Fantaseren over Obama en straffe vrouwenrollen: wie is Phoebe Waller-Bridge, de ‘leading lady’ van dit awardseizoen?

Phoebe Waller-Bridge ontvangt haar SAG Award voor beste actrice in een comedyreeks
AFP Phoebe Waller-Bridge ontvangt haar SAG Award voor beste actrice in een comedyreeks
Het awardseizoen is nog maar net begonnen, maar één vrouw steekt er al met kop en schouders bovenuit. Letterlijk ook, want met haar bijna 1m80 torent Phoebe Waller-Bridge (34) doorgaans met gemak boven haar collega’s uit. Tel daarbij op dat ze zowat elke award binnenrijft waarvoor ze genomineerd is en je weet dat de Britse niet over het hoofd te zien is. Tijd voor een kennismaking.

In een glinsterende jurk die nog het meest weghad van een exclusief visnet, betrad Phoebe Waller-Bridge - met op de buik getekend six-pack - zondagavond het podium van de SAG Awards in Los Angeles. De Britse nam er de award voor beste actrice in een comedyreeks in ontvangst voor haar rol in het tweede seizoen van ‘Fleabag’, waarvoor ze eerder ook al Emmy’s, BAFTA’s, Golden Globes en Critic’s Choice Awards won. “Op een bepaald moment zal het besef me overvallen en zal ik in een hoekje gaan zitten wenen. Maar vanavond gaan wij - de ‘Fleabag’-gang uit het Verenigd Koninkrijk - hiervan genieten en samen met al deze geweldige acteurs vieren in deze kamer waarvan ik nooit gedroomd had dat ik er ooit in zou zitten. Dit is echt een droom geweest en als ik morgen wakker word en besef dat het dat was, dan bedankt. Het was een prachtige droom.” De prijs is de zoveelste bekroning voor Waller-Bridge, die sinds 2013 aan een steile opmars bezig is. Een double threat bovendien, want ze rijft zowel voor haar scenario’s als voor haar acteerrollen prijzen binnen.

Prestigieuze toneelschool

Dat Waller-Bridge in de showbizz terecht zou komen, stond in de sterren geschreven. Als klein meisje genoot ze ervan om haar familieleden te shockeren, vertelt ze in The Guardian. “Mijn oma was erg netjes en christelijk en gesloten. Ik adoreerde haar. Ze was erg gemakkelijk te shockeren, en als kind zijn dat soort mensen de ideale speelkameraadjes.” In het middelbaar uitte haar talent zich steeds meer: ze speelde mee in toneelstukken en genoot ervan om mensen te laten lachen en taboes te bestrijden. Maar wanneer ze zich aanmeldde voor de prestigieuze toneelschool RADA, liep het mis. “Ik ging naar RADA met het idee dat ik best een goede acteur was, en ik ging weg met het idee dat ik vreselijk was", zegt Waller-Bridge daarover. Het zette haar wel aan om scenario’s te beginnen schrijven, zodat ze tenminste een paar rollen zou kunnen krijgen. 

(Lees verder onder de foto.)

Tijdens de Emmy's 2019 mocht Waller-Bridge maar liefst drie beeldjes mee naar huis nemen.
EPA Tijdens de Emmy's 2019 mocht Waller-Bridge maar liefst drie beeldjes mee naar huis nemen.

Het was pas toen ze tien jaar geleden Vicky Jones ontmoette dat haar carrière een nieuwe wending nam. “Alles begon plots weer steek te houden in mijn leven", klinkt het. De twee richtten het DryWrite theatergezelschap op, en in 2013 had Waller-Bridge een eerste versie van het toneelstuk ‘Fleabag’ klaar. Dat het überhaupt vertoond werd, had ze dan weer aan Jones te danken. “We zaten op een avond dronken in het Soho Theatre, en de artistiek directeur was daar ook. Vicky liep gewoon naar hem toe en zei: ‘Phoebe heeft net een hoop korte theaterstukken geschreven en ik denk dat je ze verdomme op de planken moet brengen.’” Zo gezegd, zo gedaan. ‘Fleabag’ werd een groot succes, en Waller-Bridge’s naam was gemaakt. In 2015 was ze te zien in het tweede seizoen van ‘Broadchurch’, hetzelfde jaar schreef ze de dramareeks ‘Crashing’, waarin ze zelf ook meespeelde. 

Masturberen bij Obama

In 2016 werd ‘Fleabag’ - nu een televisiereeks - voor het eerst vertoond op BBC Three. Zowel het eerste als het tweede seizoen van de reeks - door The New York Times passend omschreven als ‘een sekscomedy die stiekem een tragedie is’ - heeft een rating van 100% op Rotten Tomatoes, wat niet vaak voorkomt. Zelfs voormalige president Barack Obama is fan, want hij vernoemde het tweede seizoen als een van zijn jaarlijkse favoriete films en tv-shows. Best grappig, want in de eerste aflevering van de reeks masturbeert het hoofdpersonage bij het zien van Obama die een speech geeft. Het is een scène die blijft hangen bij vrouwen, zegt Waller-Bridge. “Ik liep een paar weken terug door Soho en een vrouw liep langs me. Plots herkende ze me en riep: ‘Hey! Jij bent Fleabag! Jij masturbeert bij Obama! Ik snap het!’ Dat is de scène waar vrouwen me het meest over aanspreken.” En ook: “Hij was gewoon de meest opwindende man van de planeet, en hij was zo ontzettend knap. Masturberen bij Obama is voor mij een perfect mopje, omdat het écht aanvoelt. En er was ook iets vrolijk aan de politiek uit die tijd. Hij stond voor hoop, en ik masturbeerde bij hoop.”

