Jacky Lafon en ‘Stranger’ Nest: “We hielden van elkaar, maar samenwonen lukte écht niet”

Jacky Lafon
LBB Jacky Lafon
Deze zomer heeft in het Witte Paard te Blankenberge een speels duel plaats tussen twee sympathieke BV’s die ooit een getrouwd koppel waren, maar nu nog de beste vrienden zijn: Jacky Lafon, ook bekend als Rita uit ‘Familie’, en Nest Adriaensen, de jongste van de Strangers. “Ja, twee maanden lang zijn we deze zomer rivalen, maar dan op een ludieke manier”, lacht Jacky. Zij brengt haar vertrouwd programma in de namiddag tijdens het weekeinde, hij brengt een ode aan de Strangers tijdens de avondshow. Tijd dus voor een boeiend dubbelgesprek over hun verleden als echtgenoten, over de vriendschap die, deels door hun dochter Nathalie, overeind bleef, over de komende zomer en over hun huidig leven ... als buren.

In de jaren zeventig zijn jullie een tijdje getrouwd geweest, nu staan jullie deze zomer als rivalen tegenover elkaar in het Witte Paard in Blankenberge.

Jacky: We zeggen dat wel al lachend, want in wezen zijn we echt goede vrienden en kijken we wel uit naar ons zomeravontuur. Ook al doet ieder van ons wel zijn eigen ding, we gaan er echt geen wedstrijd van maken wie nu de meeste mensen lokt.

Nest: Het is echt geen competitie tussen ons. Jacky speelt tijdens het weekeinde in de namiddag, ik zit ’s avonds in de show. Maar ik doe ook twee keer het voorprogramma, met een bevriende muzikant, Rico Zoroh.

Het voorprogramma?

Ja, zowel bij Jacky in de namiddag als ’s avonds spelen Rico en ik allerhande evergreens vooraf, en ’s avonds breng ik dan in de show zelf nog eens een ode aan de Strangers. Dat zijn dus drie optredens per dag, ik zal mijn bezigheid hebben.

Nest met uitbundige fan
FOTO I&C Nest met uitbundige fan
Vorig jaar nog zei je dat je allicht niet meer aan de kust zou optreden, Jacky.

Jacky: Ik weet het, maar eens te meer heb ik me laten overhalen. Deze keer door Ben, de baas van het Witte Paard die intussen ook het Colisée heeft overgekocht van de vorige eigenaars met wie ik zes jaar mijn zomershow heb gedaan. Ik had mijn twijfels over het voorstel van Ben, om nu in het Witte Paard te komen optreden. Die avondshow heeft echt internationale allures, bij ons was het echt een volksfeest, met enkel Vlaamse artiesten. Dit jaar hebben we ook een internationale attractie, maar ik mag daar voorlopig niet méér over zeggen. Vroeger hadden we daar geen budget voor. De rest van de ploeg is al bekend: Luc Steeno, Laura Lynn, Mathias Rens, Frank Van Erum (Renzo uit ‘Thuis’) en ons fantastisch showballet. Wat de avondshow van het Witte Paard nog betreft: Ben reist elke winter de wereld rond, tot in Las Vegas, om nieuwe acts te vinden. Nogal logisch dat ik me afvroeg of mijn variétéshow wel zouden passen in zo’n zaal, waar de laatste jaren de ene flitsende show na de andere werd opgevoerd.

En wat heeft je dan uiteindelijk over de streep getrokken?

Het feit dat Ben zei dat hij dat net wilde: twee totaal verschillende shows. Volkse humor in de namiddag, een flitsende show met internationale attracties ’s avonds. Toen ik hem zei dat ik het niet meer zag zitten om, zoals de afgelopen jaren, voor alles en nog wat verantwoordelijk te zijn, gaf hij me de garantie dat ik zowel financieel als logistiek de nodige ondersteuning van hem zou krijgen. Ben heeft woord gehouden, want in tegenstelling tot de vorige jaren was de show eind november al in grote lijnen uitgetekend.

Terug naar de plaats waar je al zo vaak hebt opgetreden vroeger?

Inderdaad. Ik herinner me nog dat ik als klein kind met mijn ma ben gaan kijken naar een show in dat Witte Paard. Ik kreeg een lolly van Leo Martin, en daar was ik zo van aangedaan, dat ik die nooit heb opgegeten en als een relikwie heb bewaard . Dat podium, voor mij was dat een openbaring, die momenten vergeet ik nooit. ‘Hier wil ik later ook staan’, zei ik tegen mijn moeder toen we na de show de zaal uit wandelden.

En deze zomer sta je er weer, samen met je ex-echtgenoot Nest.

