Tussen Helmut Lotti en zijn broers heerst geen jaloezie: “We zijn zo opgevoed: ieder moet zijn eigen geluk vinden”

Helmut Lotti met zijn broers Kurt, James en Johan. “Het is dankzij mama dat we zo goed overeenkomen”, vertellen de bloedbroeders.
Kristof Ghyselinck Helmut Lotti met zijn broers Kurt, James en Johan. “Het is dankzij mama dat we zo goed overeenkomen”, vertellen de bloedbroeders.
Met drie jongere broers - Johan (47), Kurt (45) en halfbroer James (40) - kan je gerust zeggen dat Helmut Lotti (48) opgroeide in een mannenbastion. Toch geven de broers in Story vooral hun moeder de eer voor de hechte band die ze hebben. “Het is dankzij haar dat we zo goed overeenkomen.”

Helmut Lotti woont sinds een tijdje in de Ardennen, in de omgeving van Durbuy. Best ver van zijn familie dus, maar de band met zijn broers Johan, Kurt en James blijft overeind. “Familie is voor mij heel belangrijk”, zegt Helmut. “Elk jaar vieren we bijvoorbeeld Kerstmis samen. We zien elkaar niet vaak, maar als we samen zijn is het wél altijd gezellig. Eind dit jaar verhuist Kurt naar zijn vriendin in Oostenrijk, ik zal hem missen!”

Hoe was jullie band als kind? Vier jongens bij elkaar, dat zorgde vast weleens voor vuurwerk.

Helmut: “We zijn altijd concurrentieel geweest, dat is waarschijnlijk eigen aan broers. Zeker tussen Johan en mij was er altijd strijd. Hij kwam vlak na mij, maar in verhouding kreeg hij vroeger zakgeld dan ik en mocht hij sneller uitgaan. Ik wilde altijd beter presteren dan hij, want hij kon bijvoorbeeld even snel lezen als ik. Dat is het vervelende aan de oudste te zijn.”

Johan: “Helmut was voor onze ouders een testcase. Kurt en ik hebben het makkelijker gehad.”

Helmut: “Voor James was ik dan weer een minipapa en hij mijn levende pop. Hij is geboren toen ik acht was, uit het tweede huwelijk van ons moeder. Johan, Kurt en ik lagen in die periode vaak op de grond te vechten. We hadden wel een erecode: niet slaan op elkaars gezicht, buik of edele delen.” (lacht)

Johan: “Vier jongens samen, daar kwam inderdaad soms ruzie van. Als je dan samen in een klein huis woont, is het makkelijk om de persoon naast je verwijten te maken.”

Kurt: “De ruzies gingen vooral over banale dingen, hoor, zoals de afwas doen.”

Helmut: “Tegelijk zorgden wij er samen wél voor dat er eten op tafel stond en het huis gekuist werd.”

Uiterlijk zijn jullie duidelijk broers, maar jullie interesses kunnen nauwelijks méér verschillen.

Kurt: “Ondanks ons kleine leeftijdsverschil hadden we inderdaad elk onze eigen bezigheden. Helmut ging fietsen, Johan was bezig met muziek en ik ging vissen.”

Johan: “We hadden alledrie een totaal andere vriendenkring, en elk onze eigen identiteit.”

Helmut: “Ik hield me ook bezig met modelbouw. Het gebeurde geregeld dat Johan recht in mijn oor loeiharde hardrock speelde terwijl ik geconcentreerd mijn soldaatjes probeerde te schilderen.” (lacht)

Je hebt 28% van dit artikel gelezen




4 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Mathieu Peeters

    Mooi, flauwe zever en lulkoek om toch weer in de belangstelling te komen. Hier in ons land hoor je niets meer van die zanger en daarom is alles goed om in de belangstelling te komen. Flauw, heel flauw, juist een klein kind.

  • lucrece forrez

    Mooi zeg.

  • Desmet Jacques

    Hopelijk genieten jullie nog lang van elkaar en jullie ouders. Desmet Jacques - Kortemark

  • vangeel guido

    Mooi verhaal.Ga zo door jongens....