Noorse ‘engelenprinses’ Märtha Louise werpt alle kritiek van zich af: “Ik word al veel minder uitgelachen”

ROBIN UTRECHT
Nadat ze een school oprichtte om met engelen te leren praten, haalde prinses Märtha Louise van Noorwegen (47) zich heel wat spot en kritiek op de hals. Maar het oudste kind en de enige dochter van koning Harald V (82) laat zich niet uit het lood slaan. Ze heeft net een boek uit over haar hoogsensitiviteit, en dat werd in haar thuisland meteen een bestseller.

Omdat ze ‘converseert met engelen’, heeft Märtha Louise de naam ‘zweverig’ te zijn. Maar ondanks haar moordende naaldhakken leeft de prinses die we in een Antwerpse bed & breakfast ontmoeten niet in de wolken. Märtha Louise is een sympathieke, goedlachse én knappe vrouw die met beide voeten stevig op de grond blijkt te staan.

“Ach, dat imago van zweverige prinses”, schokschoudert ze. “Ik trek me al lang niks meer aan van wat anderen denken. Toen ik sprak over werken met engelen ben ik enorm uitgelachen, maar dat is slechts één methode die ik in Soulspring, zoals de ‘engelenschool’ heet, gebruik om mensen opnieuw in contact te laten komen met hun werkelijke zelf.”

Het gaat meer algemeen over ­spiritualiteit, bedoel je?

(knikt) Nu steeds meer mensen aan yoga, meditatie en mindfulness doen, wordt er al veel minder gelachen. Ik ben ondertussen gestopt bij Soulspring (de prinses houdt zich nu naast haar koninklijke taken vooral bezig met haar YouTube-kanaal over paarden, red), maar onze school is wel een groot succes geworden.

Ligt dat ook niet aan jouw geprivilegieerde afkomst? Tenslotte hebben we dit gesprek niet alleen omdat je een boek over hoogsensitiviteit hebt ­geschreven, maar ook omdat je een Noorse prinses bent.

Kijk, ik heb het aan mijn afkomst te danken dat ik een stem heb die gehoord wordt, maar ik kies ervoor om met die stem te zeggen wat anderen kan helpen om gelukkiger te worden. Ik stel trouwens vast dat je daar vandaag geen afkomst meer voor nodig hebt. Dankzij de sociale media heeft een 16-jarig meisje als Greta Thunberg meer invloed dan ik ooit zal hebben. Je moet dus niemand op een voetstuk zetten vanwege zijn of haar maatschappelijke positie. Je moet kijken naar wat iemand doet, naar wie die persoon echt is.

In jouw geval is dat: hoogsensitief. Komt kritiek dan eens zo hard aan?

Hoogsensitieve mensen zijn gevoelig voor licht, geluid, geuren. En ook voor kritiek, ja. Als mijn vader zei: ‘Märtha, ga eens opzij. Je staat voor de tv’, kroop ik minstens een uur in een donker hoekje en wist ik zeker dat ik iets verschrikkelijks had gedaan, dat het nooit meer goed kon komen tussen ons. Andere mensen zetten gewoon een stap opzij. (lacht)

Je krijgt nog steeds veel kritiek. Hoe heb je daarmee leren omgaan?

Een jaar of acht geleden kwam mijn zakenpartner Elisabeth (Nordeng, met wie Märtha Louise haar engelenschool oprichtte, nvdr) op het internet een test tegen rond hoogsensitiviteit. Ze belde me meteen op. ‘Märtha, die test moet je doen’, zei ze. Eindelijk wist ik wat ik had. Ik besefte dat ik normaal was, binnen het hoogsensitieve register. Dat heeft mijn hele perceptie over mezelf veranderd. Ik héb bakken kritiek over me heen gekregen, maar nu bedanken de mensen me op straat voor wat ik allemaal gedaan heb. Die stugge Noren durven nu over hun gevoelens te praten. Ik dank ook mijn vader voor zijn goede raad. ‘Wees trouw aan jezelf’, was zijn advies. Ik denk wel dat hij het zich al vaak beklaagd heeft dat hij dat ooit tegen me zei. (lacht)

Je had het daarnet al even over je maatschappelijke positie. Hoe was het om op te groeien als prinses?

