Belgische Carnation speelde op grootste metalcruise ter wereld: “Wij willen leven van onze deathmetal”

Bert Vervoort, Vincent Verstrepen, Jonathan Verstrepen, Simon Duson en Niels Beirinckx.
sam Bert Vervoort, Vincent Verstrepen, Jonathan Verstrepen, Simon Duson en Niels Beirinckx.
Vorige week voer een boot met 3.000 metalheads en 60 bands van Florida naar Haïti tijdens de 70000 Tons of Metal-cruise. De enige Belgische afvaardiging was Carnation, een deathmetalband met leden uit onder meer Aarschot en Heist-op-den-Berg. Onze reporter zag hoe de jonge band indruk maakte op het internationale publiek.

Carnation heeft letterlijk een eigen smoel, doordat frontman Simon Duson steevast optreedt met een roodgeverfd gezicht en een zwarte bikerjas. Muzikaal onderscheiden de jongemannen zich met aanstekelijke nostalgische knipogen naar deathmetal uit eind jaren 80 en begin jaren 90, die bovendien opvallend strak wordt gespeeld.

De band bracht na de ep Cemetery of the Insane afgelopen zomer de eerste volledige cd Chapel of Abhorrence uit. Carnation bestaat nog maar zes jaar, maar heeft een duidelijk doel voor ogen: leven van de muziek, die niet bepaald mainstream is. De muzikanten twijfelden dan ook niet toen ze minder dan een week voor de afvaart de vraag kregen om op te treden - ook al moest vaste bassist Yarne Heylen daarvoor halsoverkop vervangen worden door Niels Beirinckx.

“Het is echt een fantastische ervaring”, vertelt Simon op de boot. “We hoopten al een tijdje zoiets als dit te kunnen doen. Toen we de aanvraag binnenkregen, letterlijk vijf dagen voor de cruise, hebben we gewoon alles laten vallen om zo snel mogelijk naar hier te komen. Dit moet je gewoon doen als je de kans krijgt.” Het werden nog drukke dagen: “Vluchten waren nog niet geboekt, dus dat moest allemaal in orde gebracht worden”, gaat Simon verder. “Ik heb eigenlijk drie dagen veel werk gehad, ook met de Esta-aanvragen voor alle leden en de vluchten en zo. Maar we zijn er toch geraakt, en alles is echt supergoed.”

De band voor de Independence of the Seas op Haïti.
70000 Tons of Metal De band voor de Independence of the Seas op Haïti.

Ook Max Cavalera is fan

Zoals alle groepen speelt Carnation twee keer op de cruise, waaronder op een schaatsbaan (!) in de buik van het schip die voor de gelegenheid werd ontdooid en voorzien van een podium. We zien hoe de zaal opvallend goed gevuld is, en hoe metalheads die even binnenwaaien voor een kijkje, meestal ook blijven staan. Carnation wint steeds meer zieltjes, dat is duidelijk. Zelfs hele bekende, zoals Max Cavalera, die een shirt van Carnation droeg tijdens een promovideo voor de cruise. De voormalige frontman van Sepultura, die aan boord optreedt met Soulfly en nog een laatste keer de ‘Return to Roots’-show speelt met zijn broer Iggor, sloft ook op het schip rond met Carnation-shirts.

Dat gebeurde allemaal heel spontaan, zegt gitarist Jonathan Verstrepen. “We hebben eigenlijk een vraag gekregen van de zoon van Max Cavalera. Hij zei dat zijn vader een hele grote fan was van ons, en vroeg of we een paar T-shirts zouden kunnen opsturen. We hebben dat dan gedaan, en een paar weken later kwamen dan ineens foto’s online, en dat filmpje. Ja dat doet wel iets met een mens. Het is echt een jeugdheld van ons, als grote Sepulturafans.”

“Hij had zijn shirt ook aan bij de signingsessie vandaag”, weet gitarist Bert Vervoort. Een glunderende Simon vult aan: ”We waren aan het rondwandelen op de boot en we kwamen bij de handtekeningensessie. Dan zie je dat T-shirt… (trekt grote ogen).”

Max Cavalera deed een aankondiging in een shirt van Carnation.

Alles moet wijken voor de band

Carnation werd opgericht in 2013 door bevriende muzikanten met al wat kilometers op de teller. “We kennen elkaar al van samen op te treden met andere thrash- en deathmetalgroepen uit Vlaanderen, zoals Prematory, Striking Death, Schizophrenia en zo”, vertelt Simon.”Nu zijn we vijf jaar verder en hebben we eigenlijk geen andere groepen meer. We proberen fulltime bezig te zijn met de groep. Dat is althans ons doel, om daar naartoe te gaan. We zijn naar Japan en Brazilië geweest, en nu op deze cruise, dus het begint wel redelijk goed te gaan.” Die twee verre trips leverden trouwens heel andere ervaringen op. “Japanners zijn eigenlijk heel gestructureerd, en we houden van een strak tijdsschema, dus dat was heel leuk”, zegt Simon. “Brazilië daarentegen was echt chaos, die mensen komen soms twee of drie uur te laat om je op te pikken. Dat was dus iets meer rock-’n-roll, zullen we zeggen. (grijnst)”

