Journalist Erik Segers (58) richt zelf een uitgeverij op om zijn eerste roman te publiceren: “Omdat ik de 60 voel naderen, vind ik het tijd om vol voor mijn passie te gaan”

RV
Trouwe lezers van Dag Allemaal kennen de naam Erik Segers wel. De man schrijft immers al zo’n 20 jaar voor ’s lands meest gelezen weekblad. Op weg naar de dokter kwam hij vijf jaar geleden vast te zitten in de modder en vandaag heeft hij die ervaring uitgewerkt tot een roman. “Net als Herman Brusselmans ben ik opgegroeid in Hamme”, zegt Erik. “Hij heeft mijn boek als eerste gelezen en is enthousiast.”

Erik Segers is in de zevende hemel. Na maanden van hard werken ligt zijn boek ‘Ik ging naar de dokter’ in de winkel. “Voorwaar een komische roman”, volgens Eriks jeugdvriend Herman Brusselmans. “Maar ook een jeugddroom die uitkomt”, zegt Erik Segers. “Op de lagere school zei ik al dat ik later schrijver wilde worden. Leopold Vermeiren, de auteur van ‘De Rode Ridder’ was toen mijn grote voorbeeld. En nadat ik gestopt ben als leraar heb ik effectief ook altijd mijn brood verdiend met mijn pen. Maar dit is pas mijn eerste roman.”

Wat heb je hiervoor gedaan?

Van alles. Als puber schreef ik al de songteksten voor mijn groepje ‘The Kitchen’. Tijdens mijn studies Germaanse aan de universiteit van Gent schreef ik voor het blaadje van de faculteit. In die periode heb ik mijn dorpsgenoot Herman Brusselmans trouwens goed leren kennen. Ik zat in hetzelfde jaar als zijn zus Mia en kwam regelmatig bij hen over de vloer ­omdat ik haar notities overschreef. (lacht)

Je hebt ook voor de klas gestaan, zeg je.

Een jaar of vijf, toen had ik er genoeg van. Als creatieve mens wilde ik zelf dingen maken. Ik heb gewerkt bij TV Expres (nu Expres, een coverblad van Dag Allemaal, nvdr). Ik heb scenario’s geschreven voor ‘Familie’. Sinds 1997 schrijf ik voor Dag Allemaal. En vandaag is er dus mijn eerste roman.

Je geeft het boek zelf uit. Vond je geen uitgeverij die het wilde publiceren?

Er was wel interesse, maar eigenlijk wilde ik niet met een uitgeverij werken. Mijn vrouw Sigrid is een fantastische vormgeefster, dus daar heb ik al niemand voor nodig. Ik heb het boek laten drukken in Polen, wat goedkoper is. En eigenlijk wilde ik ook niet dat iemand van de uitgeverij iets zou veranderen aan mijn stijl. Ik maak nu ook zelf de promofilmpjes voor YouTube, dat is plezant. Ik kan me nu met alle facetten van het uitgeefproces echt helemaal uitleven.

Je bent wel al 58. Waarom heb je zo lang gewacht om een boek te schrijven?

Een mens stelt wel eens iets uit. Ik ben pas voor het eerst vader geworden op mijn 34ste omdat ik vond dat ik er na mijn 35ste niet meer aan moest beginnen. Met dit boek was het ook zo. Op mijn 58ste voelde ik de 60 naderen en ik wilde niet wachten tot mijn 70ste om voor mijn passie te gaan. (lacht)

Wist je meteen waar je over zou schrijven?

Toch wel. Ik bén eens in de modder blijven steken op weg naar de dokter. De foto op de cover heb ik toen zelf gemaakt: het is mijn eigen voet. Ik had daar zelfs al een verhaaltje over geschreven. Ik heb me dit jaar opgesloten in ons tuinhuis om die eerste aanzet uit te werken tot een heuse roman. Het boek gaat over een man die onwaarschijnlijk veel pech heeft, maar toch blijft doorzetten.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.