Marec is al 25 jaar de huiscartoonist van Dag Allemaal: “Prins Laurent vroeg me persoonlijk om hem minder dik te tekenen”

Kristof Ghyselinck
Een kwarteeuw al tekent cartoonist Marec, die in het echte leven naar de naam Marc De Cloedt (63) luistert, in Dag Allemaal zijn blik op de actualiteit. “Ik voel me verwant met koning Filip: we hebben allebei moeten vechten om boven onze verlegenheid uit te stijgen.”

Jaarlijks brengt onze huiscartoonist Marec een boek uit waarin hij zijn persoonlijke favorieten bundelt. In zijn nieuwste werk ‘De keuze van Marec’ ligt dat anders, want dat is een heus overzichtswerk van zijn carrière geworden. “En voor het eerst heb ik niet enkel cartoons verzameld, er staan nu ook persoonlijke anekdotes bij”, licht Marec toe. “Ik heb dit gedaan om mijn twintig jaar bij mijn uitgeverij Van Halewyck én mijn 25 jaar bij Dag Allemaal te vieren. Mensen kennen mij als cartoonist, maar ik heb ook altijd graag geschreven. Als kind droomde ik ervan om journalist te worden.”

Hoe ben jij destijds bij Dag ­Allemaal terechtgekomen?

Ik werkte voor een links-intellectueel blad toen Mathias Danneels, de toenmalige hoofdredacteur van Dag Allemaal, mij belde om te zeggen dat hij mijn cartoon over Wilfried Martens goed vond. Ik had die gemaakt naar aanleiding van een interview in Dag Allemaal, Martens was de eerste grote politicus die een persoonlijk interview gaf en dat heeft heel wat voeten in de aarde gehad. Danneels vroeg me om aan de slag te gaan bij Dag Allemaal, ik vond dat een goed idee omdat ik zo een breed publiek kan bereiken. Ik had geen zin om heel mijn leven te tekenen voor een ­kleine elite.

(lees verder onder de foto)

Marec - Boekvoorstelling

Marc De Cloedt
Kristof Ghyselinck Marec - Boekvoorstelling Marc De Cloedt

Wie teken jij het liefst, eigenlijk?

Hoe controversiëler de figuur, hoe liever ik het heb. Zoals Donald Trump of Boris Johnson. Ik heb ook altijd graag koning Albert getekend. Maar de dag dat Filip koning werd, heb ik besloten om mijn ­cartoons over de Belgische monarchie tot een minimum te beperken.

Waarom?

Ik heb prins Laurent de voorbije jaren beter leren kennen. Hij heeft me zelfs eens bij hem thuis uitgenodigd om over cartoons te praten. Daar bleek dat hij fan van mij is, maar hij vroeg me wel om hem minder dik te tekenen. Bij Filip voel ik dan weer enige persoonlijke affiniteit. Ook ik heb jaren moeten vechten om boven mijn verlegenheid uit te stijgen. Ik klapte vroeger snel dicht. Het choqueerde me wanneer ik op tv zag dat er soms met Filip werd gelachen alleen al bij het zeggen van zijn naam. Daarom heb ik beslist om hem enkel te tekenen wanneer hij volop in de actualiteit komt.

Ook Bart Kaëll is dol op jouw werk.

Tot mijn grote verbazing, ja. Ik leerde Bart kennen in de jaren 90 op een feestje van Dag Allemaal en hoorde dat hij mijn werk nauwlettend volgt. Bovendien is Bart fan van mijn grote held: Jean-Marc Reiser, die lang voor Charlie Hebdo werkte. Ik ben nooit meer ­iemand tegengekomen die Reiser kende.

Over Charlie Hebdo gesproken, jouw hart stond toch wel even stil toen er op hun redactie in Parijs op 7 januari 2015 twaalf van hun redactieleden koel­bloedig werden vermoord?

Vijf van mijn idolen zijn die dag afgemaakt. Eén voor één ­werden ze vermoord door terroristen die hun naam afriepen. Voor het eerst in mijn leven voelde ik haat. En angst ook. Die bewuste avond heb ik de Belgische cartoonisten verzameld in mijn galerie in Brussel. Met politieagenten voor de deur, welteverstaan. Een paar weken later stonden Charles Michel en de helft van de regering in mijn galerie. Straten werden afgezet en we werden bewaakt door Staatsveiligheid. Nu lijkt dat allemaal overbodig te zijn geweest, maar je voelde dat werkelijk iederéén bang was.

(lees verder onder de foto)

Marec18-49
Marec Marec18-49

Klopt het dat jij recent een ­samenwerking met Kamagurka op poten hebt gezet?

Ik heb sinds anderhalf jaar een galerie in Brugge, waar je ook iets kan drinken. Samen met Pieter Aspe maakte ik daar twee boeken. Kamagurka en ik gaan er onze werken tonen, en het zou kunnen dat wij samen gaan tekenen, ook al hebben we een compleet andere stijl.

Jij bent nu 63. Hoe lang ga je nog door met tekenen?

Ik werk gemiddeld twaalf uur per dag en als het enigszins kan, ga ik daar tot mijn vijfentachtigste mee verder.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.