COLUMN. De week van Chris Van Tongelen: “Luid meezingen met Samson”

Steven Richardson
Chris Van Tongelen (51) is niet weg te denken uit de Vlaamse showbusiness. Acteur, Romeo-zanger, componist en papa van drie: hij lijkt alle rollen moeiteloos te combineren. In deze column geeft hij ons een blik achter de schermen van zijn drukke zomermaanden.

It’s studio time! Sinds kort ben ik de studio ingedoken met mijn goede vriend Paul Vermeulen, met wie ik ook het après-skibandje De Freddies heb opgericht. We zijn de muziek aan het componeren voor de musical De Prinses en de Toverspiegel, die eind oktober in première gaat in de Antwerpse Stadsschouwburg. Ik treed graag op, maar muziek maken vind ik ook bijzonder leuk. Zeker als je dan achteraf ziet hoe de acteurs/zangers ermee aan de slag gaan. Het schrijven van musicalnummers mag je zeker niet onderschatten. Een goede musicalsong mag niet gewoon strofe-refrein-strofe-refrein zijn. Nee, ik heb graag dat het van de hak op de tak springt, terwijl er toch eenheid in zit, liefst met grote instrumentale flarden ertussen. Ja, ik weet wat ik wil! Soms kriebelt het wel om zelf nog eens in een musical mee te spelen, maar het grote probleem is de tijd vinden. De optredens van De Romeo’s liggen meestal al heel lang op voorhand vast. Misschien moeten we met ons drieën nog eens samen een musical doen, zoals Grease, intussen ook al twaalf jaar geleden. Niet te geloven!

Dieter Bacquaert

In ‘De Prinses en de Toverspiegel’ zitten een paar namen die zeker een belletje zullen doen rinkelen. Gene Thomas, maar ook Yanni Bourguignon. De meeste mensen zullen hem vooral kennen als Cédric uit Familie, maar hij zingt ook lang niet slecht. Hij is niet de grootste zanger, maar dat hoeft ook totaal niet in een musical. Als je acteur genoeg bent, speel je bepaalde dingen gewoon weg. En Yanni is voor alle duidelijkheid wel een heel muzikale kerel. Hij speelt piano en kan overweg met een gitaar. En het belangrijkste: hij is iemand die er keihard voor wil gaan. Dat weegt voor mij zwaarder door dan perfect zingen. Komende maandag start trouwens het nieuwe seizoen van Familie, maar zonder Bart, mijn personage. Die zit volgens de verhaallijn voorlopig nog in Dubai. We zien wel wat de toekomst brengt.

Tussen alle afspraken door heb ik toch de tijd gevonden om met mijn vriendin Annelies naar de zomershow van ‘Samson & Gert’ te gaan kijken in Plopsaland De Panne. Mijn kinderen zijn ermee opgegroeid, maar het was niet louter een keuze uit nostalgie. Veel muzikanten van De Romeo’s spelen ook in de band die de zomershows begeleidt. En het is fijn om de collega’s eens in een andere hoedanigheid te zien. En ja, ik beken: Annelies en ik hebben luid meegezongen met ‘Alles is Op’ en de ‘Samsonrock’. We hebben daar zo hard van genoten! Ik ga zeker naar hun afscheidstournee – die volgens mij heel lang zal duren. Ik begrijp Gerts beslissing wel om te stoppen na dertig jaar. Vergeet niet: we zijn leeftijdsgenoten. Alleen ben ik met De Romeo’s nog lang niet uitgezongen. We kijken nu al uit naar ons 20ste én ons 25ste jubileum. Niks verkeerd met een langetermijnplanning, toch?

Tot volgende week!




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.