‘Bake Off Vlaanderen’ was emotioneel zwaar voor Trien: “Net tijdens de opnamen gingen mijn man en ik uit elkaar”

Trien Bogaerts in Bake Off Vlaanderen.
VIER Trien Bogaerts in Bake Off Vlaanderen.
In ‘Bake Off Vlaanderen’ kwettert Trien (42) er lustig op los, maar achter die vrolijke façade gaat wel verdriet schuil. “Gelukkig vond ik steun bij m’n medekandidaten”, zegt ze.

Wim Opbrouck noemt haar de vrouwelijke Elton John vanwege haar voorliefde voor excentrieke brillen. Zelf omschrijft ‘Bake Off Vlaanderen’-kandidate Trien Bogaerts zich als ‘chaos tot en met’. ­Desondanks waagt de kleuterjuf haar kans om de beste bakker van Vlaanderen te worden. Maar de chaos sloeg al meteen van in het begin toe. Met als resultaat spritskoekjes die er ­volgens juryleden Herman Van Dender en Regula Ysewijn uitzagen ‘alsof ze al eens gegeten waren’.

“Tja, ik was in tijdnood geraakt”, zegt Trien.

Gaat het er in in jouw ­dagelijkse leven ook zo hectisch aan toe?

(knikt) Ik ben vaak met twintig dingen tegelijk bezig en dan loopt er weleens iets mis. Op school zie ik dat ook. De eerste week van september ligt mijn klas er nog heel netjes bij, maar dan beginnen we aan het eerste knutselwerk met de kleuters en lijkt de hele boel ontploft. Hetzelfde geldt voor mijn keuken als ik aan het bakken ben.

Iets wat de strenge juryleden van ‘Bake Off’ meteen afstraffen.

Tja, daar kan ik wel tegen. Ik neem mezelf niet al te serieus. En smaken verschillen, maar de jury heeft het laatste woord. Nu... Ik zit wel met het probleem dat ik dyslexie heb.

Is dat niet vervelend als je recepten moet lezen in ‘Bake Off’?

Ja. Ik moet die soms twintig keer opnieuw doornemen, voordat ik weet wat er moet gebeuren. En dan nog interpreteer ik het soms verkeerd en heb ik iets helemaal anders gebakken...

Studeren zal dan ook niet ­gemakkelijk geweest zijn.

Dat klopt. Het heeft mij heel veel moeite gekost om mijn diploma te halen. Ik heb kunsthumaniora gedaan. ­Theater- en poëzieteksten kon ik vlot vanbuiten leren, maar o wee als het vraagstukken ­waren. Schriftelijke examens waren horror. Maar mondeling was voor mij een feest.

In de eerste aflevering van ‘Bake Off’ moesten jullie een selfietaart bakken. Op die van jou stonden je drie adoptiekinderen uit Ethiopië.

Mijn drie zalige zonen! Het leven neemt soms een andere wending dan je in gedachten had. Mijn man en ik stonden voor de keuze: kinderloos ­blijven, voor ivf gaan of adopteren. Mijn neef en nicht zijn geadopteerd, dus de keuze was snel gemaakt. Het is wel een moeilijk en lang proces geweest, op een wachtlijst staan is de hel. Maar ik ben heel trots op mijn kinderen: Surafel is vijftien, Fanuel is net veertien geworden en ­Solomon wordt in oktober twaalf.

Wat vinden zij ervan dat je ­meedoet aan ‘Bake Off’?

Ze zijn wel trots, maar schamen zich ook. Het zijn pubers, hé. Die willen vooral niet dat hun vrienden hun mama op televisie zien. Ze hebben ­zoiets van: ‘Oh my god, daar is ze weer! Doe maar gewoon, mama, dat is al erg genoeg!’ (lacht)

En wat vindt je man ervan?

Hij is wel enthousiast... (laat een stilte vallen) Wij zijn een halfjaar geleden uit elkaar gegaan. Net tijdens de ­opnamen van ‘Bake Off’.

Op het scherm valt daar niks van te merken. Jij lijkt de vrolijkheid zelve.

Ik heb het emotioneel toch zwaar gehad, hoor. Maar ik werd enorm goed opgevangen door de crew en de medekandidaten. Die vriendschap die je ziet op tv is écht. We steunden en omarmden elkaar, en dat gaf echt een boost. Een onbeschrijflijk gevoel.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.