Wauwer (31) en zijn partner Steve Vermaelen (30) een inkijk in hun leven. Zo zijn we getuigen van hun lange traject naar een adoptiekind. In hun oude herenhuis in Antwerpen is er alvast genoeg ruimte voor kinderkamers.

Het is intussen twee jaar geleden dat Orry en Steve hun intrek namen in een oud herenhuis in Beaux-Arts-stijl van architect Jules Hofman. Het burgerhuis werd gebouwd in 1912 en moest flink gerenoveerd worden. “Na mijn studententijd ben ik in Antwerpen blijven plakken”, vertelt Orry in Story. “Steve komt uit Berlijn, maar is op zijn tiende naar België verhuisd. We leerden elkaar zeven jaar geleden kennen op een Antwerps terrasje. Eerst woonden we samen in een cohousingproject aan het oude justitiepaleis, maar we droomden van een oud herenhuis. Twee jaar hebben we moeten zoeken – de prijs lag vaak boven ons budget. Toen ik dit pand zag, wist ik meteen dat we er iets moois van konden maken.”

(Lees verder onder de foto’s)

Het huis in Beaux Arts-stijl staat in het interieurboek van architect Jules Hofman.
Dieter Bacquaert Het huis in Beaux Arts-stijl staat in het interieurboek van architect Jules Hofman.
In de zitkamer staat er bewust geen televisie. “Dat zou zo lelijk zijn! Als we tv willen kijken, doen we dat boven in de logeerkamer”, klinkt het bij het koppel.
Dieter Bacquaert In de zitkamer staat er bewust geen televisie. “Dat zou zo lelijk zijn! Als we tv willen kijken, doen we dat boven in de logeerkamer”, klinkt het bij het koppel.

Vielen de renovatiewerken jullie zwaar?

Steve: “Toch wel, in een oud herenhuis ben je nooit klaar. De parketvloer heb ik bijvoorbeeld helemaal zelf opgeschuurd. Dat soort oude elementen wilden we behouden.”
Orry: “Normaal zouden we een nieuwe keuken plaatsen, maar door een lek in de badkamer hebben we die ruimte voorrang moeten geven. Op de zolderverdieping hebben we twee kamers en een gang gecreëerd en het dak is volledig vernieuwd. Momenteel is het huis veel te groot voor ons twee, dus verhuren we de bovenste twee verdiepingen aan vrienden. Zo wordt de aflossing van ons woonkrediet meteen betaalbaarder. Steve en ik wonen op het gelijkvloers en de eerste verdieping.”

Het oogt hier opvallend opgeruimd en netjes.

Steve: “Dat is mijn verdienste. Ik hou niet van rommel, een opgeruimd huis geeft rust in mijn hoofd. Helaas is Orry nonchalanter. Dat is soms een bron van discussie (lacht).”
Orry: “Aan de ene kant van onze eettafel eten we, aan de andere kant werk ik op mijn laptop. En dan blijven er soms politieke dossiers liggen. Dat stoort mij niet, je mag voelen dat hier geleefd wordt.”

(Lees verder onder de foto’s)

Aan de eettafel staan oude schoolstoelen en een bank uit het oude justitiepaleis.
Dieter Bacquaert Aan de eettafel staan oude schoolstoelen en een bank uit het oude justitiepaleis.
Orry aan de piano, die hij als huwelijkscadeau kreeg van zijn ouders. Hij is muzikaal aangelegd. “Op mijn vijftiende heb ik nog in een bandje gespeeld.”
Dieter Bacquaert Orry aan de piano, die hij als huwelijkscadeau kreeg van zijn ouders. Hij is muzikaal aangelegd. “Op mijn vijftiende heb ik nog in een bandje gespeeld.”

Steve, het prachtige interieur is jouw verdienste. Jij schoolde je om tot interieurvormgever, nadat je in het buitengewoon onderwijs gewerkt had.

Steve: “Dat buitengewoon onderwijs kon ik mentaal niet meer aan. Zes jaar geleden ben ik weer gaan studeren. Ruim een jaar geleden heb ik samen met een bevriende architect een bureau opgestart, L’Esco Architects. Het was heel fijn om dit huis zelf in te richten. Er staan enkele zelfontworpen tafels. We haalden ook heel wat spullen bij de kringloopwinkel. Eén kastje vonden we zelfs op straat. Tweedehandsspullen geven veel karakter aan het interieur.”

