De zoon van Tom Lenaerts was bij de aanslagen op Zaventem: "Het waanzinnigste uur uit mijn leven"

Jan Aelberts
Op 22 maart 2016 werd Brussel opgeschrikt door vreselijke aanslagen, onder meer op Zaventem. Ook de zoon van Tom Lenaerts was daarbij aanwezig, vertelt hij in HUMO. "Onze Willem vertrok die dag op Romereis", klinkt het.

"Een uur lang wisten we niet of hij ongedeerd was", aldus Lenaerts. "Het waanzinnigste uur van mijn leven. Om negen uur hoorden we gelukkig dat alles in orde was, maar de dag erna kon ik nauwelijks stappen. Mijn hele lichaam was verkrampt, alsof ik vier marathons had gelopen. Dat is het ergste wat me ooit bijna is overkomen. Ik ben verder gespaard gebleven van al te grote noodlottigheden."

Lenaerts schrijft veel toe aan zijn positieve ingesteldheid. "Ik denk dat er mensen zijn die precies hetzelfde leven leiden als ik, en die toch zwaarmoedig in de wereld staan. Tenzij het over extreme dingen zoals kanker gaat, geloof ik dat het niet gaat om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat. Nu klink ik als een boeddhist, maar het klopt wel. Ik heb het voorbije jaar veel te hard gewerkt, waardoor ik de dingen die ik graag doe, niet meer graag deed. Ik moest ze allemaal tegelijk doen en het werd op den duur ondraaglijk: ik heb maanden aan een stuk zeven dagen per week gewerkt en maar vijf, zes uur per nacht geslapen. Je zou dan kunnen blokkeren en eronderdoor gaan, maar ik ben overeind gebleven omdat ik wist dat het tijdelijk was. Ik prijs me gelukkig voor mijn competentie om overal hoop en licht te zien."

Lees het hele interview met Tom Lenaerts deze week in HUMO.




2 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Daniel Bovie

    Altijd hoor je toch van die bv's dat ze "zo hard werken". Laat ze eens aan de band in een fabriek staan, ze zullen wel weten wat écht werken is.

  • Baldr VanHoek

    Er wordt doorgaans niet veel zinnigs verteld als het gaat om de aanslagen of traumatische gebeurtenissen maar dit is toch een uitzondering. Weinigen kunnen zingeving onderscheiden in realiteit om het voor anderen betekenis te geven.