Fulltime bezig zijn met deathmetal, dat houdt dus in dat jobs aan de kant worden gezet en dat alles moet wijken voor de groep? “Dat is eigenlijk nu al het geval”, aldus Simon. “We hebben nu wel jobs, maar de groep blijft op de eerste plaats staan. We proberen op interimbasis te werken, of met contracten van bepaalde duur, of hele flexibele werkgevers te hebben.” Jonathan pikt in “dat het financieel niet altijd even gemakkelijk is”, maar Simon stelt dat de band met een gemiddelde leeftijd van 24 à 25 jaar nog jong is.”Onze drummer is 20, die haalt de gemiddelde leeftijd wel omlaag”, lacht hij. “Maar we voelen het potentieel, dus nu moeten we de risico’s wel nemen. Nemen we die niet, dan kunnen we eigenlijk de hele band evengoed niet doen.”

Bert en Simon kijken naar een optreden vanuit het bubbelbad naast het hoofdpodium.
sam Bert en Simon kijken naar een optreden vanuit het bubbelbad naast het hoofdpodium.

Betalen om te mogen toeren

Hoe zit dat eigenlijk met de 70000 Tons of Metal-vergoeding voor een vrij jonge band als Carnation? Worden de vluchten betaald door de organisatie? “We krijgen eigenlijk een fee”, legt Simon uit, en bepaalde voordelen voor wie op de boot zit. Aan de hand daarvan kunnen wij dan bepaalde kosten doen, waarvan sommige zijn gedekt en andere niet.” De band houdt de financiën duidelijk goed in de gaten. “Je moet de kosten goed bekijken, en ook of er commerciële voordelen aan zijn verbonden”, aldus Simon. “Op een niveau als het onze moet je natuurlijk nog investeren, moet je bouwen aan je imago, een zekere naamsbekendheid opbouwen, zeker buiten België. In ons land hebben we nu al redelijk grote festivals gedaan, maar in bijvoorbeeld Duitsland moeten we nog veel shows doen om rond te komen. Dat betekent dan soms net niet break-even draaien, of net break-even draaien en er niets meer aan overhouden. Maar we merken wel progressie, dat de gages groeien en dat de inkomsten uit merchandise ook groeien.”

“Het is investeren in de toekomst, eigenlijk”, zegt Jonathan. Wat dus ook inhoudt dat de band zich ‘inkoopt’ in tournees, en dus betaalt om mee te mogen toeren met een bekendere band. “Dat is de industrie van vandaag de dag”, aldus Simon. ”Die bus moet betaald worden, en dan moet je natuurlijk zien dat je met je merchandiseverkoop de kosten kunt dekken. Of met andere methodes, want soms kan je subsidies aanvragen. Soms krijg je die, soms krijg je die niet. Dat zijn belangrijke punten waar je als band mee rekening moet houden om het draaiende te houden, zeker op dit niveau.”

De band had veel succes.
sam De band had veel succes.

Toekomst

Dat Carnation in voor- en tegenspoed deathmetal zal blijven spelen, daar zijn de heren het alleszins over eens. “Sowieso”, lacht Simon. “Er zal altijd wel een verschil in zitten, maar het blijft wel deathmetal”, vult Jonathan aan. “Dat is wel de bedoeling. Maar we hebben in 2015 onze ep uitgebracht, en ik hoor al wel een serieus verschil tussen de ep en het album. Dat proberen we al een beetje mee te pakken naar het volgende album, zodat we iets breder kunnen gaan. Maar het moet vooral goed zijn natuurlijk. We moeten het graag horen, en dat is belangrijk.” Simon beaamt: “Dat is echt het belangrijkste. Er zal wel eens een blackmetal- of thrashmetalinvloed of zo inzitten. Niet dat het helemaal gaat veranderen, maar dat iets er een beetje een ander tintje eraan geeft, dat het breder gaat.”

Carnation heeft alvast drie nummers klaar voor de nieuwe cd, die naar verwachting eind dit jaar wordt opgenomen. Tussen het schrijven door trekt de groep opnieuw door Europa, naar Japan en langs een reeks Europese zomerfestivals. De oogjes fonkelen wanneer het daarover gaat. “Elke ervaring tot nu toe in binnen- en buitenland was echt wel fantastisch”, zegt Simon. “De zomerfestivals zoals Graspop en Alcatraz, Japan, Brazilië... het zijn allemaal dingen waar we keihard naar uitkijken. “Live spelen is ook gewoon iets wat we supergraag doen”, klinkt het. “Ik zou dat graag elke dag van mijn leven kunnen doen. Zo’n shows zijn gewoon echt bangelijk.”

De laatste dag van de cruise trekken veel gasten een gekke outfit aan. Maar niemand deed dat zo goed als deze Pikachu's.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.