Niet samen in dezelfde show, maar wel telkens dezelfde dag en op hetzelfde podium. Op een dag had ik met Ben en zijn vrouw An afgesproken om een en ander af te stemmen. Hij zei me toen dat hij op zoek was naar twee of drie muzikanten om tijdens het diner, dat aan de twee shows voorafgaat, de boel muzikaal wat op te fleuren. Ik deed hem toen de suggestie om Nest te contacteren, ik wist dat hij samen met Eric De Vos (vroeger Rico Zoroh) nog regelmatig zo’n optredens deed.

Nest: Maar ik heb om dezelfde reden die Jacky daarnet aanhaalde, eerst ook getwijfeld. Wat zouden we daar staan doen, tussen zo’n internationale acts? Eric en ik zijn dan toch maar eens gaan luisteren naar wat Ben ons wilde voorstellen, en tijdens dat diner is het idee ontstaan om ’s avonds, tijdens de show, een ode te brengen aan de Strangers.

De populaire Antwerpse groep waar je 27 jaar deel van uitgemaakt hebt.

Ja, ik speelde al in het combo dat de Strangers bij liveoptredens begeleidde. In die tijd speelde ene René mee als bassist, maar op een dag zag hij het niet meer zitten. Hij stond wel mee op het podium met de gasten, maar hij was nooit echt een Stranger. In de studio zong hij niet mee en hij stond ook niet op de hoesfoto. Allicht daarom dat hij gefrustreerd was en besliste om van de ene dag op de andere op te stappen. Al Van Dam, die met mij in dat combo zat, was ook de producer van de Strangers en vroeg me om tijdelijk in te springen. In 1975 was dat. Later kreeg Pol enkele hartaanvallen – vijf in tien jaar tijd om precies te zijn - en omdat hij aan ’t stad werkte en op de ziekenkas stond, durfde hij niet meer mee op te treden. Dus bleef ik wat langer meedraaien, en dat heeft geduurd tot de Strangers ermee gestopt zijn in 2002, bij de vijftigste verjaardag van de groep. Ik heb voor het eerst meegezongen op de Antwerpse versie van ‘Kisses for me’, waarmee Brotherhood of Man in 1976 het Eurovisiesongfestival had gewonnen. En ik werd meteen als officiële Stranger aanvaard, ik stond dus ook op de hoesfoto.

Zien jullie elkaar nog regelmatig?

Jazeker, de vriendschap is gebleven. Twee weken geleden zijn we nog naar een kleine receptie geweest in een orgelmuseum, bij iemand die een nieuwe fanclub rond de Strangers had opgericht. En wanneer één van ons verjaart, komen we nog altijd samen.

Hoe gaat het met hen?

Het zijn natuurlijk geen jonge veulentjes meer, maar relatief gezien mogen ze niet klagen. Ik ben met mijn 78 jaar de jongste van de hoop. Bob is 82, Alex 84 en John 85.

Hoe hebben Jacky en jij elkaar eigenlijk leren kennen?

Ik speelde begin jaren zeventig in de Nocturne, en Jacky trad met Gaston en Leo op in de Ancienne Belgique in Antwerpen. Na een show is ze één keer afgezakt naar de zaak waar ik optrad, en toen heb ik haar voor het eerst gezien. Ik kende haar wel, maar we hadden elkaar nog nooit gesproken. En die avond ook niet.

Jacky: Pas een jaar later, in 1973, was het koekenbak. (lacht) Nest was met Freddy Sunder naar het Witte Paard in Blankenberge afgezakt. Alle twee waren ze behoorlijk boven hun theewater, om het zacht uit te drukken. Ik weet niet of ze veel van de show hebben gezien. Maar die avond heeft hij me gevraagd om eens af te spreken. Ik zag dat meteen zitten, ik was meteen gecharmeerd door die knappe muzikant.

Nest: Ik mag dan nog zat geweest zijn, ik zag nog genoeg door mijn ogen om te beseffen wat voor een knappe dame ze was.

Jacky: Ik herinner me nog onze eerste afspraak, we zijn toen mosselen gaan eten. Ik vergeet het nooit: Nest haalde al die mosselen uit de schelpen, en legde ze netjes naast elkaar op zijn bord voor hij ze begon op te eten. Ik was blij, want ik dacht: een ordentelijke, propere jongen. Dat zinde me, want ik was zelf op orde en netheid gesteld, nog altijd trouwens. Maar het was een grote misrekening. Enkele dagen later al vertelde zijn moeder me dat Nest een sloddervos was, iets wat ik daarna wel aan den lijve heb ondervonden.

