Bart De Wever en Greet Op de Beeck blikken terug op deelname ‘Slimste Mens’: “Plots kwam ik geen meter meer vooruit op straat”

Bart De Wever en Greet Op de Beeck
VRT Bart De Wever en Greet Op de Beeck
Een deelname aan ‘De slimste mens ter wereld' kan het leven van de kandidaten serieus veranderen. Vraag maar aan Bart De Wever en Greet Op de Beeck, die in HUMO vertellen over het leven ná het tv-programma. 

Tien jaar geleden moest ‘Slimste mens’-zwaargewicht Bart De Wever nipt de duimen leggen voor Freek Braeckman, die in de finale net op tijd ‘Studio Brussel!’ wist te roepen op de vraag “Wat weet u over Tomas De Soete?” Dat hij na zijn deelname serieus aan bekendheid had gewonnen, ontdekte hij toen ze met de hele familie aan zee waren om de verjaardag van zijn moeder te vieren. “In onze bungalow keken we samen iedere avond naar de eerste afleveringen waar ik in zat: iedereen vond het geslaagd, en we gingen tevreden slapen. Maar op de tweede of derde dag gingen we een wandeling maken op de dijk, en kwam ik geen meter vooruit. Iedereen herkende me, en van overal stroomden er mensen toe die me de hand wilden schudden. Op dat moment besefte ik dat ik een kwantumsprong in bekendheid had gemaakt, een sprong waar een politicus normaal gezien járen over doet.”

Met rust gelaten

Ook Greet Op de Beeck gooide in 2004 hoge ogen in ‘De slimste mens’: negen afleveringen bleef de Radio 1-presentatrice zitten waar ze zat, waarmee ze het toenmalige record scherper stelde. En toch had ze, achteraf bekeken, liever niet meegedaan. “Toen ik gepolst was, heb ik aan mijn ouders moeten vragen wat voor programma het was. Ik had in die tijd geen tv-toestel, en ‘De slimste mens’ was toen nog niet de hype die het geworden is. Ik quizde graag, en zat destijds ook in een quizploegje, maar had ik geweten dat het mijn leven zodanig op zijn kop zou zetten, had ik waarschijnlijk vriendelijk bedankt.” 

Toen ze een paar weken na de uitzending terugkwam van vakantie, zette ze haar gsm weer aan. “Een uur lang heb ik niks dan piep-piep, piep-piep, piep-piep gehoord. Het ene na het andere sms’je en voicemailberichtje liep binnen: niet alleen van collega’s, vrienden en familieleden, maar ook van journalisten en zelfs volslagen onbekenden. Ik dacht: hoe zijn die eigenlijk aan mijn nummer gekomen?" Niet lang daarna werd Op de Beeck ook nog door de Humo-lezers verkozen tot Vrouw van het Jaar: “Om maar te zeggen: het liep helemaal uit de hand. Om de haverklap werd ik gebeld door journalisten die me vroegen wat mijn lievelingsrestaurant was, hoe mijn woonkamer eruitzag en wat ik het liefst kookte. Ik heb alle aanbiedingen die op mijn pad kwamen afgewimpeld. Ik wilde met rust gelaten worden en me weer kunnen focussen op mijn job bij de radio.”

Lees het volledige interview in HUMO. 




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.