Belle Perez in duet met Nederlandse latino-zanger Rolf Sanchez: “Passie trekt nog meer hartstocht aan”

Rolf Sanchez & Belle Perez
Dieter Bacquaert Rolf Sanchez & Belle Perez
De Spaanse warmte naar de Lage Landen brengen. Dat doet Belle Perez (43) nu ook samen met de Nederlandse latino-zanger Rolf Sanchez (27), zo schrijft Primo. De zoon van een Nederlandse vader en een Dominicaanse moeder scoorde in Miami al verschillende Billboardhits en kan er nauwelijks meer over straat. Dankzij ‘Beste Zangers’, de Nederlandse versie van ‘Liefde Voor Muziek’, is nu ook de Benelux aan de beurt.

Hebben jullie elkaar gegoogeld voordat jullie een duet op plaat hebben gezet?

ROLF SANCHEZ: Net als iedereen in Nederland wist ik natuurlijk al wie Belle Perez was. Zij is dé latin-koningin. Toen de platenmaatschappij van Belle Perez met het idee kwam om een duet op te nemen, aarzelde ik geen moment. Ik ben blij dat ik mijn steentje heb kunnen bijdragen aan ‘Qué Hay De Mal’.

BELLE PEREZ: Jaren geleden vertelde mijn tourmanager al dat Rolf Sanchez een jongen om in de gaten te houden was. Momenteel is hij talk of the town dankzij ‘Beste Zangers’, de tegenhanger van ‘Liefde Voor Muziek’ bij onze noorderburen. En om eerlijk te zijn: de latino-collega’s zijn niet dik gezaaid. Samenwerken was eigenlijk een onvermijdelijke, logische stap.

Rolf, jij hebt een Dominicaanse moeder. En Belle, jij hebt de Spaanse nationaliteit. Wat doet latino-bloed dat door de aderen stroomt met een mens?

Al vanaf de eerste keer dat we elkaar zagen, had ik het gevoel dat we familie waren. Automatisch begonnen we ook in het Spaans met elkaar te babbelen. We houden allebei van wat leven in de brouwerij. Misschien is dat wel typisch voor latino’s, dat ze altijd passioneler zijn?

Rolf: Als artiest moet je sowieso gedreven zijn, want anders kun je je emoties niet overbrengen op het publiek. Spaanse klanken maken een lied wellicht ook wat sensueler, toch voor mensen die de taal niet dagelijks horen.

Zijn jullie passioneel in alles wat jullie doen en ondernemen?

Honderd procent. Alles wat ik doe, doe ik met volle goesting en overgave. Nou, behalve de vuilnisemmer op straat zetten. (lacht)

Belle: Mijn ouders hebben me zo opgevoed. Ze hebben me geleerd om door te ploeteren tot de finish. Thuis kreeg ik support voor zelfs mijn meest omstreden keuzes. Op voorwaarde dat ik de nodige sérieux aan de dag legde. En als je zélf passievol en ambitieus bent, trekt dat gelijkstemde zielen aan, merk ik. Op tournee ben ík meestal de eerste die aanwezig is voor een soundcheck. Ik vind het belangrijk dat mijn muzikanten me niet zien als iemand die haar nummers komt aframmelen. Nee, een optreden is teamwork.

Wat vinden jullie leuk aan je buurland?

Rolf: Wat ik leuk vind aan België? Jullie illegale vuurwerk. (schatert) Nee, ik maak een geintje. Ik ben nog niet vaak genoeg op bezoek geweest om te proeven, maar ik heb me laten vertellen dat jullie frieten, wafels en chocolade hemels zijn. Jullie bier naar verluidt ook, maar ik ben niet zo’n drinker. De grootste artiesten op aarde zijn wellicht ook de grootste zuiplappen, maar mij boeit alcohol amper. Op m’n vijftiende wilde ik wél drinken, maar mocht ik niet van m’n ouders. Later heb ik het mierzoete Bacardi Breezer omarmd, maar nu ga ik zelden op café. Lekker goedkoop! (knipoogt)

Belle: Je ziet: Rolf is een echte Nederlander! (hilariteit alom)

Rolf: Ik hoor soms dat Nederlanders vlotter zijn dan Belgen, maar ik vind het omgekeerde waar. Ook zijn jullie beleefder en empathischer. Zo krijg je als antwoord op een vraag vaak een wedervraag in België. Jullie zeggen ook vaker ‘u’ dan ‘jij’. Dat doe ik zelf ook, maar dat komt omdat ik zo ben opgevoed.

Belle: Dat is typisch voor mensen van Zuid-Amerika of Spanje. Da’s een vorm van respect. Eigenlijk vind ik het best mooi dat die traditie in ere gehouden wordt ... Oh en weet je wat ik ook zalig vind? Dat oranjegevoel dat het ganse jaar door leeft, en niet alleen tijdens een belangrijke voetbalmatch. Mocht Kim Clijsters een Nederlandse tennisster zijn ... je zou nogal wat zien! Op bezoek gaan bij onze noorderburen is altijd een culinaire belevenis, omdat ze er zoete frietsaus serveren, maar ook omdat je er kroketten uit de muur kunt halen. Mijn man Wout is trouwens een Nederlander. Van hem heb ik geleerd dat je gerust altijd en overal ad rem kunt zijn. Wout laat het achterste van z’n tong zien zonder te kwetsen, terwijl we in België de neiging hebben om de waarheid te verbloemen. Niet weten waar je aan toe bent, is soms verwarrend. In Nederland zegt m’n tenminste dat het kut is wanneer iets onaangenaam is. (lacht) 




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.