"Soms kon ik mijn tranen niet bedwingen": Fatma Taspinar praat met mensen die ongewild de hoofdrol speelden bij een ongeluk

"Criminaliteit kan je niet uitroeien, enkel beter leren begrijpen." Ziedaar het motto van criminologe, juridisch verslaggeefster en journaalanker Fatma Taspinar (37). En meteen ook haar beweegreden voor het tweede seizoen van 'Mij overkomt het niet', de succesvolle reportagereeks over mensen die ongewild een ongeluk veroorzaakten en als dader door het leven moeten.

Al hoort Taspinar het woord 'dader' liever niet. "Wij hebben het over 'veroorzakers', want in de meeste gevallen die in de reeks aan bod komen, gaat het niet over een keuze die je maakt, eerder over iets dat je overkomt." De aangrijpende verhalen van gewone mensen die buiten hun wil plots met de stempel 'dader' door het leven moeten, lokten vorig seizoen wekelijks 900.000 kijkers. Als er van hen enkelen na afloop van het programma nadenken over de rol van de daders, is dat volgens Taspinar mooi meegenomen. "Maar we gaan ook voor herkenbaarheid. Het gaat altijd om gewone mensen met gewone verhalen. Daarnaast moet de situatie ook hoopvol eindigen. Als er geen sprankeltje positiviteit meer te bespeuren is, brengen we het verhaal niet."

Thrillers

Fatma Taspinar begon haar carrière elf jaar geleden op de redactie van 'Reyers Laat'. Nadien werd ze nieuwslezeres op Studio Brussel en Radio 1, en vorige zomer volgde ze Lieven Verstraete op als nieuwsanker van het laatavondjournaal. Het eerste seizoen van 'Mij overkomt het niet' was haar eerste eigen programma. "Ik heb een aangeboren interesse voor het menselijk gedrag", vertelt Fatma. "Maar meer bepaald in het afwijkend menselijk gedrag. Vandaar dat ik op mijn achttiende koos voor de richting criminologie. Ik wil begrijpen waarom mensen zich afwijkend gedragen. Dat gaat van vandalisme tot een brutale moord. 'Wat drijft mensen in hemelsnaam om zoiets te doen?', denk ik dan altijd. Als kind las ik ook altijd thrillers over seriemoordenaars." Later begon Taspinar als gerechtsverslaggever voor het VRT-journaal. Het was daar dat ze het idee kreeg voor het programma, want ze kwam vaak in aanraking met juridische verhalen waarbij eigenlijk geen schuldige aan te duiden is. "Neem bijvoorbeeld het woord 'doodrijder'. Als stempel kan dat tellen. Bijna iedereen heeft al wel een keer achter het stuur gezeten wanneer ze ietsje te veel hebben gedronken. Maar zelfs als je niets gedronken hebt, krijg je het stigma van 'doodrijder' opgeplakt. Je kan nu toch niemand aanduiden die met opzet iemand raakt met de wagen?"

Hartverscheurend

In de aflevering van vanavond luistert Fatma naar het verhaal van de scoutsleiding van Izegem. In 2017 verloren zij de jonge Sebastiaan aan het meer van Bütgenbach in de Oostkantons. Terwijl de Cel Vermiste Personen op zoek gaat naar de jongen, beginnen zijn ouders aan een lange terugrit uit Spanje, waar ze op vakantie waren. "Er waren tijdens de reeks momenten dat ik mijn tranen niet kon bedwingen terwijl ik de betrokkenen interviewde", aldus Taspinar. "Het verhaal van de scouts was erg pakkend, maar ik denk bijvoorbeeld ook aan een moment in de tweede aflevering wanneer ik een man interviewde van wie zijn moeder zijn baby van de trap had laten vallen. Op zo'n moment heeft hij zijn moeder nodig, maar die was net de veroorzaker van het kwaad. Echt hartverscheurend. Op dat moment zit ik daar niet als nieuwsanker of journalist, maar als mens. Dat mag ook, vind ik, het is geen actuaprogramma of nieuwsuitzending."

'Mij overkomt het niet', 20.40 uur op Eén




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • patrick morel

    Als je veel op de baan bent mag je soms zeggen, oef, ik heb geluk gehad. We zijn allemaal eens verstrooid en met onze gedachten elders.