Schaduw, ijsjes, Sabaton en Kiss scoren op snikhete slotdag Graspop

GMM
Met feestelijk vuurwerk sloot Kiss de 24ste editie van de Graspop Metal Meeting af in Dessel, al was Sabaton voor veel bezoekers de échte headliner. De laatste dag van de Metal Meeting was bijzonder warm, waardoor de 50.000 festivalgangers massaal verfrissing opzochten.

“You wanted the best, you got the best: Kiss!” Meteen na deze klassieke aankondiging zetten de geschminkte Amerikaanse hardrockers Detroit Rock City in, gevolgd voor meezinger Shout it out Loud. De show is spectaculair, al is er niets nieuws onder de zon: de band daalt vanuit de nok van het podium neer, bassist Gene Simmons spuwt bloed, gitarist/zanger Paul Stanley vliegt aan een kabelbaan over het publiek tijdens Love Gun... Veel topnummers komen voorbij, al halen de pauzes de vaart uit het optreden.

GMM

Stanley is gelukkig beter bij stem dan tijdens zijn vorige passage op Graspop, en de band speelt uitstekend. Kiss laat overvloedig weten dat ze houden van het publiek, maar wat wil je, I Was Made For Loving You is dan ook hun grootste hit. Tijdens het ingetogen bisnummer Beth vraagt Eric Singer aan de piano het publiek om aanstekers en cameralichtjes boven te halen, met een prachtig resultaat. Tijdens Crazy Crazy Nights daarna jaagt de band een hoop grote witte ballonnen het publiek in, waarna meezinger Rock and Roll All Nite echt het einde inluidt met flink wat neerdwarrelende papiersnippers en een salvo vuurwerk.

GMM

Voor Kiss is Graspop een tussenstop en een van de 26 Europese concerten van hun afscheidstournee ‘End of the Road’. Die begon op 31 januari van dit jaar en eindigt op 3 december. Het is echter niet de eerste afscheidstournee van de band, en weinigen geloven dat de heren nu écht met pensioen gaan.

GMM

Oorlog

Kiss heeft alleszins een trouwe fanschare, en dat is ook te zien aan de vele geschminkte gezichten op de wei. Daarnaast zien we opvallend veel shirts van Sabaton, zowel bij jonge als oude fans. De Zweedse oorlogsmachine start beukend met Ghost Division achter rijen zandzakjes voor een grote backdrop van een slagveld. Luide knallen roepen alle fans tot de orde, en zanger Joakim Brodén vertelt dat Graspop een van de beste festivals ter wereld is. 

Sabtaton neemt een tank mee op het podium.
GMM Sabtaton neemt een tank mee op het podium.

Zoals je van deze geschiedenisfans kan verwachten, weet Brodén nog exact hoe vaak Sabaton al op Graspop stond - het is de zevende keer - en hoe de Marquee tijdens hun eerste optreden volliep vanwege de regen. De gespeelde verbazing bij het enthousiasme van de fans kennen we stilaan wel, net als de vloedgolf van crowdsurfers die de Zweden opwekken. Een tip aan de dames: crowdsurfen met korte rokjes en een string is niet zo’n puik idee. Sabaton scoort met een twintigkoppig koor dat verkleed is als soldaten en publiekslievelingen als Carolus Rex, Swedish Pagans en natuurlijk het onvermijdelijke Primo Victoria.

GMM

Rock

Een van de verrassingen van de dag is Def Leppard, dat sterk start met Rocket, gevolgd door het onverwoestbare Animal. Gitarist Phil Collen mag op zijn 61ste nog zeker gezien worden in bloot bruin bovenlijf, en de Britse hardrockers hebben er duidelijk zin in. De koortjes klinken loepzuiver en de band benut meteen heel het podium, dat verder meestal kaal blijft zonder visuals of extra showelementen. Def Leppard laat de muziek spreken, en dat kunnen we erg appreciëren.

