Exclusief voor abonnees

De mama van Yasmine over het onpeilbare verdriet dat haar blijft kwellen: “Als Hilde en Anja maar wisten hoe erg we hebben afgezien ...”

Anita Claes, de mama van Yasmine
VRT Anita Claes, de mama van Yasmine
25 juni 2019. Voor Anita Claes (78), de mama van de diep betreurde Yasmine, geen datum als alle andere. Dan is het precies tien jaar geleden dat haar jongste uit het leven stapte. En de tijd heelt beslist niet alle wonden. “Verjaardagen, feestdagen... Dat is allemaal moeilijk geworden in plaats van plezant”, zegt Anita in Dag Allemaal, die in 2016 ook dochter Anja verloor aan zelfdoding.

Het nieuws dat in de late namiddag van 25 juni 2009 op de radio kwam, sloeg iedereen met verstomming. Yasmine, die in het echt Hilde Rens heette, had zich van het leven beroofd. Een emotionele vrouw, een kwetsbare artieste, die prachtige liedjes had geschreven en gezongen, was plotsklaps uitgezongen. Het kon niet waar zijn, maar dat was het wél. Dat Yasmine ongelukkig was door de breuk met haar echtgenote Marianne, was toen al een tijdje voor iedereen duidelijk. Zelfs op tv kon er geen schalks lachje meer af. Maar niemand had verwacht dat de pijn van het liefdesverdriet zo hartverscheurend was, dat ze geen andere uitweg zag dan zelfdoding.

Of waren er nog factoren die een rol speelden? Haar zangcarrière die een beetje in het slop was geraakt, bijvoorbeeld? Of lag het aan het donkere kantje dat ook in haar zat? Die vragen blijven spoken door het hoofd van haar naasten, want een afscheidsbrief met antwoorden was er niet.

‘Magere troost’

Op de avond van het tienjarige overlijden van Yasmine zendt Eén de hommage ‘Dit Was Yasmine’ uit, in de vorm van een documentaire waarin ook haar mama getuigt. “Vorig jaar in oktober zijn ze daarvoor al bij ons thuis komen filmen”, zegt Anita. “Dat was héél moeilijk voor ons.”

Dat kunnen we ons voorstellen. Zo’n verdriet slijt niet.

Nee, dat gemis blijft altijd. (laat een stilte vallen) Mijn man heeft het er ook heel moeilijk mee. Die praat daar niet over met anderen. En m’n dochter Inge heeft niet graag dat ik erover praat. Omdat ze weet dat ik er daarna niet goed van ben. Ze zegt: ‘Mama, ge doet uzelf veel te veel verdriet aan achteraf.’

Toch heb je aan de documentaire willen ­meewerken. Bijzonder moedig.

Ja, met die mensen van de VRT heb ik toch een paar uur gebabbeld. Er was zelfs een schminkster bij, om me een beetje te schminken. Die madam zei: ‘Ik heb jullie Hilde veel geschminkt. Jij hebt zo’n beetje dezelfde mond.’ Dat gesprek viel wel mee. Maar achteraf... Als ik veel over Hilde en Anja praat, kan ik de nacht erna niet slapen, omdat al die beelden van toen dan terugkomen in mijn hoofd.

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Slechts €6,95 €4,95 per 4 wekenGeniet 1 jaar van deze voordelige prijs
  • Lees 4 weken gratisEn krijg onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis



24 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Nicole Leysen

    Sterkte aan beide ouders en zus Inge voor jullie onbeschrijfelijk verlies

  • Tom Boonen

    Pfff zo triest... sterke vrouw dat ze daar nog over kan praten, veel sterkte gewenst

  • Mia Boets

    Sterkte

  • Peter Thys

    Ondanks het vreselijk verdriet van het heengaan van wie zo geliefd was, heeft dit vreselijke voorval ook iets,dat naast haar prachtige music blijft, is datgene Hilde overkwam bespreekbaar is geworden en dat we daar mits gepast ingrijpen misschien vaker iets kunnen aan doen! Waardoor nog veel verdriet misschien kan vermeden worden!

  • Willy VanErps

    Beste mama, als jullie daar echt zoveel van afzien zoals U zegt, waarom gaat U dan niet in tegen het circus dat telkens wordt opgevoerd rond de herdenking van Uw dochter?