Beste Songs van 2012, de ontknoping: Stones, Blur, M.I.A. en Taylor Swift

Dit zijn de laatste 25 songs van onze jaarafrekening! Onderaan vindt u de top 50 en de top 150 compleet als Spotify-lijstjes. U mag van ons zo luid u wil roepen (en reageren) dat we er niks van kennen, maar in dat geval dagen we u wel uit om via de reageerknop uw lijstje en/of suggesties te doen. Dat lijkt ons fair. Here we go:

25. Best Coast: The Only Place
Een ode aan het Californië waar surfpopband Best Coast (Bethany Cosentino en Bobb Bruno) afkomstig van is. "Why would you live anywhere else?" Ja, waarom.

24. Bat for Lashes: Laura
"Laura you're more than a superstar/you're the train that crashed my heart" zingt de voormalige kleuterleidster Natasha Khan op wat de mooiste ballad van het jaar moet zijn.

23. Japandroids: The House That Heaven Built
Twee Canadezen uit Vancouver die klinken als adhd-Spingsteen op dit nummer. Oh oh oh oh oh oh oh oh.

22. Knife Party: Centipede
Het begint als een natuurdocumentaire en dan, zo rond de 45 seconden volgen de horrorfilmeffecten en dan, vijftien seconden later zit je boven de Death Star met Tie-Fighters die schieten langs alle kanten. Gemaakt door Rob Swire en Gareth McGrillen (Pendulum).

21. Stone Sour: Gone Sovereign
Over enkele maanden op Graspop, Corey Taylor, met zijn band Stone Sour (zijn andere band is Slipknot).

20. Macklemore & Ryan Lewis: Thrift Shop (featuring Wanz)
Clevere blanke hip hop uit Seattle. Geweldig aanstekelijk deuntje. In Australië, Canada en Nieuw-Zeeland was dit een nummer één-hit zowaar.

19. Nicki Minaj: HOV Lane
Het beste nummer dat Onika Tanya Maraj (zo heet ze echt) uitbracht dit jaar. Het is een call to fame: I'm in the HOV Lane betekent "ik ben zo goed als Jay-Z". Drie andere nummers haalden onze 150 niet, maar het moge duidelijke wezen, Minaj is hot stuff, ze kan fantastisch rappen en is eigenlijk veel cooler dan Rihanna. De meest invloedrijke madam in hip hop van het moment, nog niet helemaal in de HOV Lane, die deelt hij voorlopig uitsluitend met Kanye.

18. TNGHT: Higher Ground
Als we dit dubstep noemen schieten de puristen ons weer af, maar wat het dan precies is wat de Schot Hudson Mohawke en zijn Canadese maat Lunice maken? Het is onvoorstelbaar catchy en een bizarre, allesbehalve voor de hand liggende dancefloor-killer. TNGHT spreek je overigens uit als Tonight.

17. Alabama Shakes: Hold On
Alabama Shakes uit Athens, Alabama, bouwt verder op de back-to-basics rock die ook bijvoorbeeld Kings of Leon en The Black Keys weer uit de doos hebben gehaald, maar ze hebben ook in de vorm van frontwoman Brittany Howard een infuus soul in de formule gestoken. Alabama Shakes bewijst dat rock 'n roll, wanneer een band er z'n volle ziel in legt, nooit oud wordt.

16. Plan B: Ill Manors
Een statement van Ben Drew, een Engelse rapper, singer-songwriter, acteur en filmregisseur, gemaakt als reactie op de rellen in Londen vorige zomer.

15. Tame Impala: Elephant
Kevin Parkers Tame Impala maakte één van de beste langspelers van het jaar. "For me, it's a combination of nice sugary pop crossed with really fucked-up, explosive, cosmic music", aldus Parker. En het klinkt ook echt als een olifant.

14. Passion Pit: Take A Walk
Verborgen in een vrolijk deuntje zit een somber verhaal over hoe de recessie in de VS toesloeg bij een familielid van Michael Angelakos, maar jammer genoeg ook een schets van de situatie waar ook hier bij ons steeds meer mensen mee af te rekenen krijgen. Er zit vanalles in. De zoon die gaat aankloppen bij zijn ouders voor geld ("Honey it's your son I think I borrowed just too much"), het ophouden van de façade tegenover de buren ("We have a lifestyle to front/And tomorrow you'll cook dinner/For the neighbors and their kids" en "I'm just too much a coward to admit when I'm in need") en de populistische reacties uit onmacht ("We could rip apart those socialists and all their damn taxes").

13. Frank Ocean: Pyramids
Het derde nummer van Frank Ocean in deze jaarafrekening. Pyramids is een bijna 10 minuten durend epos, een "R&B odyssey" zoals hij het zelf noemt. Het draait twee verhalen in elkaar, dat van de ondergang van Cleopatra in het oude Egypte met dat van een stripper in Los Angeles. Muzikaal is het een mishmash van neo-soul en club-beats. Heel bijzonder.

12. Kendrick Lamar: Backseat Freestyle
Wellicht de meest getalenteerde van de nieuwe West Coast-generatie. "Kendrick have a dream/I pray my dick get big as the Eiffel Tower/So I can fuck the world for 72 hours" rapt hij op dit nummer, het relaas van een droom die de 16-jarige Lamar had over Adina Howard. Het hele ding is opgenomen in twee takes wat het nog indrukwekkender maakt.

