Schrijver Stan Lauryssens wordt beschuldigd van plagiaat en stopt meteen met schrijven

Stan Lauryssens
Laenen Stan Lauryssens
Schrijver Stan Lauryssens (73) ligt (opnieuw) onder vuur. De auteur maakt zich in zijn nieuwste boek, ‘Mijn herinneringen aan Jef Geeraerts’, volgens biograaf en literatuurhistoricus Manu van der Aa schuldig aan plagiaat. Aan de website Doorbraak gaf Lauryssens zijn fout toe en kondigde hij meteen aan dat hij stopt met schrijven. 

Stan Lauryssens - journalist, biograaf, kunsthandelaar en oplichter - doet in zijn nieuwste boek zijn relatie met Jef Geeraerts uit de doeken. ‘Mijn herinneringen aan Jef Geeraerts', heet het. In dat non-fictieboek haalt hij dus herinneringen op aan zijn tijd met de beroemde auteur. Maar biograaf en literatuurhistoricus Manu van der Aa stelde zich daar vragen bij. Zo schrijft hij op de website Doorbraak: “Voor het biografische kaderverhaal putte Lauryssens vooral uit Geeraerts’ eigen autobiografische romans, ‘Gangreen 4', ‘Het Zevende Zegel’  en ‘Schroot’  in het bijzonder, en uit het door Eleonore Vigenon samengestelde documentaire overzichtswerk ‘De spoken van Jef Geeraerts’  (2007). Dat hij uit al deze boeken citeert en parafraseert zonder enige bronvermelding is problematisch, maar het gaat nog verder. Heel wat, zo niet de meeste van de ‘herinneringen’ die Lauryssens over Jef Geeraerts opdist, zijn aantoonbaar herinneringen van anderen.” Plagiaat dus. Van der Aa haalt vervolgens enkele voorbeelden aan waaruit duidelijk blijkt dat de auteur citaten van anderen, zoals onder meer Jeroen Brouwers, simpelweg herwerkt heeft tot zijn eigen herinneringen. 

Ex-schrijver

Doorbraak deed ook navraag bij de uitgeverij van Lauryssens, Pandora Publishing, die zich wel degelijk bewust bleek te zijn van enkele ‘gevaarlijke passages’. Die werden tot twee keer toe herwerkt door de auteur. 

Lauryssens heeft ondertussen zelf gereageerd aan de redactie van Doorbraak. Zo gaf hij toe: “Manu Van der Aa heeft gelijk. De boeken die hij vernoemt, ik heb ze gelezen. De auteurs naar wie hij verwijst, ik nam hun geschriften tot mij. Mijn boek over Jef Geeraerts is non-fictie en bij non-fictie hoort een bronnenregister. Zulk register ontbreekt, wat een professionele fout is waarvoor ik een rode kaart verdien. That’s life, ik zoek geen verontschuldigingen.” En hij vervolgt: “In mijn boek noem ik mijzelf ex-journalist, ex-avonturier, ex-kunsthandelaar en ex-gevangenisklant. Daar mag vanaf nu een omschrijving bij: ex-schrijver. Genoeg gepraat, genoeg geschreven, ik leg mijn pen neer en zwijg.”

Schoenaerts

Enkele jaren geleden kwam Lauryssens nog eens in opspraak, toen Matthias Schoenaerts en zijn moeder een rechtszaak tegen hem aanspanden. Lauryssens had een boek geschreven over een zwaar manisch-depressieve periode in het leven van acteur Julien Schoenaerts, maar dat zou volgens de acteur onjuistheden bevatten. Zo werd onder meer de indruk gewekt dat hij zelf aan het boek zou hebben meegewerkt, wat niet het geval was. Hij kreeg daarin gelijk van de rechter. Het boek moest een sticker dragen met de boodschap: ‘Dit boek bevat onjuistheden’, en aan de maatregel werd een dwangsom van 500 euro per dag en per inbreuk gekoppeld. 




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Gerard Braeckmans

    Heb ooit eens een manuscript binnengestuurd bij verschillende uitgeverijen. Een daarvan gaf als eden van weigering dat het plagiaat was, waar ik me absoluut niet van bewust was. Ik stuurde een mail met de vraag om uitleg en dan krijg je als antwoord dat er over de weigering niet over gecorrespondeerd wordt. En daar sta je dan.