COLUMN. De week van Andy Peelman: “Ik hou ervan om mijn lichaam op de proef te stellen”

Kristof Ghyselinck
Andy Peelman smeedt het ijzer als het heet is. Dat betekent dat de agenda van de ster uit ‘De Buurtpolitie’ eivol zit, net nu hij vader is geworden. Toch kan hij rekenen op de steun van zijn vrouw Tine, zelfs nu hij ook nog gaat deelnemen aan de Roc du Maroc-fietsmarathon. In zijn column in Story blikt hij al vooruit.

Hiep hiep hoera! Vorige week ben ik 36 geworden. Maar eigenlijk is mijn verjaardag vrij geruisloos gepasseerd. Voor dag en dauw, mijn vrouw en dochtertje Feline sliepen nog, ben ik bindteksten gaan inlezen voor Andy op Patrouille. In de namiddag was er een persdag over het programma en ‘s avonds had ik opnames voor Wakandy op VTM Kids. Erg vond ik dat niet, ik hecht eigenlijk geen belang aan verjaardagen. Al kijk ik nu wel uit naar de dag dat onze dochter voor het eerst een cadeautje zal geven aan haar papa. Natuurlijk heb ik wel veel felicitaties gekregen, van fans, vrienden en familie. Van Tine heb ik een cadeaubon gekregen van fietswinkel Codagex Xperience Center in Dessel en dat was niet zomaar: binnenkort neem ik deel aan de Roc Du Maroc.

Kristof Ghyselinck

Voor wie de Roc Du Maroc niet kent: van 12 tot 20 oktober rijd ik 666 km met een elektrische fiets door de woestijn van Marokko. Ja, ik hou ervan om mijn grenzen te verleggen en mijn lichaam op de proef te stellen. Fietsen is nooit mijn grote passie geweest, maar als het op een avontuurlijke of extreme wijze kan, zeg ik geen nee. Tine en mijn moeder moeten zich geen zorgen maken: we fietsen altijd met twee en op onze fiets zit een tracker én een noodknop. Dat het zwaar zal zijn, daar ben ik mij wel van bewust. Je zit zes tot acht uur per dag op de fiets en moet heel wat hoogteverschillen overbruggen. Daarom moet ik dagelijks acht à tien liter water drinken. En ik ga mijn achterwerk vanaf de eerste dag insmeren met vaseline.

Die tocht door de woestijn zal ideaal zijn om mijn hoofd even leeg te maken. Gewoon genieten van de stilte en rust, zonder aan iets te moeten denken. Mentaal zal ik als herboren terugkomen, fysiek is het een ander paar mouwen. Maar dan heb ik er weer een goed verhaal bij om later te kunnen vertellen aan Feline. Ik ben wel benieuwd of zij net zo’n grote durfal zal worden als haar vader. Tine is immers totaal anders dan ik. Haar zal je nooit met een motor op een circuit zien, of uit een vliegtuig zien springen. Voorlopig is het natuurlijk nog veel te vroeg om echt karaktertrekken van mezelf in Feline te herkennen. ‘s Nachts maakt ze wel veel lawaai als ze slaapt. Dat heeft ze alvast van haar vader...

Tot volgende week!




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.