"Sorry dat ik altijd moet zeggen dat je van mijn lijf moet blijven": bij Nicolas fluiten de vogeltjes te luid

screenshot
In Blind Getrouwd genieten Nick, Veerle, Nicolas, Evelien, Ben, Tine en Mathias en Sally van hun laatste dag op huwelijksreis. Voor sommigen gaat het te snel, voor anderen duidelijk niet snel genoeg. Maar vreemd, dàt is het voor alle pasgetrouwde echtparen.

Nu de paartjes elkaar al enkele dagen kennen, valt hun lichaamstaal fel op. Vooral Nicolas en Evelien lijken al heel fysiek met elkaar om te gaan. Zo ligt Evelien dicht bij haar man in bed, terwijl hij haar kust op het voorhoofd. Vervolgens zien we haar in de badkamer zonder schroom in bh naast hem staan.

Card

"Ik heb er niet veel gêne mee om in mijn ondergoed of zelfs in mijn blootje te staan als hij de badkamer wil binnenkomen om zijn tanden te poetsen of zo", zegt Evelien. "Ik ben zijn vrouw nu, dus hij moet het er maar bij pakken wat voor vlees hij in de kuip heeft," lacht ze. De vleeskeuring lijkt voor Nicolas alleszins dik in orde, want hij kijkt zijn ogen uit. "De intimiteit tussen ons zit goed", weet hij. "We vinden het niet lastig om elkaar aan te raken."

medialaan

Al mag het duidelijk toch wat minder voor Evelien, want verliefd is ze nog niet. Terwijl Nicolas over haar rug en benen wrijft tijdens het ontbijt, vindt ze dat wat awkward. "Ik dacht dat ik een fysiek iemand was, maar het kan nog erger", lacht ze. "Ik kan dat niet altijd even goed verdragen." Nicolas daarentegen stelt dat hij zich nog inhoudt. Inderdaad: een tikje awkward.  

In de auto is het weer van dat, wanneer Nicolas gretig over haar billen wrijft. Ze kunnen er gelukkig wel over praten, dus dat lijkt wel goed te komen. 

Card

Een overdosis ongemakkelijkheid

Of niet? Terwijl Nicolas schijnbaar beteuterd op een muurtje staat, komt Evelien uit een gebouw met de woorden: "Sorry dat ik altijd moet zeggen dat je van mijn lijf moet blijven, maar ik voel me er soms ongemakkelijk bij". En daardoor voelt Nicolas zich dan weer onzeker. "Het probleem is dat ik dan zoek naar bevestiging, en dat doe ik dan ook door haar aan te raken of fysiek contact te zoeken." Hij raakt zo wat in de knoop, wat leidt tot tranen. En toch een héle dikke knuffel. "Dan heb ik er precies minder moeite mee om hem wel vast te pakken, wanneer ik merk dat hij het moeilijk heeft", reageert Evelien. "Dan heb ik zoiets van kom, het komt wel in orde. We zitten hier samen in, het komt wel goed." En aan de positieve kant vindt ze het ook chic dat hij zijn emoties durft te tonen.

medialaan

Maar kan je het Nicolas kwalijk nemen? Die jongen is gewoon stapelverliefd aan het worden. "Als ik gewoon naar haar kijk, dan hoor ik de vogeltjes fluiten en zie ik precies de zon opkomen. (...) Ik wil haar nooit meer kwijt, dat weet ik wel zeker."

medialaan

Afstand tussen Ben en Tine slinkt

Ben en Tine hebben na hun moeilijke start voor de eerste keer samen geslapen, al was er van aanrakingen bij hen geen sprake. "Ik heb hem helemaal niet gevoeld", vertelt Tine. Die afstand voel je nog aan de ontbijttafel, waar ze allebei zitten met de armen gekruist. Gelukkig kunnen ze lachen met elkaars humor, die het ijs tussen hen stapje voor stapje doet smelten.

medialaan

"Da's echt een goeie gast", zegt Tine. "Hij doet er echt alles aan om mij op m'n gemak te stellen en ik ben blij dat ik niet meer zo'n zware periode heb als de eerste twee dagen. Dat doet mij heel goed. Dat doet òns goed."

medialaan

"We hebben nog vijf weken he. Er zijn denk ik veel relaties die uit vriendschap beginnen en dan uitmonden in liefdesrelaties." Tijdens een goed gesprek leert Tine de achtergrond van haar man beter kennen, waarna ze het des te erger vindt dat ze hem eerder heeft gekwetst. "Vergeven en vergeten", antwoordt haar echtgenoot met veel overtuiging. 