11. Jessie Ware: Wildest Moments
De power-ballad van 2012, van deze voormalige voetbalverslaggeefster met een verleden in de Londense drum & bass-scene. Ze doet een beetje aan Sade denken, maar dan in een eigentijdse beatsvriendelijke versie. Het brein achter deze hit is Tom Hull aka Kid Harpoon, de jongen die ook al Florence Welch (+ the Machine) van haar beste nummers voorzag.

10. Hot Chip: Flutes
Wie nog altijd met het idee rondloopt dat de eerste de beste idioot met een computer elektronische dancemuziek kan maken dagen we uit hier met een hoofdtelefoon naar te luisteren. En opnieuw. En opnieuw. Griezelig knap dit nummer. En we besparen u de moeite om het bruggetje te ontcijferen, hier is het: "Work that inside outside/Work that more/Work that right side left side/More and more/Inside outside left side work the floor/Inside outside upside down with more/Work that inside outside /Work that more/Work that right side left side more that more/Inside outside left side work the floor/Inside outside upside down with more". Denk ik.

9. Kanye West featuring 2 Chainz, Big Sean and Pusha T: Mercy
Dit is het geluid van de beste hiphopper van het moment die lol aan het trappen is met zijn maten. Gebouwd rond een sample van Dust a Sound Boy (Super Beagle) krijgt Kanye's leadsingle van zijn G.O.O.D.Music-project eerst een een dancehall vibe, halverwege gaat het uptempo over in een housebeat en vertraagt voor de laatste minuut die 2 Chainz mag claimen. Er is trouwens een Belgisch kantje aan deze song: een Mercy is 'niggas' voor Lamborghini Murciélago en die is getekend en ontworpen door Luc Donckerwolke.

8. Skrillex: Bangarang (featuring Sirah)
Skrillex is anno 2012 blijkbaar het geluid van een generatiekloof. Voor dubsteppuristen is Sonny Moore al lang verworden tot Judas, maar het kettingrokend, aartsverlegen joenk met z'n raar kapsel is sowieso te getalenteerd om zich te laten beperken door één genre. Wat hem boven alle andere EDM-acts tilt is dat subtiele dreigende kantje, die anti-mainstream edge die ook aan goeie rockmuziek kleeft.

7. Jack White: Sixteen Saltines
Geïnspireerd door White's zesjarig snoepende dochterje Scarlett en uitmondend in een venijnige tirade aan het adres van haar mama en White's ex Karen Elson ("Garbage in, garbage out", "Lipstick, eyelash, broke mirror, broken home"). Het is White's meest aggressieve en nummer sinds Seven Nation Army tweaked, metal-esque garage bluesrock zoals in de beste tijden met Meg.

6. Taylor Swift: We Are Never Ever Getting Back Together
We willen Taylor Swift niet tekort doen, maar deze monsterhit is toch vooral het werk van Martin Karl Sandberg, de Zweed die ondermeer de Backstreet Boys op de kaart zette en aan wie we ondermeer "Baby One More Time" van Britney hebben te danken, Kelly Clarksons "Since U Been Gone" en Katy Perry's "I Kissed A Girl". Sandberg is, naargelang uw interpretatie, de grootste vakman als popmaker van deze tijd, of, de Dokter Evil van global trash-disco. De man heeft trouwens niet alleen oog voor beats, maar is ook een god in de details. Neem nu dat gesproken stukje in girlie-girl patois: "I'm just, I mean, this is exhausting. Like, we are never getting back together. Like, ever." Vaders met tienerdochters behoeven geen uitleg.

5. Carly Rae Jepsen: Call Me Maybe
Call Me Maybe was een saai folkliedje van een going nowhere-finaliste op de Canadese versie van Idool tot Josh Ramsey het door zijn bubblegum-pop-molen draaide. Het resultaat is onweerstaanbare Disney voor de dansvloer. Maar ook puur vakmanschap. Drie minuten verblindende lichtzinnigheid, perfecte pop.

4. M.I.A.: Bad Girls
We zaten al een poosje te wachten op een nieuwe Paper Planes en met deze herwerkte versie (de song dook al op op de Viki Leekx-mixtape) is het dan eindelijk gelukt. De video werd gefilmd in Ouarzazate (Marokko) en is bedoeld als steun aan de Women to Drive Movement.

3. Blur: Under the Westway
Eén van de mooiste songs die Damon Albarn ooit schreef, en ook wellicht Blurs meest triest nummer. De exotische kantjes van Gorillaz zijn spoorloos, de adoratie voor Ray Davies ten tijde van Parklife is terug, alleen, aan Under the Westway is te horen dat Albarn en Coxon ondertussen twintig jaar meer métier in huis hebben. Bloedmooi, intriest en een gerustellende belofte voor de Blur-langspeler die wellicht in 2013 er toch zal komen.

2. Django Django: Default
Het is een mengsel van Talking Heads op speed, melodieuze Devo, Bo Diddley, Afrikaanse drumbeats en god weet wat nog allemaal. Bottomline: probeer hier maar eens bij stil te zitten. Live doen ze dit nummer trouwens nog beter.

1. Rolling Stones: Doom & Gloom
Dit jaar vierden de Stones hun vijftigste verjaardag. Zelf verjaren Richards en Jagger al lang niet meer. Dit is hun beste single (eigenlijk: eerste goeie) sinds Undercover of the Night uit 1983. Zomaar even snel gefixt, tijdens een paar dagen Parijs, de eerste keer dat Mick Jagger, Keith Richards, Charlie Watts en Ronnie Wood in zeven jaar tijd nog eens samen in de studio zaten. Wat het allemaal nog straffer maakt.

HLN.be's 50 beste songs van 2012 in 1 playlist:

HLN.be's 150 beste songs van 2012 in 1 playlist: