INTERVIEW. Matt Damon scheurt door de bochten in ‘Le Mans 66', maar... “Doe mij maar een versnelling minder, mijn leven is zo al hectisch genoeg”

Matt Damon (rechts) naast tegenspeler Christian Bale
Kristien Gijbels Matt Damon (rechts) naast tegenspeler Christian Bale
Razendsnelle bolides, peperdure wagens, een hoop adrenaline en waanzinnige stunts: een film als ‘Le Mans 66’ zou voor minder de racepiloot in je naar boven halen. Maar niets is minder waar voor Matt Damon (49), die zegt dat hij nooit een autofreak is geweest: “Ik heb zelfs na mijn grote doorbraak in Hollywood nog jarenlang met dezelfde jeep rondgereden.”

Afspraak in het Petersen Automotive Museum in Los Angeles, waar de grootste collectie van wereldberoemde filmbolides terug te vinden is. Het is hier waar onder andere de DeLorean (‘Back To The Future’), de Batmobile (‘Batman’ uit 1989) en de Police Spinner (‘Blade Runner’) tentoongesteld staan. Het is de perfecte locatie voor ons gesprek dat voornamelijk over Matt Damons nieuwste film ‘Le Mans 66’ zal gaan, al lijkt de acteur niet meteen onder de indruk te zijn van de chique bakken die netjes op de achtergrond staan te blinken. Ronkende voertuigen doen hem niet veel, vandaar dat hij naar eigen zeggen al meer dan content is met de Toyota’s en de Tesla’s die bij hem thuis in de garage staan.

‘Le Mans 66’ vertelt het verhaal van auto-ontwerper Carroll Shelby (Matt Damon) en autocoureur en testpiloot Ken Miles (Christian Bale), die in opdracht van Henry Ford een racewagen bouwen om Ferrari te verslaan op de 24 uur van Le Mans in 1966. Kortom: spek voor de bek voor menig autofanaat. “En toch moet ik eerlijk toegeven dat ik nooit echt een autofreak ben geweest”, aldus Damon. “Het was het script dat mij in de eerste plaats aansprak. ‘Le Mans 66’ gaat over twee gasten die erg verschillend zijn van elkaar, maar die desalniettemin dezelfde passie delen. Samen moeten ze een auto in elkaar zien te steken die niet alleen beter en sneller is, maar ook nog eens indrukwekkender is dan die van Enzo Ferrari. Die opdracht gaat met de nodige strubbelingen gepaard, maar at the end of the day houden ze er een ongelooflijk mooie vriendschap op na. Dàt is waarom ik deze film wilde doen.”

Innige band

In het echte leven houdt Damon er een al even speciale vriendschap met Ben Affleck (47) op na, met wie hij begin jaren ‘80 in Massachusetts opgroeide. De twee gingen samen naar school en koesterden een innige band met elkaar omdat ze beiden rond dezelfde periode de acteermicrobe te pakken kregen. Hun grote doorbraak in Hollywood kwam er uiteindelijk in 1997, toen ze het script van ‘Good Will Hunting’ verkochten – én er zelfs een Oscar voor in de wacht wisten te slepen. “Ben en ik hadden elk 300.000 dollar voor het script gekregen, en dat was veel meer geld dan we in heel ons leven voorbij hadden zien komen. We zijn met dat geld meteen twee Jeep Grand Cherokee’s gaan kopen.” (lacht) Volgens de acteur hadden ze niet alleen hetzelfde merk en model, maar ook dezelfde kleur in gedachten: “Maar omdat we niet wilden dat onze vrienden ons ermee zouden uitlachen, hebben we een muntje opgegooid om uit te maken wie de groene Jeep mocht hebben.” Damon kwam er als winnaar uit, terwijl Ben het dan ‘maar’ met een zwart exemplaar moest doen. Kwestie van elkaar niet te veel na te apen. “Ben heeft me doorheen de jaren nog heel wat verschillende auto’s proberen aan te smeren, maar die groene Grand Cherokee is altijd mijn droomauto gebleven.” (lacht)

Onze Hollywoodredactrice in gesprek met Matt Damon en Christian Bale
Kristien Gijbels Onze Hollywoodredactrice in gesprek met Matt Damon en Christian Bale

Damon zegt dat hij heel wat mooie herinneringen overhoudt aan de beginjaren van zijn acteercarrière, samen met boezemvriend Ben: “Ik woonde al een tijdje met een oude klasgenoot samen in een piepklein appartement in Hollywood, toen Ben ons op een dag liet weten dat hij bij ons kwam intrekken. De verloving met zijn vriendin was net afgesprongen en zijn ex had hem met zijn hele hebben en houden op straat gezet. Hij heeft dan maandenlang bij ons op de zetel geslapen, wat zeker geen cadeau is voor een boomlange gast van 1m93. Dat heeft ons dubbel zo hard gemotiveerd om dat script van ‘Good Will Hunting’ verkocht te krijgen, want we wilden die arme Ben een fatsoenlijke slaapplaats kunnen geven.” (lacht)

Christian Bale

De filmmaatjes hebben hun rollen sinds hun Oscaroverwinning gelukkig maar voor het rapen. En de rol van Carroll Shelby was er zo eentje die Damon absoluut niet kon laten liggen. Dat hij daarvoor eindelijk met Christian Bale (45) mocht samenwerken, was volgens hem mooi meegenomen: “Christian en ik kennen elkaar omdat we elkaar telkens op dezelfde feestjes tegen het lijf liepen. Het moest er ooit eens van komen dat wij samen op de set zouden staan.” (lacht) Dat Bale de ‘method acting’-methode hanteert, en dus verkiest om in de leefwereld van zijn personage te blijven, vindt hij als tegenspeler absoluut geen probleem: “Christian blijft dezelfde stem en houding van zijn personage aannemen. Dat doet hij voor, tijdens en na een draaidag, en zélfs wanneer hij ’s avonds laat naar huis gaat. Dat is nu eenmaal hoe hij te werk gaat. Ik ken zijn echtgenote Sibi al meer dan twintig jaar, dus hij heeft het tussen de opnames door gewoon over zijn vrouw en kinderen. Het is dus niet dat hij doet alsof hij écht Ken Miles is, want dat zou ik wél een beetje vreemd vinden. (lacht) Christian is goed in wat hij doet, juist omdat hij het zo doet.”

Afvallen

Damon prijst Bale voor zijn enorme werkethiek, waar haast geen enkele andere acteur aan kan tippen: “Wanneer Christian een film heeft ingeblikt, hangt hij de volgende ochtend alweer aan de telefoon met zijn agent om te vragen of hij nog iets interessants heeft liggen. Ik ben nog nooit zo’n harde werker als hem tegengekomen. Hij verloor aan een recordtempo dertig kilo zodat hij op één jaar tijd zowel Dick Cheney als Ken Miles kon spelen. Dat bewijst nog maar eens hoe buitengewoon gedisciplineerd hij is. Ik ben in mijn carrière zowel moeten bijkomen als moeten afvallen voor een rol, maar ik heb daar keer op keer de grootste moeite mee gehad. Toen ik vroeg of hij het koolhydraatarm of ketodieet had toegepast, vertelde hij me doodleuk dat hij maandenlang niets gegeten had. Wat ik eens zo straf vind, is dat je er Christian bovendien nooit over zal horen opscheppen in interviews, want daar heeft hij echt een bloedhekel aan – terwijl ik juist niets liever doe dan opscheppen wanneer ik twintig kilo kwijt ben voor een rol. (lacht) Hij hoeft niemand te vertellen hoe moeilijk het was om te doen, de resultaten spreken voor zich. Christian is niet voor niets één van de beste acteurs van onze generatie.”

Beeld uit ‘Le Mans 66'
RV Beeld uit ‘Le Mans 66'

De scène die Damon het meeste bij is gebleven, is die waarin zijn personage een stuntelig gevecht aangaat met Ken Miles: “Het heeft een hele dag geduurd om die scène in te blikken, omdat we er allemaal de grootste moeite mee hadden om onze lach in te houden. Christian en ik zijn het gewoon om serieuze gevechtsscènes in te oefenen waar maandenlange choreografie bij komt kijken. Hier was het helemaal anders, omdat Carroll en Ken als broers zijn voor elkaar: ze willen enerzijds wel vechten, maar ze willen elkaar anderzijds ook niet té veel pijn doen. Dus in plaats van hem een patat te verkopen met een blik bonen, geef ik hem een pandoering met een wit gesneden brood. (lacht) Toen we de scène op het einde van de draaidag met de crew aan het herbekijken waren, hoorden we iemand zeggen dat hij niet kon geloven dat hij net getuige was van een gevecht tussen Batman en Jason Bourne. Daar hebben we nog lang met z’n allen om gelachen.”

Snelheidsduivel

De opnames vonden, zoals de titel van de film al laat uitschijnen, plaats op locatie in Le Mans in Frankrijk. Volgens Damon kwamen er een heleboel stunts aan te pas, maar was het wel degelijk Bale die telkens achter het stuur zat van de Ford GT40. “De wagen stond op een soort van oplegger die door een professionele racepiloot bestuurd werd. Christian moest dan doen alsof hij aan het sturen was, maar in werkelijkheid deed de chauffeur met die ‘raket’ van 600 pk al het werk.” Ook Damon mocht voor één van de meest duizelingwekkende scènes van de film achter het stuur plaatsnemen: “We maakten voor de Jason Bourne-films al gebruik van hetzelfde soort stuntwagen, dus ik had al een goed idee van hoe mijn scènes eruit zouden zien. Wanneer je mij en Tracy (Letts) tegen 160 kilometer per uur op de tarmac ziet rondscheuren, dan zitten wij wel degelijk in die auto – al wordt die wel vanaf de buitenkant door een échte piloot bestuurd.”

Beeld uit ‘Le Mans 66'
RV Beeld uit ‘Le Mans 66'

Het mocht er dan wel hard aan toe gaan op de set van ‘Le Mans 66’, toch is Damon in het echte leven allesbehalve een snelheidsduivel: “Ik vind juist dat ik extra voorzichtig ben wanneer ik op de baan zit, en zeker nu ik kinderen heb. Doe mij maar een versnelling minder, mijn leven is zo al hectisch genoeg. (lacht) Ik ben niet iemand die het gevaar bewust opzoekt. Ik zag onlangs een filmpje op YouTube waarin een stel waaghalzen in een wingsuit van een rots springt. Tja, daar gaan mijn haren meteen van rechtstaan. Ik begrijp de fascinatie wel, maar mij zal je nooit zo’n zotte toeren zien uithalen. Maar zeg nooit ‘nooit’, want wie weet bedenk ik mij wel wanneer mijn kinderen oud genoeg zijn.” (lacht)

Gelukkig gezin

Damon heeft drie dochters uit zijn huwelijk met Luciana Barroso, met wie hij al bijna vijftien jaar gelukkig getrouwd is. Naast Stella (8), Gia (11) en Isabella (13), is hij de trotse stiefpapa van Alexia (20), Luciana’s dochter uit haar eerste huwelijk met Arbello Barroso. De acteur vindt zijn kinderen overigens nog te jong om de meeste van zijn films te kijken: “Mijn kinderen hebben enkel ‘Spirit’ gezien, een animatiefilm waarvoor ik de stem van een paard verzorgde. Mijn dochters weten wel dat ik werk heb, maar ik denk dat ze nog niet zo goed beseffen wat voor werk ik nu precies doe. Ze kennen mij voornamelijk als die tamme gast die thuis maar wat rondloopt.” (lacht)

Matt Damon met zijn vrouw Luciana
Photo News Matt Damon met zijn vrouw Luciana

Om zijn liefde voor zijn gezin extra in de verf te zetten, liet hij deze zomer de namen van zijn dochters op zijn rechterbovenarm tatoeëren. Zeven jaar eerder deed hij al hetzelfde met de naam van zijn vrouw: “Ik heb mijn eerste tattoo pas op mijn 42ste laten zetten, dus ik ben op dat gebied toch echt wel een ‘laatbloeier’.” (lacht) Damon zegt dat zijn ‘Lucy’-tattoo een impulsieve beslissing was, maar één waar hij gelukkig nooit spijt van heeft gehad: “Het was mijn vrouw die op een ochtend plots zei dat ze samen tattoos wilde laten zetten. Ik heb meteen ‘ja’ gezegd en mijn kameraad, die een tattoozaak heeft, opgebeld om te vragen of hij zo snel mogelijk naar ons thuis kon komen. Ik heb de namen van mijn kinderen er altijd bij gewild op mijn arm, maar het is er om de één of andere reden nooit van gekomen. Totdat ik begin deze zomer besloot dat het dringend tijd was om er werk te van maken.”

‘Mijn’ Lucy

Damon zegt dat trouwen en kinderen krijgen twee van de beste beslissingen uit zijn leven is geweest: “Ik ben met mijn gat in de boter gevallen, dat besef ik maar al te goed. Als jong manneke vond ik trouwen een waanzinnig vreemd concept, totdat ik ‘mijn’ Lucy tegen het lijf liep. Nu vind ik dat er niets mooiers is dan twee mensen die voor de rest van hun leven met elkaar verbonden zijn. En ja, een huwelijk is a work in progress, maar dat is het allemaal meer dan waard. Lucy en ik luisteren naar elkaar en we kunnen over alles uitstekend communiceren. We houden na al die jaren nog steeds evenveel van elkaar, en het helpt dat we na zoveel tijd samen nog evenveel plezier als vroeger beleven.” (lacht)

‘Le Mans 66’ draait vanaf 13 november in de Belgische bioscoopzalen.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.