Raf Van Brussel had vorig jaar een burn-out

Frank Dejongh
Joe-presentator Raf Van Brussel (45) schrijft elke week een column in Story over hoe hij erin slaagt om zijn leven als vader, echtgenoot, radiomaker én zanger te organiseren. Deze week vertelde hij voor het eerst dat hij een burn-out heeft gehad.

"Een dik jaar geleden begon het mij op te vallen dat ik alle negatieve nieuwsberichten steeds moeilijker kon plaatsen. Op dat moment presenteerde ik bij Joe nog De Spits met Leen Demaré. Als radiomaker zit je pal bovenop de actualiteit en moet je er live mee kunnen omgaan, ook al is het bijvoorbeeld hard nieuws over de vluchtelingencrisis. Diep vanbinnen werd ik er heel verdrietig van", schrijft Raf.

"Het is de luisteraars niet opgevallen, maar ik ben gecrasht toen ik de foto van Aylan zag, het driejarige Syrische jongetje dat levenloos aanspoelde op een strand. Hij deed me denken aan mijn zoontje Lex, die even oud is en in precies dezelfde houding in zijn bed ligt. De tranen sprongen in mijn ogen. Achteraf bekeken was dat beeld voor mij de druppel waarop mijn lijf aan het wachten was om in alarmfase te gaan. Want er was wel degelijk meer met mij aan de hand. Ik keek in de spiegel en, heel vreemd, mijn mondhoeken stonden naar beneden. Van nature ben ik een optimist en lachebek, maar een glimlach kon er nog met moeite af. Op consultatie bij mijn huisarts ben ik opnieuw in huilen uitgebarsten. De diagnose: een burn-out, die als een sluipend gif in mijn lijf was gekropen. Ook al deed ik mijn job nog altijd heel graag, mijn lichaam zei: 'Stop!' Mijn hoofd zat zo vol dat ik niet meer kon nadenken. Voor een creatieveling als ik, die bovendien zijn eigen nummers schrijft, is dat een ramp."

Rust
"Ik ben een kleine maand thuisgebleven om me af te sluiten van alle nieuws en rust te nemen. Met mijn vrouw Ine heb ik veel gewandeld en onze gesprekken waren echt therapeutisch. Ook mijn naaste collega's en mijn bazen waren op de hoogte van mijn situatie en boden volop steun. Daar ben ik hen ontzettend dankbaar voor. Zodra de medicatie begon te werken, ging ik opnieuw aan de slag, want ik voelde me verder wél helemaal op mijn plek bij Joe. Bovendien kan je als zelfstandige natuurlijk niet terugvallen op ziekteverlof. Die burn-out, daar ben ik intussen gelukkig helemaal door. Ik blijf wel op mijn hoede en neem voorlopig nog altijd medicatie. Ik ga ook nog regelmatig langs bij mijn acupuncturist en shiatsu-masseur. Dat brengt me tot rust. Ik schaam me trouwens niet voor wat me overkomen is. Sindsdien stel ik veel bewuster prioriteiten en maak ik meer tijd voor mijn gezin. Ik ben hier een pak sterker uitgekomen en dat is wat telt", besluit Raf.