INTERVIEW. Joaquin Phoenix over zijn controversiële rol in ‘Joker’: “Zelfs ik begreep dat personage niet”

Joaquin Phoenix in ‘Joker’.
AP Joaquin Phoenix in ‘Joker’.
Vanaf vandaag speelt ‘Joker’ in onze zalen. De nieuwste film over de bekende Batman-schurk gaat vlot over de tongen, zowel om positieve als negatieve redenen. Volgens de één is ‘Joker’ dé Oscar-kanshebber voor het komende jaar, volgens de ander gaat het hier om nodeloze vertoningen van geweld die jongeren zou aanzetten tot destructief gedrag. Onze vrouw in Hollywood sprak hoofdrolspeler Joaquin Phoenix persoonlijk om er het fijne over te weten te komen. 

Je hebt een opmerkelijk portret van de Joker neergezet, Joaquin. Heb je het gevoel dat je het personage van de Joker door en door kent?

Nee, nog altijd niet. Ik ben nooit tot op dat punt gekomen en dat is misschien maar goed ook. Elke keer ik dácht zeker te zijn van zijn motivatie, leek het alsof er een soort energie afstierf. Het was eigenlijk spannender om zelf nooit zeker te weten wat zijn drijfveer precies was, dat maakte hem onvoorspelbaarder. En om eerlijk te zijn ben ik er ook niet zeker van wat er écht of geacteerd was in deze film. 

Dat bevalt me wel.

Mij ook! De Joker kampt met een gespleten persoonlijkheid, en ik heb geen enkele daarvan volledig begrepen. Logisch eigenlijk, want ik denk niet dat mensen zichzélf honderd procent begrijpen, daar zijn we te complex voor. En bij een personage als de Joker... wel, ik wilde het ook niet persé weten. Uiteraard wel voor een deel, want ik ben acteur en dat is deel van mijn job. Maar het mysterie hield het interessant. 

Hoe lang voor het filmen ben je begonnen met voorbereidingen? Je bent afgevallen, hebt leren dansen... En dan die griezelige lach! Daar heb je toch ook op moeten oefenen?

Ja, ik ben begonnen met die lach. Dat was het allereerste waar ik op wilde trainen. Nog voor ik heb script mocht lezen zei de regisseur me al: de lach moét kloppen. Hij toonde me zelfs video’s van mensen die de slappe lach hadden. Vier maanden voor het filmen begon ik met afvallen. Dat was het meest ingrijpend voor mijn lichaam. Twee maanden voor de opnames begon ik dan weer met danslessen. Mijn gewichtsverlies is trouwens één van de redenen dat ik zo vlot kon bewegen op de muziek, ik was letterlijk lichter, en dat betekende dat ik beter kon dansen. Er ging een gevoel van euforie door me heen, toen ik op mijn doelgewicht zat. Het voelt goed, want je neemt controle over je lichaam en je impulsen. Tegelijkertijd is het echter verzwakkend, want ik heb veel spiermassa verloren in mijn benen. Dat maakte me gevoeliger voor bepaalde verwondingen. Maar ik vond dat perfect, want ik heb graag een fysieke verandering om me aan een personage te herinneren. Het kan niet allemaal puur op mentale kracht gebeuren...

Joaquin Phoenix in ‘Joker’.
AP Joaquin Phoenix in ‘Joker’.

Jouw Joker is heel anders dan die van Heath Ledger. Ben je voor de opnames nog naar die film gaan terugkijken?

Nee, ik heb hem gezien toen hij uitkwam, maar nadien niet meer. Ik wilde mijn eigen versie van het personage creëren. Onze eigen film, waarin we ons niet moesten voelen alsof we iemand anders imiteerden. Dus nee, ik ben er bewust van weggebleven. Ik probeerde de Joker zo veel mogelijk in de realiteit te plaatsen, niet in de context van een bestaande film of strip.

Welke andere Jokers heb je al aan het werk gezien?

Ik heb Tim Burtons ‘Batman’ gezien toen die uitkwam, maar ik was nog maar vijftien op dat moment, denk ik. 

Hoe vond je het om je eigen interpretatie van dat iconische kostuum te dragen? 

Eerlijk gezegd had ik er op voorhand geen goed oog in. We hadden zeven weken voor de opnames al wel eens een test gedaan met make-up, haar en kostuum, maar zo met al die dingen apart kon ik écht het grote plaatje niet zien. Pas toen ik alles samen ging dragen, kwam het voor mij samen tot een geheel. Iets dat hélemaal de Joker was, in mijn ogen. 

Joaquin Phoenix in ‘Joker’.
AP Joaquin Phoenix in ‘Joker’.

Het gaat om een fysiek en psychisch zware rol. Hoe ging je daarmee om?

Het grappige aan deze film was dat het inderdaad heel uitputtend was om elke dag in die rol te kruipen, maar aan het einde van de dag voelde ik me altijd enorm geïnspireerd. Zelfs thuis zat ik nog altijd scènes te overlopen die ik graag net iets anders zou willen doen, en dat belde ik de regisseur om dat met hem te bespreken. Dus als ik erop terugkijken denk ik: fuck, ik had eigenlijk bekaf moeten zijn, maar zo heb ik me totaal niet gevoeld. Het enige dat zijn tol eiste na een tijdje, was die lach. Daar werd ik zo moe van dat ik soms een pauze nodig had.

Raakte je geïsoleerd tijdens de opnames?

Goh, niet als bewuste keuze voor de rol. Maar je vergeet soms hoe belangrijk eten en drinken zijn in onze sociale interactie. Omdat ik moest afvallen, kon ik nooit mee uit eten of op café. Daarom heb ik inderdaad minder mensen gezien. Maar op dat moment worden de mensen op de set gewoon mijn sociale kring. Op zo’n filmset staan lijkt misschien interessant, maar het wordt al snel saai voor mensen die er niet rechtstreeks bij betrokken zijn, weet je wel? Mijn eigen vrienden en familie stonden dus ook niet bepaald te springen om elke dag langs te komen. Maar ik denk niet dat ik er héél veel door gemist heb. (lacht) 

‘Joker' speelt vanaf vandaag in onze zalen. 

Bekijk ook: Onze vrouw in Hollywood trof een slechtgezinde Joaquin Phoenix...




3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Ben Kenobi

    Zou het niet eens tijd zijn om een andere interviewer aan te nemen?Haar ego van dat ze 10 jaar ervaring heeft is totaal overbodig.Joaquin Phoenix is vrij professioneel gebleven.

  • Benny De Swert

    Nico. Dc fans mss niet. Maar mensen zoals ik al die super hero bs niet kunnen luchten staan te springen om te gaan kijken.

  • Nico Dakman

    Totaal overbodige film. Dit gaan DC fans nooit graag zien. Ze zijn dit personage aan het uitmelken door hem door zoveel verschillende mensen te laten spelen en heel veel verschillende verhaallijnen te laten hebben