Gastfamilies Koningin Elisabethwedstrijd: "We kregen er een zoon bij"

Familie Hachez en de Hongaar Levente Pall
Karel Duerinckx Familie Hachez en de Hongaar Levente Pall
Er kan er maar één de eerste prijs winnen en morgenavond zijn dat Levente Pall, Hyesang Park en Hansung Yoo. Alledrie zijn zij de beste voor de gastfamilie bij wie ze verbleven hebben tijdens de slopende weken van de Koningin Elisabethwedstrijd. "Het is zoals je eigen kind."

De ochtend van haar huwelijk speelde mevrouw Hachez op de piano iets van Chopin voor de jongen die die dag haar man zou worden. Dat waren twee liefdes in één zin en dit huis in Sint-Lambrechts-Woluwe, waar de Hongaarse bas Levente Pall de voorbije weken logeerde, is erop gebouwd. Een piano vult de woonkamer. De nu gepensioneerde dokter en mevrouw Hachez zorgen hartelijk voor hun gast en dat doen ze al sinds 1975. "Onze oudste was toen twee jaar", zegt mevrouw. "Dat jaar stond piano op het programma. De jongen die toen hier te gast was, stuur ik met Nieuwjaar nog altijd een kaart."

De namen rollen door het huis. Christopher Hepp. Mariangela Vacatello. Elena Galitskaya. Nu Levente Pall. Allemaal sliepen ze hier. "Het zou natuurlijk ook niét kunnen klikken", zegt mevrouw Hachez. "Ooit belde de organisatie ons of we onderdak konden geven aan een Rus. Niemand anders wilde hem, hij had zogezegd een rotkarakter. Wel, hij was adorable. De mayonaise heeft hier altijd gepakt." Hepp kookte voor het gezin: hij had een Italiaanse moeder en voor de pasta die hij wilde klaarmaken, vond hij de kookpotten van mevrouw Hachez te klein. "Hij kocht er nieuwe, ik heb ze nog."

Veertig keer hetzelfde
Voor een Roemeense zanger die zijn instrument ("zijn stem dus") kwijtraakte, gingen ze naar de neus-, keel- en oorspecialist. "In de jaren van de zangers is het wat makkelijker. Die hebben alleen hun stem. Al zingen de meesten hier niet zoveel. Het zijn vooral stemoefeningen. Sowieso nooit 's morgens. Maar we hebben hier ook een Australische violiste gehad die we niet één keer hoorden spelen. Iedereen heeft zijn eigen voorbereiding. Natuurlijk hoor ik ze graag spelen. Al kun je na veertig keer hetzelfde kleine stukje wel eens denken: speel nu alstublieft vérder.

Woensdagavond zong dan Levente Pall. Dokter en mevrouw Hachez zaten in de zaal en zagen, zoals altijd, alleen hem. "Het is zoals je naar je eigen kind gaat kijken", zegt ze. "Je ziet alleen je eigen kandidaat. En hij of zij is de beste. Er kan er maar één winnen." Vanavond zou dat, voor hen, dus deze Hongaarse zanger moeten zijn. Die de voorbije week voortdurend op en af naar München en Hamburg en weer naar Brussel reed: tussendoor zong hij nog enkele avonden in Duitse opera's. "De avond dat je eigen kandidaat zingt of speelt, ben je natuurlijk gestresseerd. Helaas zijn we er zaterdagavond niet. Al maanden terug organiseerden onze kinderen een weekend met de hele familie in de Ardennen. Niet gedacht aan de finale. We gaan het zeker volgen, daar. Levente heeft de sleutel van het huis."

Dit is een fragment uit een langere reportage. Lees het volledige stuk morgen in Zeno, in de weekendkrant van De Morgen.