Vrijgezel Siegfried De Doncker in 'Steracteur Sterartiest': "Voorlopig géén pintjes meer!"

Siegfried De Doncker
Kristof Ghyselinck Siegfried De Doncker
Hij wordt gezien als één van de knapste jonge kerels op tv. Ja, Siegfried De Doncker (28) mag er zeker zijn! Hij is in de eerste plaats een kinderidool, dankzij de Ketnetserie 'Helden'. Maar Siegfried wil méér, en 'Steracteur Sterartiest' is een stap in de goeie richting.

Toen we Siegfried De Doncker een dik jaar geleden spraken, woonde hij samen met zijn vriendin. Maar voorbije zomer gingen de twee na drieënhalf jaar uit elkaar. 'De liefde was op. Jammer. Maar ik heb eruit geleerd', zegt Siegfried. Hij woont weer in het ouderlijk huis.

'Mijn pa en ma zijn enkele jaren geleden verhuisd, maar mijn broer en ik mogen er blijven, samen met twee vrienden', vertelt hij. 'Niet dat ik moeilijk tegen het alleen-zijn kan. Toen ik studeerde ben ik op kot gegaan, omdat ik die stap naar zelfstandigheid belangrijk vond. Daarna woonde ik dus samen met m'n ex, op een appartement. En nu ben ik terug thuis. Mijn slaapkamer was gelukkig nog beschikbaar.' (lacht)

Wou jij aanvankelijk niet naar Antwerpen trekken?

Ja, samen met drie vrienden. Ik woon al m'n hele leven in Leuven en wil eens een andere stad proberen. Misschien dat ik dan zelfs ineens een appartement koop. Maar dat zal pas voor volgend jaar zijn, denk ik. 't Is zó druk op dit moment.

Maar nu woon je ook met vier mannen onder één dak. Plezant?

Ja, hoor. Al hebben we het in 't begin bont gemaakt, moet ik toegeven. We hebben onmiddellijk een man cave ingericht met biljarttafel en al. En een jacuzzi in de tuin. Onze feestjes leverden vlug klachten van de buren op. Maar we komen opnieuw met hen overeen, hoor. Nu we allemaal werken, is het héél wat rustiger geworden.

Wie kookt er?

Ieder kookt meestal voor zichzelf, omdat onze agenda's zo verschillend zijn. Het is zo goed als onmogelijk om samen te eten. Al leggen we geregeld een moment vast waarop we 'ns gezellig samen aan tafel kunnen zitten. En als er dan gekookt moet worden, probeer ik er wel van onder te muizen. Ik ben de jongste van de bende, hé. (knipoogt) Trouwens, weet je wat geweldig zou zijn?

Vertel.

Een programma als 'Het Lichaam van Coppens', maar dan met mijn twee broers. Maar ja, ik kan hen moeilijk vragen om hun job op te geven omdat de benjamin een tof plan in z'n hoofd heeft. De ene baat een fitnesscentrum uit en de andere is accountant.

Je sprak ook al jouw droom uit om de nieuwe Tom Waes te worden.

Goh, dat was vroeger zo, ja. Nu denk ik daar anders over. Ik wil vooral mijn eigen stempel zetten. Maar voor mij kan het niet zot en gedurfd genoeg zijn, die gelijkenis met Tom Waes is er nog altijd.

Die gekheid vind je niet terug in jouw Vitaya-programma 'Een Frisse Start', waarin je koppels helpt verhuizen.

Nee, maar ik ben best handig en bouw geregeld dingen onder het motto do it yourself. Zo heb ik al een lamp en een stoel in elkaar gestoken. Ik vond dat keineig. Ik heb er wel voeling mee, met zo'n verhuisprogramma.

De kandidaten beseffen niet dat ze de dag dat jij bij hen aanbelt ook effectief het huis uit moeten.

Die verrassing zorgt telkens voor leuke tv, vind ik . Het gaat van 'help, ik heb nog geen beha aan', tot mensen die aan de grond genageld staan. Het moment dat ik aanbel, film ik met een selfiestick. Zo krijgen de kijkers het gevoel dat ze er zelf een beetje bij zijn. Voor mij een hele uitdaging weliswaar, want ik krijg maar één kans. Het moet direct goed zijn.

Een eigen tv-programma. Niet slecht, hé?

Mijn eigen programma wil ik het niet noemen. Ik draag het samen met de twee stylistes, de zusjes Guillemine en Ozanne Mertens. Een samenwerking waar ik een beetje schrik voor had, omdat zij nog geen tv-ervaring hadden.

Terecht?

Nee, want 't valt keigoed mee. Net zoals bij Mathias en Staf hebben ook zij die familiale magie, vind ik. 't Is fijn om zogezegd 'gastheer' te zijn, maar ik hoop ooit een eigen programma te presenteren dat mij op het lijf is geschreven.

Soms moet je het heft in eigen handen nemen.

Goh, ik laat het nu vooral op mij afkomen. Ik ben wel bezig met het schrijven van een aantal programma's. Ik denk dat ik mensen kan verrassen met mijn ideeën. Ik wil het avontuurlijke koppelen aan het menselijke. Weet je, smijt mij in een groep onbekenden en na vijf minuten voel ik mij al op mijn gemak.

Een heel sociale jongen, dus.

Mensen delen ook snel persoonlijke zaken met mij, ik straal een zeker vertrouwen uit, blijkbaar. Een programma met echte gevoelens en toch voldoende spanning en avontuur. Dat zou echt wel mijn ding zijn.

Fans kunnen jou ook in de bioscoop zien, in 'Helden Boven Alles' waarin jij het hoog in je bol krijgt.