Maar de vonk is dus heel snel overgesprongen ...

Ja, we waren meteen stapelverliefd op elkaar. In die mate zelfs dat we vier maanden later getrouwd zijn. Op 13 oktober 1973. Mijn ouders waren niet gelukkig met onze beslissing, ze vonden dat veel te vroeg. ‘Maar kindje toch, jullie kennen elkaar nauwelijks, ga toch eerst een tijdje samenwonen’, smeekten ze me. Ik stelde Nest voor om toch wat te wachten, maar Nest wilde daar niet van weten.

Nest: Uit die tijd dateert trouwens nog een leuke anekdote. Jacky en ik woonden toen al samen, maar we waren nog niet getrouwd. Ik trad in die periode op in een zaak in Antwerpen, niet zo heel ver van waar we samenwoonden. Dus kwam ik vaak te voet van de bar naar huis. Maar de binnenweg die ik nam, passeerde langs de hoerenbuurt. De meisjes zagen me elke dag voorbijwandelen, en op de duur staken ze telkens hun armen omhoog om me te begroeten. Ik ben daar nooit binnengegaan. Enkel een vriendelijke groet wanneer ik daar voorbijwandelde. Op een keer was Jacky’s vader op bezoek, en toen ik hem naar huis wou doen, wandelde ik met hem door die straat, omdat mijn wagen even verder geparkeerd stond. Je had zijn gezicht moeten zien toen al die meisjes naar mij wuifden. Ik legde hem uit hoe dat kwam, maar ik zag aan zijn ogen dat hij me niet echt geloofde. Hij is dat trouwens ook aan Jacky gaan vertellen. (lacht uitbundig)

Zijn jullie op huwelijksreis geweest?

Jacky: Naar Hasselt, daags nadien. Omdat we daar moesten optreden, in de Lorka, met Gaston en Leo en het orkest van Lou Roman. In die tijd hadden we geen geld om op huwelijksreis te gaan. Maar we waren verliefd en gelukkig, wie heeft dan een reis nodig?

Hoe lang heeft jullie huwelijk standgehouden?

Jacky: In totaal 15 jaar, met vallen en opstaan, met komen en gaan. Ik was het huis uitgegaan om te ontsnappen aan de strenge opvoeding van mijn vader. Voor ik Nest leerde kennen woonde ik trouwens al een tijdje alleen, ik had een klein appartementje in de buurt van de Ancienne Belgique, 700 frank per maand betaalde ik daarvoor. Maar ik was gelukkig, ik voelde me zo vrij als een vogel. Die optredens daar, dat was een droom. Op de planken staan in zo’n bekend theater. En toen ik Nest leerde kennen, kon dat geluk niet meer stuk. Tot ik besefte dat ik opnieuw een stuk vrijheid moest opgeven. Nest was immers verschrikkelijk jaloers. Ja, ik weet wel, dat was omdat hij me zo graag zag en bang was om me te verliezen. Maar toch, het werkte heel verstikkend. Ik mocht niet alleen naar de beenhouwer gaan. Wanneer ik in de Ancienne Belgique optrad, kwam hij me na de show ophalen, met de collega’s iets gaan drinken, nee, dat zag hij niet zitten.

Die echtscheiding betekende echter niet het einde van jullie relatie?

Nee, na onze eerste breuk liepen we elkaar opnieuw tegen het lijf aan de kust. Nest trad op in een wijnstube in Knokke, en ik was na mijn show in het Witte Paard met wat vrienden naar daar afgezakt. We beslisten om het nog een keer te proberen samen, want we zagen elkaar nog heel graag.

Nest: Ik had toen net een café overgenomen toen we beslisten om onze relatie een nieuwe kans te geven. Vijf jaar zijn we toen opnieuw samengeweest.

Jacky: In die periode hebben we ons dochtertje, Nathalie, gekregen. In 1979 is ze geboren. Dat is het mooiste wat in die periode is gebeurd. We waren zielsgelukkig met ons drietjes. Maar het leven als cafébaas begon voor Nest op de duur zijn sporen na te laten. Bevriende muzikanten zakten na hun optreden af naar ons café en bleven tot een stuk in de nacht hangen. En ja, iemand van ons moest bij hen blijven, en dat was dan Nest. We hebben daar heel veel ruzie over gehad, en dat betekende op termijn een tweede breuk tussen ons.

Nest: Toen zijn we elkaar een hele tijd uit het oog verloren. Nathalie, ons dochtertje, was het enige wat ons nog enigszins aan elkaar bond, maar echt contact hadden we niet meer. Alleen in het belang van Nathalie zagen we elkaar.

Jacky: Ik had ook een man leren kennen uit Limburg. Voor alle duidelijkheid: dat was nadat Nest en ik al uit elkaar waren. Ik heb Nest nooit bedrogen, dat zweer ik. Die Limburgse man zag me heel graag, en wilde dat ik naar Limburg zou verhuizen. En met het artiestenleven had hij het ook moeilijk. Wij hebben dan ook in alle vriendschap beslist om er een einde aan te maken. Hij is toen naar Spanje verhuisd. Ik heb die man wel graag gezien, maar die twee stappen – verhuizen én mijn beroep opgeven – zag ik niet zitten. En bovendien zou Nathalie in dat geval meegegaan zijn, en had Nest haar minder kunnen zien. Dat wilde ik niet.

Jullie hebben het nog een derde keer geprobeerd.

Inderdaad, weerom een vijftal jaren. Maar dan hebben we ingezien dat we elkaar wel heel graag zagen, maar dat we niet konden samenwonen. Derde keer, definitieve keer, om een spreekwoord wat aan te passen.

En toch zijn jullie buren geworden?

Ik kocht het appartement in Deurne waar ik nu nog altijd woon, en wat later heeft Nest er één gekocht in de blok vlak ernaast. Ik woonde toen al alleen, de aankoop van Nest had vooral een praktische reden: onze dochter kon op nauwelijks twee minuten van bij haar moeder naar haar vader, en omgekeerd.

Zouden jullie zonder jullie dochter Nathalie nu nog zoveel contact hebben gehad?

Ik denk het niet. Omwille van Nathalie is hij naast mij komen wonen, en zijn we nu nog altijd buren, ook al is Nathalie intussen al het huis uit. En is ze met haar vriend Jelle héél gelukkig in Lichtaart, waar ze beiden voor Bobbejaanland werken. We hebben nooit echt met getrokken messen tegenover elkaar gestaan, zoals je dat soms hoort bij vechtscheidingen. Om te beginnen zijn Nest en ik geen van beiden haatdragend van karakter. Ik haat ruziemaken, ik probeer altijd elk conflict te vermijden. Maar we beseften ook alle twee dat Nathalie er erg zou onder geleden hebben indien we constant hadden ruziegemaakt na onze scheiding. Ik vind het verschrikkelijk dat sommige gescheiden ouders hun kinderen misbruiken om hun eigen scheiding uit te vechten. Dat is bij ons nooit opgekomen. Nest kon en mocht Nathalie zien wanneer hij dat wilde.

Nest: Het is inderdaad wel zo dat we diep in ons binnenste altijd respect voor elkaar hebben gehad. Ik heb na onze laatste scheiding niemand meer in mijn leven gehad, tot ik twintig jaar geleden een vrouw leerde kennen met wie ik nog altijd samen ben.

Jacky: Helaba, ben je vergeten dat ik, enkele maanden na de scheiding aan je deur heb gestaan, en dat daar ineens een knappe dame stond die de deur openmaakte?

Nest: Ja, wat losse flodders misschien, maar nooit een langdurige relatie.

Jacky: Mieke, de vriendin van Nest, weet dat ze op haar twee oren mag slapen. Nest en ik gaan al eens samen een koffie drinken, en we hebben ook nog contact omwille van Nathalie, maar verder is er nooit meer iets gebeurd. En zal er ook niks meer gebeuren. Ik zou me daar verschrikkelijk slecht bij voelen, denk ik. Maar bon, daar hoef ik me geen zorgen om te maken, want dat zal toch niet voorvallen.

Blijf je voor altijd vrijgezel?

Zeg nooit nooit. Mijn laatste relatie is de grootste ontgoocheling van mijn leven geweest. Maar ik heb me serieus in die man misrekend. Sindsdien is er niemand meer geweest, althans geen vaste relatie. Ik ben veel te bang om opnieuw gekwetst, belogen en bedrogen te worden. Ik sluit een nieuwe relatie niet uit, maar die zal ik dan toch vragen om een ingangsexamen te doen. Mondeling én praktisch. (lacht) Ik wil iemand die geen problemen met zich meesleurt, die me neemt zoals ik ben, die net als ik nog wil genieten van het leven. En die mijn beroep aanvaardt, en vooral veel zin voor humor heeft. Maar die het ook serieus met mij meent. Bestaat zo iemand? Ik weet het niet. Maar ik zit er niet op te wachten, ik geniet nu met volle teugen van mijn vrijheid. Blijft het zo, dan zal ik zeker niet treuren. Ik ben momenteel heel gelukkig samen met mijn nieuwe hondje, en de toffe vrienden die ik heb. Misschien moet ik het, als ik zo iemand heb gevonden, eens een latrelatie proberen zoals Nest en zijn vriendin Mieke al jaren hebben.

