‘Look Who’s Talking’: een echt vaderschaps-geheim achter de schermen

John Travolta en Kirstie Alley in Look Who's Talking in 1992.
anp John Travolta en Kirstie Alley in Look Who's Talking in 1992.
Dat ‘Look Who’s Talking’ dertig jaar geleden een instant-succes werd in de bioscoop, zal niemand nu verbazen. Maar destijds was het niet zonneklaar dat een film over een pratende baby zo succesvol zou worden. De uber-cute baby op de filmposter lokte het volk de zalen in, maar het was vooral zijn pientere en grappige gebabbel dat een schot in de roos bleek te zijn, net als de perfecte gimmick.

Voor de stem van baby Mikey werden een aantal acteurs gepolst: Chevy Chase, Bill Murray, Dan Aykroyd, Steve Martin en John Candy zaten evenwel midden in andere filmprojecten en moesten afzeggen. En Robin Williams stond ook op het verlanglijstje, maar zijn financiële eisen waren te hoog. ‘Bill Murray was zonder meer onze eerste keuze’, herinnert regisseur Amy Heckerling zich. ‘Wie op het einde van de jaren 80 een komedie draaide, kon gewoon niet om hem heen. Hij was toen de onbetwiste ‘king of comedy’. Uiteindelijk kwamen we uit bij Bruce Willis, en hij deed het gewéldig!’ Het idee van de pratende baby kwam eigenlijk van Heckerlings echtgenoot Neal Israel, die het scenario voor ‘Police Academy’ schreef. Hij imiteerde met een vervormde stem hun baby Mollie, die in 1985 werd geboren. ‘Uiteindelijk legden we haar allerlei uitspraken in de mond, en voerden we echte conversaties met een vervormde stem’, vertelt ze. ‘Zo gaven we onze dochter een stem, en verzonnen wat zij te zeggen zou hebben in bepaalde situaties. Hilarisch, en gelukkig bleek het ook te werken in de film.’ De echtgenoot draafde ook even op in de film, als de baas van het hoofdpersonage dat Kirstie Alley speelt. Check: ook dat hoofdpersonage heet ... Mollie! Toen Heckerling het scenario had geschreven, liep ze langs bij verschillende filmstudio’s, maar giganten als Warner Bros, en Disney reageerden maar lauwtjes op het verhaal. TriStar hapte uiteindelijk wel toe om het verhaal over een jonge vrouw die ongewenst zwanger wordt van een getrouwde man te verfilmen.

Niet zijn dochter

Al tijdens de première wist actrice Olympia Dukakis, die de rol van Mollies moeder speelt, dat de film een groot succes zou worden. ‘Ik vond het zo grappig’, vertelde ze. ‘En ik was niet de enige, want de hele zaal schoot in de lach met die uitspraken van de baby. Ik had er wel altijd een goed gevoel over gehad, en bij de onderhandelingen om aan de film mee te werken, was ik in de zalen te zien in de film ‘Moonstruck’, naast Cher. Ook die kreeg lovende kritieken, en de studio die me voor ‘Look Who’s Talking’ wilde, beloofde me dat ze mijn gage serieus zouden verhogen als ‘Moonstruck’ in de prijzen zou vallen tijdens de Oscar-uitreiking. Wat ook gebeurde. Ik kreeg de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol, en de producenten van ‘Look Who’s Talking’ hielden woord. Mijn loonbriefje werd opgetrokken tot 50.000 dollar.’ Het budget om de film te maken, was minder dan tien miljoen dollar, maar toen de zegetocht langs de bioscopen wereldwijd ten einde was, werden de opbrengsten geschat op bijna 300 miljoen dollar! En al snel werd besloten het ijzer te smeden terwijl het heet was, en er volgden twee sequels: ‘Look Who’s Talking Too’ (1990) en ‘Look Who’s Talking Now’ (1993). Er zijn nu plannen om de draad opnieuw op te pikken en, dertig jaar na het origineel, een reboot te maken. De fans hopen natuurlijk dat de acteurs van toen tenminste een cameo krijgen in de nieuwe film! Het huwelijk van Heckerling en Israel liep op de klippen nadat ze allebei hadden gewerkt aan ‘Look Who’s Talking Too’. Irsael was er altijd van uit gegaan dat Mollie zijn biologische dochter was, maar een DNA-test wees later uit dat niet hij, maar ‘Ghostbusters’-acteur Harold Ramis haar natuurlijke vader is. De komiek overleed vijf jaar geleden. Mollie heeft altijd gedacht dat Israel haar papa was, totdat die haar vertelde hoe de vork in de steel zat toen ze vijftien was. Later gaf ze haar halfzus Violet Ramis Stiel de toestemming om het verhaal openbaar te maken in een boek: ‘Ghostbuster’s Daughter’.

Smoorverliefd

Het was eerder toeval dat John Travolta in beeld kwam als hoofdrolspeler. Hij had al bijna vijf jaar lang geen noemenswaardige of memorabele filmrol meer gespeeld, en hij stond zeker niet bovenaan het lijstje met gegeerde filmsterren in Hollywood. Maar Heckerling ontmoette op een dag zijn toenmalige manager, Jonathan Crane, die zich voor de film zou gaan bezighouden met de merchandising en franchise. Hij vroeg haar of er geen rolletje in zat voor Travolta. Heckerling antwoordde dat ze dan het scenario wel wat zou moeten aanpassen, want ze had oorspronkelijk een donkerder personage in gedachten. Ze herschreef het verhaal om het mannelijke hoofdpersonage wat lichtvoetiger te maken, letterlijk en figuurlijk. ‘Want ik wist dat Travolta kon bewegen, en dat hij goed kon dansen. Daarom heb ik wat dansbewegingen en choreografie ingebouwd voor zijn personage, taxichauffeur James Ubriacco. Het klopte wonderwel.’ Wat zeker ook bijdroeg tot het succes van de film, was de magie tussen hoofdrolspelers John Travolta en Kirstie Alley. Zij bleef niet ongevoelig voor zijn charmes. In 2012 omschreef Alley hem zelfs eens als ‘de liefde van haar leven’. Maar ze was getrouwd met acteur Parker Stevenson en ze wist alle verleidingen op de set te weerstaan. Ze bleef Stevenson trouw, totdat hun huwelijksbootje na veertien jaar op de klippen liep in 1997. ‘Het was de zwaarste beslissing van mijn leven om niet met Travolta in bed te duiken’, zei ze later. ‘Ik was smoorverliefd op hem. Daar kwam geflirt van, en dat viel op. Johns vrouw, actrice Kelly Preston, zei me dat ik ermee moest ophouden. Wat ik ook meteen gedaan heb, ik wou niet bekeken worden als die achterbakse trut die aanhoudt met een getrouwde man. Ik wilde vooral professioneel blijven en dus gaf ik die onderhuidse passie geen kans. Maar dat heeft me wel moeite gekost. Wanneer we samen speelden, verslonden we elkaar bijna. We leken in vele opzichten zo op elkaar! Maar precies omdat we de boot konden afhouden, is onze vriendschap achteraf wel gebleven. Ik ben zijn vrouw altijd onder ogen kunnen komen.’ STST

7 ‘Look who’s talking’-weetjes

1. Niet elk land kreeg Bruce Willis te horen als de stem van baby Mikey. John Travolta had dit bedacht.

2. Vier verschillende kleine kinderen ‘speelden’ de rol van Mikey, die we in de film zien opgroeien van baby naar peuter: Jason Schaller, Jaryd Waterhouse, Jacob Haines en Christopher Aydon.

3. De rol van Lou, Mollies vader, werd gespeeld door Louis, de vader van regisseur Amy Heckerling.

4. Amy Heckerling, die in de jaren 80 op haar 27ste debuteerde als regisseur met de film ‘Fast Times at Ridgemont High’, speelt nu zelf geregeld voor babysitter bij haar kleindochter.

5. Travolta en Willis ontmoetten elkaar nooit op de set van ‘Look Who’s Talking’: Willis sprak de stem van de baby in op twee dagen tijd in een aparte audio-studio. Vijf jaar later werkten ze nog wel samen op een filmset, in ‘Pulp Fiction’ van Quentin Tarantino. Die wordt ook beschouwd als de echte comeback van Travolta.

6. Kirstie Alley was de makers al opgevallen op televisie, met sterke vertolkingen in de komische serie ‘Cheers’ (als de neurotische Rebecca) en in de historische miniserie ‘North and South’.

7. Door de opnames van de film te verplaatsen naar het Canadese Toronto, kon er heel wat worden bespaard op het budget.




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Elke Claes

    al chance dat het williams niet werd, zijn hysterische gebrabbel vind ik ver van komisch.