(Lees verder onder de foto.)

Een beeld uit 'Fleabag'
AP Een beeld uit 'Fleabag'

Nog zo'n groot succes: ‘Killing Eve’. De dramareeks rond huurmoordenares Vilanelle die een kat-en-muis-spelletje begint met MI5-agent Eve, gebaseerd op de boekenreeks ‘Codename Villanelle’. Maar Waller-Bridge zou Waller-Bridge niet zijn als ze niet enkele persoonlijke wijzigingen aanbracht. Zo veranderde ze twee belangrijke mannelijke personages in vrouwen (hoofd van de inlichtingendienst Carolyn en Eve’s assistente Elena). “Op een bepaald moment was er een meeting waarin iemand effectief zei: ‘We kunnen niet teveel vrouwen hebben', waarmee hij bedoelde dat het er ongeloofwaardig zou uitzien”, vertelt de scenariste. “En ik zei: ‘Waar heb je het in godsnaam over? Niet als het goed geschreven en goed gefilmd is.” Ze vindt het dan ook geen probleem om tegen de stroom in te gaan, zegt ze: “Sommige sociale regels zijn zo ingesleten in onze maatschappij. Het is zo enorm Brits: de beleefdheid, de stiff upper lip en het ‘laten-we-in-hemelsnaam-geen-ophef-veroorzaken’. Daar kun je mee spelen. Ik vind het leuk om mensen van hun stuk te brengen.”

James Bond

Door het succes van ‘Fleabag’ en ‘Killing Eve’ kreeg Waller-Bridge nog een prestigieuze job aangeboden. Ze mocht meeschrijven aan ‘No Time To Die’, de nieuwste James Bond-film - naar verluidt een idee van Daniel Craig himself. “Ze waren op zoek naar een paar aanpassingen wat betreft enkele personages en verhaallijnen”, vertelt de scenariste. Dat ze aangetrokken werd om 007 wat vrouwvriendelijker te maken, ontkent ze. “Ze deden dat zelf al. Ze praatten er constant al over. Mijn betrokkenheid was veel praktischer van aard: ‘Je bent een schrijver, we hebben wat hulp nodig bij deze scènes. En je kan enkele dialogen bedenken voor deze personages.’” Waller-Bridge is wél nog maar de tweede vrouw die meeschrijft aan een Bond-film. De eerste was Johanna Harwood, die meewerkte aan ‘Dr. No’ en ‘From Russia With Love’. Nog een mooi gevolg van haar successen: een deal van drie jaar met Amazon, die haar maar liefst 20 miljoen dollar per jaar zou opleveren. 

(Lees verder onder de foto.)

Jodie Comer en Sandra Oh in 'Killing Eve'
RV Jodie Comer en Sandra Oh in 'Killing Eve'

Woede 

Het succes van Waller-Bridge, die een relatie heeft met regisseur Martin McDonagh (‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’) is goed te verklaren: herkenbaarheid. Een constante zijn de vrouwelijke personages die de stereotypes doorbreken. “Ik schrijf vanuit het standpunt van wat ik graag zou bekijken", geeft ze toe. “Ik stil altijd mijn eigen honger. Dus ik neem aan dat het dan gaat over grensoverschrijdende vrouwen, vriendschappen en pijn. Ik houd van pijn.” En ook: “We seksualiseren vrouwen constant in drama en op tv. Ze worden geobjectiveerd. Maar het verkennen van de creative verlangens van een vrouw is erg opwindend. Ze kan erg vriendelijk zijn, maar de donkere kanten van haar brein zijn ongewoon en geschift, want zo is het bij iedereen.”

“Woede is mijn onderwerp. Er kunnen echt goede dingen ontstaan uit woede. Een regisseur zei me ooit: ‘Jij hebt de gave van woede’, en dat is me altijd bijgebleven. Ik wil altijd de rand van het personage raken. Wanneer je weet wat iemand kwaad maakt, kan je veel vertellen over die persoon.” Ook nu nog gebruikt ze die woede, vertelt ze: “Ik word woedend over nonchalant en systematisch seksisme.” Ze vervolgt: “Maar vooral ben ik woedend op mezelf voor mijn eigen vermogen om dingen te laten voorbijgaan omdat ik liever ‘vriendelijk’ ben dan voor mezelf op te komen in een ongemakkelijke situatie. Mijn personages hebben allemaal iets onbevreesd. Ik krijg een kick van het schrijven over vrouwen die het niets uitmaakt wat je denkt. Dat helpt me waarschijnlijk om er zelf een te worden." 




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.