Pooltafel en drumstel

Op termijn willen jullie de bovenverdiepingen inrichten als kinder- en hobbykamers. Hoe ver staan jullie met jullie adoptieplannen?

Orry: “Twee jaar geleden, na ons huwelijk, hebben we de aanvraag ingediend. We hebben een grote kinderwens, maar het zal nog enkele jaren duren voor we een adoptiekind hebben. Het frustreert mij dat homokoppels alleen in aanmerking komen voor binnenlandse adopties, want in de meeste donorlanden laten ze adoptie door holebi’s niet toe. We staan nu op plaats 113 van de wachtlijst. Wanneer er uitzicht is op een plaatsing, start het voorbereidingstraject van ongeveer twee jaar. Ik was graag een jonge vader, maar dat zit er niet meer in. Ik zie het al helemaal voor mij: we wonen vlak bij het Groen Kwartier, de perfecte speelplek voor kinderen. En als onze kinderen wat ouder zijn, wil ik een pooltafel en drumstel in huis (lacht).”

(Lees verder onder de foto’s)

“De bordeaux-rode stoelen van mijn oma zijn ontworpen ten tijde van Expo ’58", aldus Orry.
Dieter Bacquaert “De bordeaux-rode stoelen van mijn oma zijn ontworpen ten tijde van Expo ’58", aldus Orry.
“In afwachting van een vintage salontafel waarnaar ik op zoek ben, legde ik een marmeren plaat boven op antieke boeken”, zegt Steve.
Dieter Bacquaert “In afwachting van een vintage salontafel waarnaar ik op zoek ben, legde ik een marmeren plaat boven op antieke boeken”, zegt Steve.
Steve heeft groene vingers. “De veranda is door de lichtinval en de warmte een ideale plek voor planten. Zelfs de bananenplant groeit goed.”
Dieter Bacquaert Steve heeft groene vingers. “De veranda is door de lichtinval en de warmte een ideale plek voor planten. Zelfs de bananenplant groeit goed.”

Waarom kozen jullie niet voor een draagmoeder?

Steve: “De procedure voor een kind via een draagmoeder is nog complexer. Bij vrienden is het gelukt, maar het is niet simpel om een draagmoeder te vinden. Zij wordt onderworpen aan een streng medisch onderzoek. Niet elke vrouw wil dat.”
Orry: “Je moet al een vervulde kinderwens hebben, en zo iemand vinden we niet in onze leefomgeving. Bovendien is er ook een kans dat zo’n ingreep mislukt. Om nog maar te zwijgen over het gebrek aan een wetgeving. Een draagmoeder kan altijd beslissen haar kind niet af te staan na de geboorte omdat er in België geen wettelijk kader bestaat. En een buitenlandse draagmoeder zien we niet zitten. Dan kom je in het commerciële circuit terecht. In Amerika koop je een kind vanaf 90.000 dollar en als je meer betaalt kun je via een catalogus je droomkind samenstellen. Dat is tegen onze morele waarden. En pleegzorg is pas mogelijk als onze kinderwens is vervuld. Toen we een minderjarige Syrische vluchteling tijdelijk onderdak gaven, waren we er kapot van toen hij moest vertrekken...”

De adoptieprocedure houdt ook een moeilijke vragenlijst in.

Orry: “We hebben er maandenlang over gedaan om de lijst in te vullen. Zo moesten we bijvoorbeeld laten weten of een kind met het syndroom van Down of met HIV ook welkom is. Het klinkt wat egoïstisch maar we hebben voor onszelf uitgemaakt dat we een kind met down niet zouden kunnen bieden wat het nodig heeft. Steve ziet ook een kind met hiv niet zitten, uit vrees dat ons kind later gepest zou worden, zeker met twee vaders. Natuurlijk hebben we ons schuldig gevoeld, maar je moet het ook aankunnen om voor een kind met een beperking te zorgen. Bij een natuurlijke zwangerschap is dat anders, maar als je vooraf kunt kiezen… Het heeft wel voor pittige discussies gezorgd tussen ons.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.