Steak Number Eight stopt ermee: "Als we geen pijn voelen, is het niet goed geweest"

Steak Number Eight, met frontman Brent Vanneste helemaal rechts.
Geert Braekers Steak Number Eight, met frontman Brent Vanneste helemaal rechts.
Tien jaar na hun overwinning op Humo’s Rock Rally legt Steak Number Eight het bijltje erbij neer. Een onverwachte wending om zo’n jubileum te vieren. Al luiden de doodsklokken niet echt oorverdovend in hun hoofdkwartier. "Dit is een noodzakelijke stap om écht te blijven."

Brent Vanneste geeft toe zenuwachtig te zijn, wanneer we zijn Gentse tuin vol wildgroei en fluitende merels binnenstappen. “We hebben hier al zo vaak binnenskamers over gesproken, maar nu we het officieel bekendmaken… Ik ben best wel nerveus.“

Het nieuws dat de Wevelgemse post-sludgemetalcollectief zichzelf opheft, komt dan ook als een donderslag bij heldere hemel. Vijftien jaar bestaat de groep intussen. En vooral de laatste twee jaar zijn genereus geweest voor Steak Number Eight. Toen ze vorig jaar met Mastodon op tour trokken door Europa, leek niets nog in de weg te staan van een doorbraak buiten de landsgrenzen. Eerder trokken ze ook al op tour met hun helden van Deftones, The Dillinger Escape Plan en And So I Watch You From Afar. Ruw geschat speelde de groep bijna duizend concerten in Noorwegen, Denemarken, Engeland, Frankrijk, Oostenrijk, Polen,...

‘De transitie is nog wat abstract. Het is een gevoelsmatig stoppen. Maar we zijn een band en zullen dat blijven’

Frontman Brent Vanneste

Maar Steak beslist nu toch om de weg van alle vlees te gaan. In de late herfst houdt de groep op met bestaan. “We sluiten een hoofdstuk af”, verduidelijkt Vanneste. “Eigenlijk voelt het bijna aan als het tegengestelde van stoppen. De transitie is voorlopig nog een beetje abstract. Het is… een gevoelsmatig stoppen. Maar we zijn een band. En we zullen áltijd een band blijven.”

Het woord stoppen hebben ze nooit willen gebruiken. “De hamvraag was: hoe moet het verder?”, zegt Vanneste. “Een beetje zoals je met je lief een staat van je relatie zou opmaken, en alles opnieuw gaat bespreken. We willen elkaar nog altijd fuckin’ hard. Maar er moeten zaken veranderen om de volgende vijftien jaar ook aan te kunnen.”

Geert Braekers

Rouwproces

Wat de doorslag gaf, is het loodzware anker dat de groepsnaam neerliet. Steak Number Eight werd indertijd afgeleid van een songtitel op de eerste plaat van Voidpoint, de groep van Brents broer Thobias. “Toen mijn broer in 2005 stierf, kregen de bandnaam en onze muziek plots een erg emotionele lading. Steak Number Eight is altijd een persoonlijk en muzikaal groeiproces geweest, maar ook heel duidelijk een rouwproces. Om vooruit te kunnen, moet je soms iets achterlaten. Dat moeten we nu dus doen.

“Nagenoeg in alle interviews die ik deed, moest ik opnieuw dat verhaal van de groepsnaam doen,” verzucht Vanneste. “Soms kreeg ik het gevoel dat het theatrale proporties aannam. Daardoor begon ik er gevoelloos over te praten. Terwijl ons verdriet na zijn dood onuitspreekbaar was, én onuitwisbaar. Ongewild werd ik elke dag te dicht bij dat verdriet betrokken. Ik heb de dood van Thobias intussen een plekje gegeven in mijn leven, maar na elk interview leek het alsof die molensteen opnieuw aan mijn nek werd gehangen. We hebben de groepsnaam altijd met trots en dankbaarheid gedragen, maar het is hoog tijd om die naam achter ons te laten. Mijn moeder had het daar ook vaak moeilijk mee. Dat speelde zeker mee. Als familie heeft zijn dood ons dichter bij elkaar gebracht, en zelfs rijker gemaakt. Maar ‘ge moet uw zolder willen legen, voordat ge verhuust’, zoals Wannes Cappelle dat zo mooi verwoordde met Het Zesde Metaal.”

'De dood is onoverkomelijk. Maar ze is ook het onoverkomelijke begin van iets anders'

Frontman Brent Vanneste

Wat ook wrong bij Vanneste, was dat het te vaak om hém ging, net door die groepsnaam. “Nu kunnen we eindelijk een doorstart maken als groep. Doorheen de jaren zijn we alleen maar hechter geworden. We waren elf, twaalf jaar toen we met Steak Number Eight begonnen. Maar vandaag zijn we meer dan ooit één groep.”

Dat Steak Number Eight zichzelf tegen het eind van dit jaar dood verklaart, zat er misschien altijd wel aan te komen. De dood lijkt immers al jaren het vaste leitmotiv in hun werk. Sinds When The Candles Dies Out (2008), waarmee Brent het verlies van zijn oudere broer voor het eerst verwerkte, belichtte de groep al de wankelheid van dit leven. En het wereldbeeld dat de plaattitel All Is Chaos (2011) deed vermoeden, hebben ze ook nog steeds niet bijgesteld. Kosmokoma (2015) verplaatst de eigen demonen dan weer naar een kosmischer niveau. “De dood is onoverkomelijk”, gelooft Vanneste. “Maar ze is ook het onoverkomelijke begin van iets anders. Alleen al voor de mensen die achterblijven is er een emotionele voortgang. Puur fysiek sterft een lichaam dan weer, en vurt het in de grond. Maar zelfs een dood lichaam heeft energie. Het verandert sowieso, zij het in een ontbindingsproces.”

Geert Braekers

Voor Vanneste was het eind van Steak Number Eight hoe dan ook onafwendbaar. “Ik besef steeds beter dat Thobias’ hele gaan en bestaan invloed had op hoe wij muziek maken. Zelfs op de manier van hoe ik denk. En ik ben hem daar fuckin’ dankbaar voor. Dat besef maakt ook dat ik nu zijn laatste waarschuwing moet volgen. Het kwam me onlangs voor, dat Thobias me had gewaarschuwd dat we onze groepsnaam nog zouden willen veranderen. Als hij niet gestorven zou zijn, hadden we de naam waarschijnlijk al langer overboord gegooid.”

Woest

Ze kijken er nu al naar uit om hun vijftienjarig bestaan te vieren op Pukkelpop en in de Vooruit. “Er liggen ook al heel wat plannen op tafel. We jammen samen, ontdekken momenteel onze meest uitgepuurde zelve, en hopen dat we op 2 november al iets nieuws kunnen aankondigen. Hoe dan ook nemen we geen afstand van ons eigen DNA: het zal er altijd even woest aan blijven toegaan. Op het podium spelen we alle negativiteit die in ons zit letterlijk van ons af. We zouden in het dagelijkse leven wellicht niet eens kunnen functioneren, als we die opgekropte energie niet af en toe zouden kunnen kanaliseren. Als we geen pijn voelen na een show, is het niet goed geweest.”

Steak Number Eight speelt zijn laatste shows op 17/8, op Pukkelpop en 2/11 in Vooruit, Gent. 

Geert Braekers



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.