Exclusief voor abonnees

Elise Bundervoet uit ‘De Luizenmoeder’ gaf haar job als verpleegster op: “Al die jaren niet kunnen acteren maakte me depressief!”

Photo News
Terug op het scherm na acht jaar afwezigheid: Elise Bundervoet (48). En ‘De Luizenmoeder’ op VTM, waarin ze de bemoeizuchtige Nancy speelt, is niet zomaar een nieuwe job voor Elise: het is haar redding gebleken.

Op haar 48ste kan Elise Bundervoet al terugblikken op een rijk gevuld leven. Zowel privé als professioneel heeft ze een grillig pad afgelegd, maar met spijt wil ze niet leven. ‘Ik heb altijd mijn hart gevolgd’, zegt Elise. ‘En ik wist dat daar consequenties aan vasthingen.’ Eén van die consequenties was haar afscheid van het acteren. Elise, die in de jaren 90 bekend werd als Roxanne in ‘Buiten De Zone’, sloot op haar veertigste haar acteerhoofdstuk af met ‘Los Zand’ en ging de verpleegkunde in.

Extreme gevallen

Maar het bloed kruipt blijkbaar waar het niet gaan kan, want Elise heeft zich opnieuw laten verleiden door haar grote passie. Het resultaat is te zien in de gesmaakte VTM-reeks ‘De Luizenmoeder’. Ze speelt Nancy, voorzitter van het oudercomité, die achtervolgd wordt door geruchten over die ene nacht in het conciërgehok met directeur Erik. Genoeg stof om over de tongen te gaan, dus. ‘Voorlopig valt het wel mee’, zegt Elise. ‘Ik word nog niet overvallen met vragen over wat er nu juist in dat hok gebeurd is.’ (lacht)

Kreeg je nog geen reacties van kwade leerkrachten, die vinden dat hun job ­oneer wordt aangedaan?

Nee. ’t Is ook allemaal met een knipoog. Ik kan me niet voorstellen dat veel juffen of meesters zich echt herkennen in de personages. Zulke extreme gevallen heb ik alleszins nooit gekend. (lachje) De personages zijn uitvergroot, hebben allemaal een scherp kantje en een klein hartje. De herkenbaarheid zit ’m vooral in de scènes aan de schoolpoort, denk ik.

Voor jezelf ook? Je hebt vier kinderen, die intussen allemaal flinke tieners zijn.

Ik merk dat er tegenwoordig veel meer wordt gevraagd van de ouders. Maar ik was niet meteen van het participerende soort, moet ik toegeven. Ik was vooral de mama die dikwijls een tweede keer naar school moest komen, omdat ik weer eens iets vergeten was. Een brooddoos, een zwembroek, noem maar op. Sommige juffen vonden dat niet erg, anderen zag ik fronsen. Tja.

Met vier kinderen is het snel gebeurd natuurlijk.

Als ik er nu zo op terugdenk... Ik vraag me af hoe ik het allemaal voor elkaar kreeg. De ochtendrush, het huiswerk, mijn eigen activiteiten. Nu zou ik het niet meer kunnen.

Daar komt nog bij dat je een bijzonder sportieve kroost hebt opgevoed. Je hebt zelfs een Rode Duivel onder dak.

Je hebt 27% van dit artikel gelezen




1 reactie

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • DIRK RASSCHAERT

    Dan moet ze nu toch aan de grond zitten