Het was vooral enorm moeilijk om te zien hoe anderen naar mij keken. De één plaatste me op ’n voetstuk en vond alles wat ik deed fantastisch. De ander deed juist enorm zijn best om me te negeren, om toch maar niet geïnteresseerd te lijken in wie ik ben. Er waren altijd vooroordelen, in de ene of de andere richting.

ROBIN UTRECHT

Wist je als kind al dat je bijzonder was, dat je een prinses was?

O ja. Ik was altijd omringd door volwassenen. Ik stond in de krant. Ik kwam in het nieuws, moest zwaaien vanop het balkon. Ik wist al heel jong dat ik anders was, of toch een andere rol had.

Hoe voelde je je daarbij?

Ik heb dat nooit begrepen. Ik wil zeker niet voldoen aan verwachtingen die mijlenver af liggen van wie ik echt ben.

Kan dat wel? Bij ons probeert de hofentourage prinsen en prinsessen te sturen. Wie dat spel niet meespeelt, zoals onze prins Laurent, krijgt het heel lastig.

In Noorwegen is dat anders. Nu toch, want ik voelde de sturende handen wel. Maar eigenlijk maakt elk kind dat toch op de één of andere manier mee? Als het geen hovelingen zijn, dan zeggen ouders, de school, de kerk of de sportclub wel wat er van jou verwacht wordt.

Met dat verschil dat jij als ­prinses in de kijker liep, én dat je heel wat kritiek kreeg.

Daar heb ik enorm onder geleden. Ik geloofde echt dat iedereen over mij dacht zoals ik in de krant omschreven werd. Dan vluchtte ik naar mijn paarden. Zij weten níet dat ik een prinses ben. Ik heb lang deelgenomen aan jumpings. Als ik een goede wedstrijd reed, wist ik dat het niet kwam door mijn titel, maar omdat ik een goede ruiter ben. Dat heeft me geholpen om mezelf te worden.

Van vorstelijke pretenties heb jij geen last. Je deed jaren geleden al afstand van de aanspreektitel ‘Koninklijke Hoogheid’ en reist rond zonder lijfwachten.

Vroeger werden er wel twee bodyguards met me meegestuurd, hoor. Maar de wereld is nu veiliger, zeker?

Of misschien vindt de Noorse regering het niet meer nodig om jou in de gaten te houden.

Dat zou ook kunnen. (lacht) Maar ik hoop eigenlijk dat het komt door wat ik daarnet al zei: dat ze niet meer naar mij opkijken vanwege mijn positie in de maatschappij. Ik ben er echt niet mee bezig om mijn ‘maatschappelijke positie’ in te nemen.

Dat je afstand deed van je koninklijke titel en je dotatie, wat vond je vader daarvan?

Mijn ouders zijn heel moderne mensen. Toen mijn vader niet mocht trouwen met mijn moeder (omdat ze ‘maar’ de dochter van een winkelier was, nvdr), heeft hij negen jaar op haar gewacht. Hij was de eerste Noorse royal die niet deed wat van hem werd verwacht. (lacht) Hij is het wellicht niet altijd eens met wat ik doe, maar ik weet zeker dat hij van me houdt.

Je ouders zijn inmiddels 50 jaar getrouwd. Jouw huwelijk met Ari Behn liep 2,5 jaar geleden spaak. Heeft je hoogsensitiviteit een rol gespeeld bij die breuk?

Daar praat ik liever niet over.

Jullie hebben drie dochters. Hoe gaan zij om met de scheiding?

Kijk, ik ben vele jaren enorm gelukkig geweest met Ari, maar die dingen gebeuren nu eenmaal. Ik woon niet ver van Oslo, midden in de bossen. De kinderen blijven daar, en mijn ex-echtgenoot en ik trekken afwisselend bij hen in. En zo is het goed. 




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Mi Janssens

    Geweldig een top- vrouw die weet wat ze wil en haar gevoel heeft gevolgd. Ze straalt nu van geluk na veel tegenkanting. Doe zo verder.