De dood van ‘knuffelvriend’ Christophe Lambrecht raakt Peter Van de Veire keihard: “Ik móet bezig blijven, anders barst ik in tranen uit”

Peter Van de Veire
MNM Peter Van de Veire
Het Eurovisiesongfestival, Peter Van de Veire (47) kijkt er altijd reikhalzend naar uit. Maar niet dit jaar. Het plotse overlijden van StuBru-collega Christophe Lambrecht en het drama met Julie Van Espen hebben z’n zo typerende uitbundigheid lamgeslagen. “Ik plaagde Christophe er altijd mee dat hij bijna 50 was”, zegt Peter. “Beseffen dat hij die leeftijd niet heeft gehaald, is gruwelijk.”

“Het zal niet simpel worden”, zegt Peter Van de Veire eerlijk, vlak voor hij afreist naar Tel Aviv. Naar goede gewoonte zal hij ter plekke verslag uitbrengen van het Eurovisiesongfestival. “Voor ik op m’n vlucht zat, wilde ik er absoluut nog bij zijn op de begrafenis van m’n goede vriend Christophe Lambrecht. De laatste weken... Ik weet niet wat er aan de hand is, maar het wordt soms erg veel om te vatten allemaal.”

Ongeloof

De maandag na het overlijden van Christophe is hij thuisgebleven. “Het was de juiste beslissing. ­Zondag had ik net opnamen afgerond voor ‘Iedereen Tegen Kanker’. Tijdens de lange terugrit naar huis kreeg ik telefoon van Siska Schoeters die me het vreselijke nieuws vertelde. Vreemd genoeg kwam dat eigenlijk helemaal niet binnen bij mij. Het drong gewoon niet door. Christophe, dood? Dat kon niet. Ik had ’m de week voordien nog gezien, hij zag er zo goed uit. En alles zat zo goed in z’n leven. Mijn knuffelvriend, de man die je altijd net iets te lang vasthield, die was er plots niet meer? De hele rit naar huis heb ik dat verdrongen, denk ik. Thuis begon ik m’n uitzending van de volgende dag voor te bereiden, op automatische piloot lukte dat zelfs. Maar langzaam drong het door. Toen ik m’n gsm continu zag oplichten met de reacties op Christophes overlijden, kreeg ik m’n tranen niet meer in bedwang.”

Samen opgeleid

De twee kenden elkaar al erg lang. “We zijn samen opgeleid door Peter Verhulst, die nu bij Radio 2 werkt. Maar we leerden elkaar pas écht kennen toen we samen in het Glazen Huis zaten. Chris­tophe was geen tafelspringer, maar dát wou hij voor geen geld missen. Hij kon zo goed luisteren, je had altijd ’t ­gevoel dat hij er alléén voor jou was tijdens een gesprek.”

“Toen mijn programmaverantwoordelijke zondag belde, vroeg die of ik er wel zin in had om radio te maken. Die vraag alleen al deed me nóg maar eens in huilen uitbarsten. Nee, natuurlijk had ik dat niet gekund. Ik zou maar aan één ding kunnen denken. Dat een dierbaar iemand, met wie ik zoveel gemeen had, er niet meer is.”

Het volledige interview met Peter kan je deze week lezen in Dag Allemaal.




5 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Willem Van de Weghe

    Peter Vd Veire zou misschien kunnen terugkeren naar Stubru om Christophe zijn plaats in te nemen. Weliswaar andere stijl als persoon maar wel generatiegenoot die min of meer dezelfde muziek zou kunnen draaien. Hopelijk geen zoveelste huppelkonijn à la Merckpoel in de voormiddag....

  • David De Geyter

    Die Van de Veires krijgen nogal wat aandacht in de pers!

  • CHRIS VAN MASSENHOVE

    Het is ook erg een goede vriend en collega te moeten missen en dan nog zo jong, ook wij leven mee met zijn familie en vele vrienden en liusteraars

  • DIRK VAN DESSEL

    Wat een hypersentimenteel gezwets....

  • Kurt Winkelmans

    Ikheb ook 2 kameraden veel te vroeg verloren. Eerste half jaar elke nacht kwamen zij terug in mijn dromen . Elke nacht. Nu 30 jaar later denk ik nog heel dikwijls met veel weemoed aan hen... Ik ben zeker dat die fantastische Christophe een verschrikkelijke leegte en trauma's nalaat. Veel sterkte voor de nabestaande.