Josje Huisman: “Ik liet mijn placenta drogen en nam daar elke dag een deeltje van in”

Kristof Ghyselinck
Op 25 december kregen Josje en haar vriend Cle Gyimah het mooiste kerstgeschenk ooit: hun zoontje Kamari. Die intense ervaring zette haar wereld zozeer op z’n kop, dat ze besloot er een boek aan te wijden. “Maar dit is niet de zwangerschapsbiografie van Josje Huisman, hoor. Ik zie het meer als een inspiratieboek”, zegt Josje in Dag Allemaal. Ze deelt in haar boek eigen ervaringen, en die zijn soms opmerkelijk. “Ik heb mijn placenta laten drogen, en ’m in poedervorm laten capsuleren”, aldus Josje.

“M’n zwangerschap heeft me geleerd zachter en milder te zijn, maar het is ook de meest krachtige ervaring die ik ooit heb gehad. Het is de balans vinden tussen controle houden en loslaten, want je kan niet alles plannen. Dat vond ik moeilijk.” Er valt ook één en ander bij te leren dankzij het boek. Bijvoorbeeld dat je smoothies en capsules kan maken van je placenta, zols ook Josje deed. “Ik heb mijn placenta laten drogen, en ’m in poedervorm laten capsuleren. Ik snap dat dat voor veel mensen een ver-wegshow is, maar ik vond het toch de moeite.”

Josje nam elke dag een ­capsule in. “In de kraamperiode wel, ja. Ik voelde mij er goed bij. Voor veel vrouwen is het een hulp tijdens hun herstel na de bevalling en ik dacht: dat wil ik ook proberen. Baat ’t niet, dan schaadt ’t niet.” Josje schrijft ook over zogenoemde hypnobirthing- sessies. “Ontspanningsoefeningen boeien mij sowieso, dus voor mij was dit een manier om ze toe te passen in een andere situatie, samen met Clé. We vonden het wel fijn om dat soort dingen met z’n tweeën te doen. Ik wist niet goed wat dat inhield: contact maken met je baby. Hij zit in je buik, en dan? Je kan er geen gesprek mee voeren. Maar als je je hand op je buik legt, ­reageert je baby daar wel op.”

“Nou, de eerste keer dat ik iets voelde, was ik niet zeker of het de baby was of mijn darmen. Maar op een gegeven moment zag je het duidelijk. Kamari heeft sterke beentjes en steekt die graag vooruit, nu nog. ­Telkens als ik die voetafdrukjes in mijn buik zag, dacht ik: o wat doe je nu? (lacht)”

RV



11 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Lotte Holsteens

    Spijt dat ik dat niet gedaan heb

  • René Mattyns

    't zit in je hoofd, en sommigen zijn niet voor rede vatbaar.Placenta of placebo zal evengoed werken.Alleen een placebo is niet gevaarlijk.Voor geld vind men vanalles uit, slachtoffers bij de vleet.

  • Stefanie Eulaers

    Voor zij die weer een mening hebben zonder ook maar even research te doen: stop met hokjes-denken en wees zo kortzichtig niet. Hier is niets verkeerd mee en zit idd vol mineralen en vitaminen. Dan kan je als het ware as dat van een overledene wordt geïnjecteerd via tattoo, al even bizar vinden. Ook dat gebeurt. Het is haar eigen kind en ze was er goed mee. Wat hebben jullie daar last van in godsnaam?

  • Eddy Vervaet

    Wetenschappelijk niet bewezen dat dit goed is...

  • Frederik Janssens

    Goed zot om je eigen placenta op te eten!