En dat leidt effectief tot een ommekeer. "Ik weet niet of het een klik is die is bij mij is omgedraaid, maar ik kan dat niet verwoorden. Bij mij is het gewoon ineens: ik wil hem leren kennen, en als ik nu naar hem kijk, heb ik dat gevoel niet meer van 'oei'. Nee, nu is dat gewoon Ben. (...) Voor mij gaat het nu in mijn hoofd de positieve kant op."

"Als ik nu naar hem kijk, heb ik dat gevoel niet meer van 'oei'. Nee, nu is dat gewoon Ben."

Mathias en Sally: veel vragen en een misverstand

Mathias en Sally lijken vooral veel van elkaar te willen weten. Ze praten over welke soort yoghurt ze lekker vinden, of ze "avontuurlijke dingen tof vinden", hoe ze reageren wanneer ze kritiek krijgen...

Dat leidt al snel tot een vreemde discussie, waarbij Sally zegt dat Mathias niet moet proberen haar daarin te veranderen, waarna hij dan weer reageert dat ze hem er niet van kan overtuigen dat ze niet gaan veranderen. Kan je nog volgen? Daardoor denkt Mathias dan weer dat zij verkeerdelijk van hem denkt dat hij een te dominant karakter heeft, en dat hij zijn visie wil opleggen aan anderen.

medialaan

Ze beleven echter ook een mooi moment op het strand: ze volgen surfles en vanwege een pijnlijke enkel blijft Sally liever op het droge. Ze heeft er geen probleem mee dat Mathias alleen terug in zee gaat, iets wat die dan weer erg kan appreciëren. "Hij vond dat blijkbaar heel fijn, maar voor mij was dat eerder een evidentie", zegt ze. Hem zo bezig te zien, doet haar zelfs fier zijn over het feit dat hij haar man is. "Het is gene misse gast he", glundert ze.

medialaan

"Het is gene misse gast he"

Nick en Veerle: iets heel moois

Nick en Veerle ten slotte gedragen zich als een koppel dat al jaren samen is. Ze grappen en grollen, lopen ongeforceerd hand in hand. Nick voelt de chemie elke dag groeien, en Veerle denkt dat het voor haar echtgenoot wel wat sneller zou mogen gaan. Maar zij heeft meer tijd nodig, en ze is blij dat hij haar die gunt. "Anders zou hij mij wegduwen." Zijn liefde is zelfs zo groot dat hij haar yogaoefeningen imiteert op het strand. Smakelijke tv, en het diner dat hij voor haar bereidt, lijkt navenant.

medialaan

"Het gaat precies toch wel wat sneller dan ik had verwacht", glundert Veerle. "Ik vind dat het in plaats van de eerste versnelling volgens mij versnelling vier is of zo", vult Nick aan. "Maar dat is zo raar, hé? Hoe kan dat nu?" vraagt Veerle een keer of vijf. Ze geeft toch toe "dat ze het zo wel een beetje begint te voelen. Zo van: 'Wat is hier aan het gebeuren?'." Zijn het misschien vlindertjes in de buik!?

medialaan

Alleszins: Veerle heeft naar eigen zeggen "wel al een en ander meegemaakt", maar haar contact met Nick is zo goed dat ze niet langer het gevoel heeft dat ze meer tijd nodig heeft. "Dan denk ik soms zo van: 'Waar heb ik dit aan verdiend?'." Ze gaat haar verstand dus wat sneller aan de kant zetten en haar gevoel meer laten spreken. En ze denkt dat er misschien nog iets heel moois kan volgen!" Wij ook!