Jullie hebben nog iets met elkaar gemeen: ‘Familie’.

Nest: Ja, ik heb vanaf de beginjaren én tot aan mijn pensioen als PR en marketing manager voor ‘Familie’ gewerkt. Toen zag ik Jacky ook dagelijks op de set, het gebeurde vaak dat we samen iets gingen eten in de refter. We behouden beiden mooie herinneringen aan de beginjaren van die serie.

Jacky: Die periode is heel mooi geweest. Herman Verbaet, de bedenker van de serie, was niet altijd even gemakkelijk, maar hij heeft Vlaanderen een eerste fantastische soap van eigen bodem gegeven. Ik blijf hem voor eeuwig dankbaar voor de mooie verhaallijnen die ik als Rita heb mogen spelen.

Nest: Ik heb tonnen respect voor die man. Ik zie hem nog regelmatig, minstens één keer in de maand gaan we samen iets eten.

Jacky, zien we je ooit terug in de serie?

Wie weet? Ik ben destijds weggegaan omdat er op korte tijd zoveel veranderd was. Er kwamen nieuwe productiemedewerkers en die gooiden alles om. Ik moest elke dag de files trotseren om in het café van Jan de glazen te spoelen zonder één woord te moeten zeggen. Ik was dat beu, en daarom ben ik opgestapt. Intussen waait er een nieuwe en frisse wind door de gangen van ‘Familie’. Ik ben onlangs uitgenodigd geweest, in de nieuwe studio’s in Lint, en daar heb ik mijn ogen opengetrokken. Hoe ze daar nu werken, fantastisch gewoon. Ik had trouwens een paar setjes van mijn bier, Zatte Rita, meegebracht. Of ik zou overwegen om terug te keren indien ze het me zouden vragen? Ja, waarom niet, Rita kan niet eeuwig en altijd op cruise blijven rondvaren, hè? (lacht). Ja, dat zou ik zeker zien zitten. Maar uiteindelijk ligt de beslissing niet bij mij.

Jullie draaien al een eeuwigheid mee, maar toch ogen jullie nog bijzonder fris en monter. Hoe doen jullie dat?

Nest: Moeder Natuur moet meewillen, denk ik. Sommige mensen hebben pech en verliezen bijvoorbeeld hun haar op hun dertigste, en zien er dan iets ouder uit dan ze in werkelijkheid zijn. Je moet dus om te beginnen geluk hebben. En in mijn geval helpt het ook dat ik van mijn hobby mijn beroep heb kunnen maken. En ook daar moet je geluk in hebben en spelen toevalligheden soms een grote rol.

Hoezo?

Mijn nichtje is getrouwd met Paul Depaepe, die nog wereldkampioen stayeren op de piste is geweest en die trouwens nog altijd leeft. Als jonge gast was ik gefascineerd door het wielrennen. Ik wilde een beroemde coureur worden, zoals Paul, ik zag me al in de Tour en in de Ronde van Vlaanderen rijden. Ik heb één seizoen bij de nieuwelingen gereden, maar aan het einde van het seizoen kwam ik ten val en belandde ik in een beek. Ik heb daar een longontsteking opgelopen, en tijdens mijn herstelperiode heb ik gitaar leren spelen. Op eigen houtje, om me wat bezig te houden. En toen ik genezen was, besefte ik dat de gitaar me nog iets nauwer aan het hart lag dan de koersfiets. Ik ben er trouwens ook zeker van dat mijn sportieve inborst te maken heeft met het feit dat ik er nog fit uitzie. Ik heb parachutesprongen gedaan, met de motor een paar keren de Route 66 gedaan. Ik zocht de adrenaline op, en dat houdt me jong, denk ik.

Jacky: Ik kan Nest alleen maar bijtreden: als je graag doet wat je doet, dan blijf je vanzelf jong. Je moet vooral actief blijven, en dat is makkelijker als je beroepshalve iets doet wat je leuk vindt. En de positieve ingesteldheid is zeer belangrijk. Ik ga ook regelmatig zwemmen, wandelen en genieten van een weekendje aan zee.

Nest: Ik treed soms op in rusthuizen, en dan zie ik daar mannen die nog jonger zijn dan ik, maar die daar als oude mannetjes in een zetel zitten. Dan besef ik wat voor een gelukzak ik ben.

Jacky: Ik kijk in elk geval uit naar deze zomer, want onze show in het Witte Paard wordt echt wel heel mooi.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.