GMM

Zanger Joe Elliott groet voor de verandering eens eerst Dessel, en niet ‘Belgium’ zoals veel (Amerikaanse) collega’s. De band, die de nodige hoogtes en laagtes heeft gekend, geeft zo een hele eerlijke en down-to-earth-indruk. Met Let’s Get Rocked zit een tweede bom vrij vroeg in set, het sein voor de zon om Collens lijf nog wat bruiner te branden.  Het ultieme stripteasenummer Pour Some Sugar On Me is een van dé hits van het weekend.

GMM

Elliott moet trouwens wel wat op zijn stem duwen, maar zingt een stuk beter dan David Coverdale van Whitesnake. Die schudt zijn heupen nog als een jonge god, maar vocaal heeft hij wel heel veel hulp nodig van zijn uitstekende band. Ook het publiek zingt massaal mee met klassiekers als Here I Go Again.

GMM

Beuken in de Marquee

De fans van het hardere werk kunnen hun hart ophalen in de Marquee, waar Cradle of Filth en Carcass twee driesterrenmenu’s opdienen met veel klassiekers. Voor Cradle of Filth betekent dat vooral werk uit de eerste platen, tot vreugde van de smullende fans. De band opent met maar liefst drie songs van Cruelty and the Beast, namelijk Thirteen Autumns and a Widow, Cruelty Brought Thee Orchids en Beneath the Howling Stars. Met een voet op de monitor en beide handen om de microfoon geklemd briest Dani Filth - Vieze Dani voor de vrienden - de ijzig hoge noten de tent in als vanouds. Hij dankt God dat de hemelsluizen gesloten bleven, en de fans die naar de ‘meet and weep’ zijn gekomen. Het feest van herkenning wordt afgesloten met de beukers Her Ghost in the Fog en From the Cradle to Enslave.

Dani Filth.
© Elsie Roymans Dani Filth.

Een Carcass in topvorm heerst daarna als afsluiter van de ongeveer halfvolle Marquee. Na de knallende opener 316L Grade Surgical Steel van de comebackplaat Surgical Steel komt het rauwe Buried Dreams van het iconische Heartworkalbum langs. Bassist-zanger Jeff Walker is echt uitstekend bij stem, net als gitarist Bill Steer die geregeld meegromt. Gitarist Tom Draper, die sinds een goed jaar bij de band zit, blijkt ook een echte aanwinst. Wat een fenomenale en loepzuivere solo’s toveren de heren toch uit hun vingers! Zelfs de vingervlugge ‘zoemende mug’-magie uit Captive Bolt Pistol klinkt perfect.

Ben Ward.
GMM Ben Ward.

De band moet wel opboksen tegen het Kiss-feestje op de wei, goed voor een droog grapje van de immer grijnzende Walker: “You wanted the best, you got the worst.” Het gevolg is dat de mensen in de tent wel echte Carcass-fans zijn, en dat beseft de band natuurlijk goed: “Jullie zijn het beste publiek dat we kunnen wensen.” Een solidair publiek ook, want flesjes water die Walker in het publiek gooit, worden broederlijk gedeeld. Na (opnieuw) retestrakke uitvoeringen van Corporal Jigsaw Quandary, Keep on Rotting in the Free World en Heartwork worden de euforische fans met een grote glimlach opnieuw losgelaten op de wei.

Jeff Walker.
GMM Jeff Walker.

Zweten

In de namiddag is het puffen geblazen op de wei en in de tenten. Nooduitgangen gaan open voor wat luchtcirculatie, en de airco van de Metal Dome is bijzonder populair. Toch staan fans er al stilstaand te zweten. De organisatie laat onder meer via de festivalapp weten dat het kraantjeswater aan de sanitaire blokken drinkbaar is, en veel bezoekers nemen die raad ter harte. Overal waar een streepje schaduw is, zitten vermoeide mensen te puffen die al na een paar uur slaap uit hun tent zijn geschoven in eigen nat. De ijsjesverkopers doen ook gouden zaken.

GMM

De hitte is hét thema van de dag, maar tijdens de optredens trekken bands noch fans zich er veel van aan. In de Metal Dome giet de zanger van Nashville Pussy zijn cowboyhoed vol bier en drinkt die nog leeg ook, terwijl op Mainstage 1 de Fransmannen van Gojira gewoonweg steeds roder worden tijdens hun optreden in de brandende zon. 

