“Sorry, ik heb nooit kanker gehad”: Amerikaanse bestsellerauteur liegt jarenlang over ziekte

Schrijver Dan Mallory vertelde jarenlang leugens over zijn persoonlijke leven en gezondheid.
Thinkstock Schrijver Dan Mallory vertelde jarenlang leugens over zijn persoonlijke leven en gezondheid.
De Amerikaanse bestsellerauteur Dan Mallory, bekend van zijn debuut ‘The Woman in the Window’, heeft toegegeven dat hij gelogen heeft over zijn ziekte. Jarenlang strooide hij leugens rond over zijn persoonlijke leven, onder meer dat hij hersenkanker zou hebben gehad en dat zijn moeder en broer gestorven zijn. Nadat de New Yorker in een profiel de leugens ontmaskerde, geeft hij toe nooit kankerpatiënt te zijn geweest. Zijn moeder heeft wel ooit borstkanker gehad, maar is, net als zijn broer, nog steeds in leven.

Mallory, die zijn thriller ‘The Woman in the Window’, ‘De Vrouw in het Raam’, begin 2018 onder het pseudoniem AJ Finn uitbracht, zegt nu dat hij deed alsof hij hersenkanker gehad heeft om zijn problemen met zijn bipolaire stoornis te verhullen. Dat geeft hij toe nadat The New Yorker een profiel over hem schreef waarin het blad hem ervan beschuldigde meermaals gelogen te hebben over zijn persoonlijke leven en medische geschiedenis.

Daarbij ging het om onschuldige leugens, zoals het aandikken of verdraaien van een anekdote, maar ook om ernstiger bedrog, zoals vertellen dat hij een doctoraat in Oxford heeft behaald, terwijl dat niet het geval is en zelfs mensen doen geloven dat zijn moeder gestorven is aan kanker en dat zijn broer zelfmoord heeft gepleegd - wat ook niet waar is: beiden leven nog. Ook maakte hij in zijn tijd als redacteur bij verschillende gerenommeerde uitgeverijen in New York en Londen zijn collega's wijs dat hij in de periode tussen 2009 en 2012 zou hebben geleden aan hersenkanker. Dezelfde grove leugen zou hij ook in zijn toelatingsbrief voor de universiteit van Oxford hebben gezet.

Excuses

De Amerikaan zegt nu dat het “nooit de bedoeling is geweest om iemands vertrouwen te schenden”. In een antwoord op het profiel van The New Yorker schrijft Mallory dat “ik inderdaad bij verschillende gelegenheden in het verleden anderen heb verteld of impliciet heb laten geloven of niet heb tegengesproken dat ik een fysieke ziekte heb gehad in plaats van een geestelijke: kanker, om precies te zijn.”

“Mijn moeder heeft moeten strijden tegen een agressieve vorm van borstkanker toen ik een tiener was. Die ervaring heeft mijn tienerjaren gevormd en is synoniem voor pijn en paniek. Ik voelde me ongelofelijk beschaamd over mijn psychologische problemen, die mijn ergste, mijn meest gevoelige geheim waren”. Mallory schrijft dat hij heel bang was voor “wat andere mensen van me zouden vinden als ze erachter zouden komen dat ik problemen heb met mijn geestelijke gezondheid. Het leek me gemakkelijker om te liegen.”

Ernstige bipolaire stoornis

De man geeft verder aan dat hij “zoals zovelen die gediagnosticeerd zijn met een ernstige bipolaire stoornis, vreselijke depressies, ontwrichtende gedachten, morbide obsessies en geheugenproblemen heeft ervaren”. “Het is vreselijk geweest, aangezien ik in die toestand verschillende dingen gezegd, gedaan of geloofd heb die ik normaal gezien niet zou zeggen, doen of geloven. Dingen waar ik me in veel gevallen helemaal niets meer van kan herinneren.”

“Het spijt me heel erg dat ik misbruik heb gemaakt of misbruik lijk te hebben gemaakt van de welwillendheid en het vertrouwen van wie dan ook, hoe wanhopig de situatie ook was", besluit hij. “Dat was nooit de bedoeling.”

Een woordvoerder van uitgeverij HarperCollins weigert commentaar te geven. “We geven geen commentaar over het persoonlijke leven van onze auteurs of medewerkers. Professioneel gezien was Dan een zeer gewaardeerde redacteur en de publicatie van The Woman in The Window spreekt voor zich.”




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Katrien Caers

    Maar goed dat auteurs privé en werk scheiden. Het leven dat de lezers zien, hoort bij de wereld die de auteur voor hen creëert.