Dat zal mij in het echte leven nooit overkomen. Ik besef maar al te goed dat ik vandaag hot kan zijn en overmorgen alweer vergeten. Om zo'n rampscenario te vermijden, blijf ik vooral heel nuchter. Niet te snel pieken, weet je wel. En ik blijf mezelf, wat er ook gebeurt. Faken, ik doe dat níet! Vrienden en familie vinden dat geweldig, dat ik gewoon lekker mezelf blijf.

Om goeie televisie te maken, komen er wel een aantal kunstgreepjes aan te pas, toch?

Ja, natuurlijk. Maar ik ga me niets in de mond laten leggen en zal nooit iets doen waar ik me niet goed bij voel. Ook al kan me dat een job kosten.

Voor Ketnet moest jouw baard eraf, maar in de nieuwe 'Helden'-film zien we jou toch met stoppels.

Ik vond het altijd lastig om m'n volle baard af te moeten scheren. Dus voor de film zijn we tot een compromis gekomen...

Een compromis, zeg je?

Ja, voor Ketnet trim ik m'n baard op de kortste stand. Zo heb ik een week later weer volle baard. Al zien de kinderen me liever zonder. Ze zeggen wel eens: 'Die baard van jou is lelijk, Sieg.'

In 'Helden' zien we jou naturel, niets geforceerd. Maar voor 'Steracteur Sterartiest' ben je nu uit jouw comfort zone moeten komen.

O man, wat heb ik mezelf toch aangedaan! Ik wist eigenlijk niet wat stress was, merk ik nu... Ook al weten mensen dat ik geen echte zanger ben, zingen is zo persoonlijk. Intiem, zelfs. Ik was me daar vroeger niet van bewust hoe zangers elke keer opnieuw hun ziel op tafel leggen.

Jij krijgt zangles van Lady Linn, die in 'Liefde Voor Muziek' een bijzonder sterke beurt maakte.

Elke week een uurtje, ja. Niet veel, ik weet het. Maar ze geeft me stemoefeningen mee waar ik de hele dag mee aan de slag kan. In de auto of thuis. Intussen lukt het me een beetje om tonen vast te houden. Ik werk ook hard op mijn teksten, want niets zo gênant als een paar lijnen missen.

Een black-out, het zal jou niet overkomen?

Mocht het me toch overkomen, dans ik die twee minuten op het 'Steracteur Sterartiest'-podium wel vol. Niet dat ik zo'n danstalent ben, hoor. Ik dans enkel op café. Maar goed, iedereen heeft het recht om zich eens belachelijk te maken, toch? Ik hoop natuurlijk dat ik niet misselijk word of flauwval op dat podium.

Zijn het niet eerder tienermeisjes die flauwvallen als ze jou zien? Geef jij trouwens nog seksuele voorlichting op de middelbare school?

Nee, dat heb ik stopgezet. En ik denk niet dat ik die draad ooit nog zal oppikken. Mocht het niets worden met mijn tv-carrière, dan word ik brandweerman. Ik heb mijn geschiktheidsattest al.

Iets achter de hand hebben, kan voor gemoedsrust zorgen.

Dat doet het ook. Maar rust op zich, dat zit er niet veel in, hoor. In september had ik welgeteld één vrije dag. Met vrienden pintjes pakken zit er niet in. Alcohol is trouwens slecht voor de stem, hé.

En jij moet nu juist góed bij stem zijn.

Plus: ik brul nogal rap op café. 'Sieg, gij zijt zo luid, man', heb ik al vaak moeten horen. Maar nu heb ik een tijdelijke drooglegging ingevoerd, dus. (lacht) Met plezier. Want met zo'n druk najaar als dit, wil ik er echt wel voor gaan.

Wat maakt jou nog zoal gelukkig?

Een hevige regenbui op een warme zomerdag. Dan ziet mijn broer me het huis uitstormen om in mijn blootje in de tuin te gaan staan. Heerlijk gewoon, zo'n douche. Een picknick, ook daar kan ik zot hard van genieten.

Je was het beu om naar de fitness te gaan. Jezelf in de spiegel bewonderen vond je maar niets. Hoe blijf je tegenwoordig in vorm?

Ik ga soms trainen bij een kameraad die met speciale rekkers en gewichten werkt. Afzien, niet te doen! De laatste keer kon ik nadien mijn arm niet meer plooien. Maar ik moet dringend nog eens gaan.

Heb je aanleg om bij te komen?

Integendeel. Ik weet niet of ik er mama of papa voor moet bedanken, maar ik mag eten - vréten zelfs - wat ik wil. Mijn metabolisme kan alles de baas. Ik snoep veel, maar voor de rest eet ik best gezond.

Maar veganisme, om maar iets te noemen, is niets voor jou?

Oei, nee. Trouwens, in elk koekje zit melkpoeder of iets dergelijks. En in snoep zit gelatine, afkomstig van botten, huid en kraakbeen van dieren.

Smakelijk is anders...

Ja, maar ik eet nog nauwelijks vlees. Enkel op restaurant. Af en toe genieten mag, hé. Weet je, als de storm wat is gaan liggen en het wat rustiger is, ga ik m'n maatje Dries Mertens nog eens opzoeken. Dan kan ik zijn haar nog eens scheren, want dat is een traditie geworden als ik bij hem in Napels ben.

Dries en zijn vrouw Katrin gingen door een moeilijke periode. Hoe zit het intussen met jóuw liefdesleven?

Och, ik heb niet eens de tijd om op date te gaan. Maar geen erg, hoor. Ik ben een gelukkige vrijgezel. Liefde komt wanneer het komt. Ik ga niets forceren. 't Heeft geen zin om daar druk op te leggen. Op een dag zal er wel weer een leuke dame mijn leven komen binnengewandeld.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.