Kate Nash, van one-hit wonder naar een inzinking en faillissement: “40-jarige mannen plukten me kaal”

Kate Nash
PR Kate Nash
De Schotse zangeres Kate Nash (32) brak in het midden van de nillies door met haar monsterhit ‘Foundations’. Ze stond zelfs op enkele Belgische festivals, maar daarna verdween ze van de radar. Vandaag doet ze in een documentaire haar boekje open over een jeugd die overschaduwd werd door showbizz, en de gevaren van de spotlights.

Van de ene dag op de andere was ze wereldberoemd. In 2007 kwam ‘Foundations’ in de top van alle hitlijsten terecht, en won ze zelfs de prijs voor ‘Best Female’ tijdens de Brit Awards. Tien jaar later, in 2017, zagen de zaken er heel anders uit voor de Britse zangeres. Ze verbleef in Death Valley, Californië, en werd gedumpt door haar platenlabel. Ze tekende bij Polydor toen ze 17 was en had de breuk niet zien aankomen. Bijgevolg was Nash blut, gebroken en razend op de ‘klootzakken' in de muziekindustrie. Ze kreeg een zware breakdown en zonk weg in een depressie. “Dit is een kwestie van leven en dood voor mij”, zei ze daar later over. “Want muziek maken houdt me in leven en de muziekindustrie werd bijna mijn dood.” 

In de documentaire ‘Underestimate The Girl’, een productie van BBC3, vertelt ze nu over haar problemen. “Ik vind het hartverwarmend hoeveel steun ik kreeg van mijn fans. Ook andere artiesten belden me in tranen op om te zeggen: ‘Dit is zo herkenbaar! Ik heb exact hetzelfde meegemaakt.’ Dus ik denk dat veel mensen zich in mijn situatie bevinden.”

De documentaire werd vernoemd naar het nummer uit 2012 dat Nash haar contract kostte: ‘Underestimate The Girl’. Een trashy punkrockplaat die volgens Polydor niet door de beugel kon. Nash houdt vol dat die plaat de beste is die ze ooit gemaakt heeft. “Daarop klink ik als mezelf.” Maar het is één ding om je stem te vinden en een heel ander om daar ook geld mee te verdienen, ontdekte ze toen ze naar de Verenigde Staten verhuisde. 

Niet gepland

De docu zou normaal gezien niet zo donker zijn geweest. De regisseur, Amy Goldstein, benaderde Nash in 2014, toen ze op haar eigen kosten door het land tourde met haar album ‘Girl Talk’, dat ze bovendien ook met haar eigen centen uitbracht bij gebrek aan een platenlabel. “Het moest een verhaal worden over een jonge, vrouwelijke artiest die een comeback maakt”, legt ze uit. “Maar dat was voor ik erachter kwam dat al mijn spaargeld dat ik zelfstandig verdiend had met mijn muziek was uitgegeven door mijn manager, Gary Marella. Plots was ik blut! Het was geen verhaal meer van een succesvolle comeback, maar van een groot fiasco.”

“De enige reden dat ik doorging met de opnames was omdat ik het een belangrijk verhaal vond om te vertellen. Het is niet alleen mijn persoonlijke verhaal, maar het toont ook aan hoe de muziekindustrie in elkaar zakt.”

Kate Nash
PR Kate Nash

Psychische problemen

Ze legt ook uit hoe haar jeugd werd opgeslokt door een hoge werkdruk. “Twee jaar lang stuurde Polydor mij de wereld rond. Ik kende geen rust. Op den duur had ik constant paniekaanvallen. Ondertussen schreven de roddelblaadjes verhalen zoals ‘Kate Nash heeft weer een puistje’ - nee, dat is geen grap - of met andere negatieve insteken die meestal met mijn uiterlijk te maken hadden. Nu ik erop terugkijk, schrik ik ervan dat ik géén psychologische zorg kreeg aangeboden. Ik was immers nog maar een kind. Artiesten hebben vaak psychische problemen, en nu snap ik waarom. Hun levensstijl is onstabiel vanwege al het reizen en de media. Ik denk vaak: 40-jarige mannen trokken met mij op en profiteerden van mij, zonder zich maar één seconde zorgen te maken over mijn gezondheid.”

Na haar breakdown verliet ze de States en trok ze terug naar huis. Maar de rekeningen stapelden zich nog steeds op en uiteindelijk moest ze haar flat verkopen, om daarna bij haar ouders te gaan inwonen. “Ik weet nog dat ik daar bevroren op mijn oude bed lag. Ik kon zelfs niet meer huilen. Ik was op.”

“In het begin dacht ik: het is mijn schuld, ik vertrouwde te veel mensen, ik was naïef, maar ik heb er na al die tijd nog niets uit geleerd. Ik was ervan overtuigd dat ik terug bij de fastfoodketen Nando’s zou moeten gaan werken, waar ik een studentenjob deed voor ik beroemd werd.”

Nieuwe job

Gelukkig voor Kate verliep het anders. Een succesvolle Kickstarter-campagne, gebaseerd op crowdfunding, bracht haar weer in contact met haar fans. Daarnaast kreeg ze een job als actrice bij Netflix, waar ze momenteel te zien is in de populaire worstelserie ‘Glow’. Bovendien won ze de rechtszaak tegen haar voormalige manager en kreeg ze een deel van het geld dat ze verloor terug. 

“Wat me meteen opviel is dat er in de acteerwereld wél meer zorg naar acteurs en actrices toe geleverd wordt. Waarom bestaat dat in de muziekbusiness dan niet? Wanneer ik vandaag jonge artiesten ontmoet die maar pas aan hun carrière beginnen, zeg ik: ‘hier is mijn nummer, bel me als het moeilijk gaat’. Ik hoor hen vaak. Zulke contactpersonen zijn hoognodig, en ik ben daar het beste bewijs van.”

Eind goed, al goed

Ondertussen heeft ze haar leven terug op de rails. Ze is opnieuw samen met haar eerste vriendje uit haar jeugdjaren, en de twee hebben samen een nieuw appartement gekocht. Ze is binnenkort ook te zien in een nieuwe BBC-film ‘Horrible Histories’. Af en toe staat ze ook nog op het podium. “Als ik mijn fans zie, herinner ik me weer waarom ik muziek wilde maken in de eerste plaats, en dat maakt me gelukkig.” 

Kate Nash in 2019.
Photo News Kate Nash in 2019.



4 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • robrecht Peeters

    haar versie van de feiten. meestal zijn de vrouwen niet zo naïef of denkt mevrouw dat ze de perfecte vrouw is waarvoor de mannen in zwijm vallen van geluk haar te mogen hebben.

  • Johan Bongers

    Al een geluk Peter Janssens, dat heet gelijkheid tussen de seksen. Meer van dat aub!

  • Koenraad Verstraeten

    Mooie en sterke vrouw! Well done, Kate! Looking great, by-the-way!

  • Peter Janssens

    het zijn niet alleen vrouwen die golddiggers zijn !