GMM

Ze gaan er zoals gewoonlijk wel keihard tegenaan, en het blijft indrukwekkend hoe Joe Duplantier die eigenzinnige ritmes uit zijn gitaar schudt en tegelijk die zanglijnen perfect brengt. “Normaal gezien zou ik zeggen dat het te fucking heet is om dit te doen, maar welke andere keuze hebben we?”, luidt de introductie van Flying Whales. In de Marquee wordt ook lekker gedanst op de folky black metal van Equilibrium, dat de fans ook meerdere walls of death laat uitvoeren.

GMM

Ook de vier heren van het Finse Insomnium (en hun laptop) laten de hitte niet aan hun hart komen. Ze headbangen erop los en bedanken al snel de ongeveer halfvolle Marquee. Hun sfeervolle en melodieuze black past min of meer in hetzelfde als Borknagar, en de publieksopkomst is navenant. Gezien de capaciteit van de gigantische tent, blijft een halve tent natuurlijk wel een succes in dat genre. 

GMM

“Belgium ruuules!”, lacht zanger-bassit Niilo Sevänen. Samen met een Dolly Parton-shirt dragende gitarist Ville Friman zingt hij een wondermooi duet in Where the Last Wave Broke. De band is op zijn best wanneer slepende sologitaren over een midtempo dubbele basdrum pielen, zoals in de machtige afsluiter Where We Sleep.

GMM

Ook bij Fleshgod Apocalypse hebben fans nog veel plaats in de Marquee, terwijl de Italianen met Veleno toch een erg sterke nieuwe plaat gelost hebben. De band brengt live een hele bombastische show met klassieke kostuums, statige statieven en een buffetpiano. De operazangeres heeft een prominentere rol dan voordien. 

GMM

Ook Possessed krijgt de Marquee maar mager gevuld, maar de liefhebbers zijn wel extra enthousiast om een van de grondleggers van de deathmetal te kunnen zien. Lekker rauw en strak, en zanger Jeff Becerra geniet in zijn rolstoel duidelijk van de respons van de fans, die na het optreden roepen om meer. Bassist Robert Cardenas speelt trouwens lekker met zijn vingers, niet met een plectrum.

GMM

Op Mainstage 2 vliegt In Flames erin met Voices. Ondanks de hitte gaat het publiek voluit, inclusief veel crowdsurfers. De band speelt ook met overgave. 

GMM

Sputterende techniek

In de Marquee sukkelt Living Colour dan weer met de techniek. Wanneer de funkmetalband aarzelend start, wordt het openingsnummer vroegtijdig stilgelegd omdat de micro van zanger Corey Glover het niet doet. “It’s too fucking hot”, mompelt Glover wanneer zijn stem toch hoorbaar wordt. “Ha, nu werkt het.” 

GMM

Wanneer de groep dan maar opnieuw begint, blijven de leden gesticuleren naar de monitorlui, terwijl even later een roadie met een cymbaal in zijn handen aan het drumstel staat. Gelukkig heeft bij deze hitte niemand Spinal Tap-gewijs last van spontane zelfontbranding. 

GMM

Ook bij Uncle Acid and the Deadbeats moet het geluid op het Metal Dome-podium worden gefikst. De Britse stonerband imponeert met smaakvolle uitgesponnen gitaarsolo’s, al klinkt de overstuurde nasale zang een beetje als een kruising tussen een mekkerende geit en een zoemende mug.

GMM

Op de Jupiler Stage, waar fans tegen de zon in kijken, vliegt flink wat bier door de lucht bij de start van Terror. De New Yorkse hardcoreband krijgt het volk met Always the Hard Way toch goed in beweging.

GMM

Op dat podium is afsluiter Sick of it All al voor de negende keer op de Metal Meeting, goed voor een sfeervolle show met veel fans van het eerste uur. Lou Koller vraagt halverwege het optreden om de muur te openen, en maakt een kruisteken voor “those poor bastards in the middle”.

