De ruwste Belgische diamant op Tomorrowland: Cellini

Vergeet EDM (Electronic Dance Music), ook op Tomorrowland is techno hip. Terwijl de ster van Charlotte De Witte al hoog aan de hemel staat en die van Amelie Lens rijst dat het klettert, luistert het mannelijke opkomende Belgische talent naar Cellini (22). 

Haast letterlijk geboren in de keuken van zijn grootmoeder Lydia, die met het gelijknamige restaurant Da Lydia een van de eerste Italiaanse restaurants in Limburg opende. Opgegroeid op de lokale feestjes in Maasmechelen, groot geworden in de Brusselse Fuse. De indrukwekkende Atmosphere-tent was het perfecte decor voor zijn beats die zweven tussen house en techno. “Naar dit grote podium heb ik echt toegebouwd”, vertelt Italo-Belg Gianmarco Cellini. “Ik had er aanvankelijk wat schrik voor omdat Amelie Lens op hetzelfde moment op de Mainstage alles uit de kast aan het halen was. Maar toen ik zag dat het publiek steeds meer opging in mijn set en er ook steeds meer volk toestroomde, gaf dat een gelukzalig gevoel. Zeker naar het slot toe, werd het één lang uitgerekt kippenvelmoment.”

Op een dag heb ik gewoon een ticket naar Nepal geboekt en ben ik in boeddhistische kloosters urenlang mantra’s gaan opnemen

Cellini

De jaren dat techno-dj’s louter in donkere clubs in de grootstad stonden of op de kleinere podia op de festivals, liggen al even achter ons. Techno is haast mainstream geworden. Ook België gaat steeds meer plat. “Met dank aan Charlotte vooral, zij heeft de de weg zo’n beetje vrijgemaakt voor ons. Als je ziet dat Amelie nu een van de wereldwijd meest besproken techno-dj’s van het moment is, zegt dat veel. Ik ben haar ook immens dankbaar dat ze er mee voor gezorgd heeft dat ik mijn eerste werk kon uitbrengen. Dat betekende meteen het echte startschot van mijn carrière.”

Siciliaanse roots

Daar ging een hele zoektocht aan vooraf. Want catalogeer Cellini, die afsloot met zijn populaire remix van de Belgische indie popband Portland (‘Expectations’), niet in het rijtje der loeiharde platendraaiers. “In mijn jeugd heb ik altijd in bandjes gespeeld. Mondharmonica, blues en van die dingen. Na de repetities zocht ik dan altijd verder. Aanvankelijk als producer voor anderen, maar geleidelijk ben ik ook mijn weg als dj beginnen te zoeken. Daarbij zijn mijn roots als derde generatie van een Italiaans mijnwerkersgezin belangrijk geweest. Zo heb ik geluiden uit mijn Siciliaanse roots opgenomen en ben ik die beginnen te combineren. Mijn interesse in het onbekende en spirituele heeft me ook tot in Nepal gebracht. Op een dag heb ik gewoon een ticket geboekt en ben ik in boeddhistische kloosters urenlang mantra’s gaan opnemen. Overweldigend, dat geluid. Zo zoek ik continu de balans tussen mijn beats en die tribale invloeden.”  

Groot bord pasta

Cellini op het grote podium op Tomorrowland: noem het gerust een statement. Voor hem zelf ook een eerbetoon naar zijn familie toe. “Eind jaren ‘50 zijn mijn grootouders langs mijn papa’s kant naar België gekomen om in de steenkoolmijnen te werken. Dat was een harde tijd: opa is ziek geworden in de mijn, oma opende dat restaurant om wat geld bij te verdienen. Ik herinner me nog dat telkens wanneer ik wat ziek was, ik een groot bord pasta kreeg. Daarom vind ik het geweldig om dit hier te kunnen doen. Dan heb ik zoiets van ‘kijk eens, jullie inspanningen zijn niet voor niets geweest. Nee, de grootouders zijn niet van de partij. Tomorrowland, dat zou een beetje té zijn voor hen. Mijn ouders zijn er volgend weekend wel bij. Dat verhaal van die Italiaanse immigratie interesseert me ook enorm. Daarom dat ik ook zo kwaad was na de laatste verkiezingen en actief inga tegen racisme. Mensen beoordelen op basis van hun afkomst, dat doe je niet.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.