GMM

Een meeuw 

Op Mainstage 2 geeft Rob Zombie een niet al te heldere indruk. Wanneer hij vraagt of het de laatste dag van het festival is, wordt hij afgeleid door een overvliegende vogel. “O, kijk, een meeuw! Prachtig!” Even later staat hij de fans aan te vuren om “zom-bie!”, “zom-bie” te roepen.

GMM

De brulboei laat zich ook verrassen door het publiek. Wanneer hij de fans vraagt om te gaan zitten, zetten die tot zijn verbazing een héél grote ‘boot’ in - “a big viking boat or something”, volgens de heer Zombie. Hij kijkt ook zijn ogen uit wanneer een als Borat geklede crowdsurfer over de hoofden wordt gedragen. Hij vraagt zich af “hoe the fuck die man gekleed is” en “hoe hij over het publiek gekomen is zonder zijn string te verliezen.” Zijn fans mogen zich nog uitleven met grote gekleurde ballonnen.

GMM

In de Metal Dome heeft Kvelertak nog bakken energie over voor één van de laatste bommetjes van het festival. Bassist en gitaristen zwieren met hun instrumenten, en de drummer is een beest. De nieuwe zanger Ivar Nikolaisen springt het publiek in om te crowdsurfen, al lijkt hij even te vergeten dat zijn microfoon bekabeld is. Gelukkig blijkt de draad net lang genoeg, maar even later heeft Nikolaisen er toch opnieuw ‘last’ van. Hij staat ermee te zwaaien en mept zichzelf bijna knock-out. De beste man heeft naar eigen zeggen zijn verjaardag - die in een andere maand valt - wat uitbundig staan vieren en spurt na het optreden meteen het podium af. Is de nood hoog? De rest van de band bedankt het publiek dan maar.

GMM

Rode Kruis

Veel festivalgangers hadden hulp nodig van het Rode Kruis, met temperaturen tot 28 graden. “Echte brokken hebben de hoge temperaturen niet gemaakt. Zowel het Rode Kruis als de organisatie was goed voorbereid”, zegt Rob Bink, die als interventieleider van het Rode Kruis drie dagen aan de slag was in Dessel. “Veel mensen zijn onwel geworden door de hitte. Dat begon al vrij vroeg op de dag. De klachten gingen over duizeligheid, hoofdpijn en braakneigingen”, zeggen twee artsen in de medische post van het Rode Kruis. “Doorgaans dienen we hen zout en water toe. Dat volstaat meestal om hen weer op de been te krijgen. Eén persoon hebben we aan een infuus moeten leggen.”

GMM

“Door de hitte waren er zondag meer slachtoffers dan op een gewone festivaldag”, aldus Bink. “Ze kampten bijna allen met hydradatieproblemen. Vanuit het veiligheidsoverleg werd de hele dag gecommuniceerd. Op grote schermen hebben we de festivalgangers goed geïnformeerd: veel drinken, zonnecrème smeren en een hoofddeksel dragen. Dat heeft effect gehad. Aan de hulpposten van het Rode Kruis werd zonnecrème uitgedeeld. Overal op de weide was drinkbaar water binnen handbereik. We hielden ook een noodrantsoen aan water achter de hand. Dat hebben we niet nodig gehad. Het rampenplan is nooit in zicht gekomen.”

GMM

Het aantal interventies na drie dagen Graspop stond zondagavond op 2.800. “Dat gaat richting 3.000 tegen het einde van het festival”, zegt Bink. “Elf artsen zijn de hele periode in de weer geweest. Dat zijn zowel huisartsen als urgentiegeneesheren. Huisartsen bekommeren zich onder meer om aanvallen van migraine en blaasontstekingen. De urgentiegeneesheren zijn aanwezig voor levensbedreigende interventies.” Dertig festivalgangers werden afgevoerd naar de regionale ziekenhuizen van Geel en Mol. Niemand van de gewonden verkeerde in kritieke toestand.

GMM

Met dank aan Kurt Hermans, John Nuyens, Roel Vanhoof, Elisa Schanzer, Joeri Goos, Kristof Jacobs en Bob Borghijs.




2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Freddy De Vos

    Het was awesome! Onvergetelijke dag!

  • Patrick bloemen

    Het was een prachtig weekend , thx Graspop