Andy Peelman trekt langs toeristische trekpleisters: “In de Zoo voelt het toch een beetje alsof we op vakantie zijn”

Andy op trot!
Kristof Ghyselinck Andy op trot!
De zomer van 2020 wordt er voor velen één dicht bij huis. Maar ook daar valt genoeg te beleven. Tien weken lang neemt Andy Peelman (36) u in Dag Allemaal mee ‘op trot’ langs tien toeristische trekpleisters in eigen land. En daar polst hij graag naar hoe úw vakantie eruitziet deze zomer.
Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.

Van een uitgestelde citytrip naar Berlijn tot een Turkse all-invakantie die wordt verruild voor twee weken Oostende: tal van Vlamingen hebben deze zomer hun vakantieplannen aangepast. Dat merk ik tijdens een dagje Planckendael. “Stel dat het virus weer opflakkert en je reis wordt geannuleerd... Zo’n teleurstelling wil ik niet”, vertellen veel bezoekers mij. En ik begrijp hen maar al te goed.

Beste vrienden, net als velen onder jullie breng ik deze zomer mijn vakantie in eigen land door. In augustus ga ik met mijn vrouw Tine (36) en ons Feline (11 maanden) een weekje uitblazen aan een meer in de buurt van Charleroi. En als het kan, doen we er nog een paar leuke daguitstappen bij. Misschien wel naar één van de tien trekpleisters in eigen land die ik de komende weken voor Dag Allemaal ga bezoeken!

Andy in z'n bestickerde Porsche cabriolet
Kristof Ghyselinck Andy in z'n bestickerde Porsche cabriolet

Social distancing

Mijn eerste stop: de dierentuin van Planckendael in Mechelen. Het is al aardig druk bij de ingang wanneer ik om 9u30 kom aangereden in mijn bestickerde Porsche cabriolet. In Planckendael mogen tot 1 juli maar 6.000 bezoekers per dag binnen, die vooraf hebben gereserveerd. Normaal gezien mag het park drie keer zoveel gasten ontvangen. Tijdens de sluiting door de coronacrisis verloor de dierentuin 100.000 euro per dag aan inkomsten. En dat gaat jobs kosten, jammer genoeg. Ik hoop oprecht dat de ontslagen beperkt blijven, want ik draag deze mensen een warm hart toe.

“Andy, mogen wij een foto alstublieft?”, klinkt het vanuit verschillende hoeken. Natuurlijk! Omdat ik de regels van social distancing niet wil overtreden, ga ik voor of achter de gezinnen staan. Het voelt een beetje onwennig, maar de kindjes zien er blij uit, da’s het belangrijkste.

“Is dat niet agent Koen uit ‘De Buurtpolitie’?”, zegt een voorbijwandelende man. Z’n kunstbeen valt me meteen op. Hij behelpt zich met een wandelstok.

Bart (54) en Sonja (52) uit Lubbeek 
Kristof Ghyselinck Bart (54) en Sonja (52) uit Lubbeek 

Niet op mijn hoofd slaan met uwe stok, hé.

Nee nee, maak je geen zorgen. (lacht) Fijn om u hier tegen te komen. Ik ben Bart (54) en dit is mijn vrouw Sonja (52). Wij zijn van Lubbeek en zijn hier met de auto, want ’t openbaar vervoer... Als ik mijn kunstbeen niet draag en met de rolstoel het openbaar vervoer moet nemen, is dat vaak bijna ondoenbaar. Ik moet dat een dag op voorhand aanvragen en niet iedereen wiens job het is om mij ’n handje te helpen, doet dat even graag.

Mag ik vragen wat er met je been is gebeurd?

Een stom accident... Ik was schrijnwerker, maar in 1996 ben ik van ’n ladder gevallen. Resultaat: verbrijzelingen in mijn beide voeten, linkerknie en rug. Maar na een lange revalidatie kon ik toch weer stappen met orthopedische schoenen. Tot ik vijf jaar geleden aderverkalking kreeg, en ze mijn linkerbeen onder de knie hebben moeten amputeren. Sindsdien heb ik dat kunstbeen. Bij droog en warm weer kan ik zonder al te veel pijn stappen. Als de fantoompijn niet toeslaat, tenminste.

Heb je daar veel last van?

Ja, ik heb mijn been niet meer, en toch heb ik er soms pijn aan. Fantoompijn, da’s echt geen fabeltje! Vandaag heb ik een goede dag, maar voor hetzelfde geld moet ik morgen in de rolstoel omdat ik te veel pijn heb.

Chapeau dat je hier met zo’n brede glimlach staat, dan. Blijven jullie deze zomer in eigen land?

Ja, vliegen doen wij nooit. Ik heb verhalen gehoord van mensen wier rolstoel beschadigd uit de bagageruimte kwam, dat risico wil ik niet nemen. En hier tussen de dieren voelt het toch ook ’n beetje alsof we op vakantie zijn.

Op chirokamp

Straffe kerel, die Bart. Ik zet mijn weg verder richting het Keraladorp, waar olifant Kai-Mook en haar familie wonen. Daar raak ik aan de praat met Vanessa (38) en haar gezin. Zij heeft er als verpleegster een zware periode opzitten, terwijl haar man Filip (38), een computerspecialist, verplicht van thuis uit werkte. “Onze dochters, Yana (14) en Sophie (8) hebben lang genoeg binnen gezeten, voor ons is Planckendael de perfecte gezinsuitstap”, zegt Filip.

Vanessa (38) met man Filip (38) en kinderen Yana (14) en Sophie (8)
Kristof Ghyselinck Vanessa (38) met man Filip (38) en kinderen Yana (14) en Sophie (8)

“We gaan ons abonnement deze zomer vernieuwen, want onze vliegvakantie is in ’t water gevallen”, vult Vanessa aan. “Ik denk dat we dit jaar maar beter in eigen land blijven. Behalve om naar de Nederlandse kustgemeenten vlak bij de grens te gaan. Het is daar ’n pak rustiger dan aan onze kust. We willen ook graag op citytrip naar Berlijn, maar daar gaan we nog even mee wachten. Onze dochters kunnen deze zomer gelukkig wel op kamp met de Chiro.”

Ik wandel richting speeltuin, waar de schattige tweeling Birsen en Yarne (10) vragen  of ze met mij op de foto mogen. Mama Martine (47) en papa Diederik (48) kijken liefdevol toe. “Onze gezinsvakantie naar Turkije is geannuleerd, jammer genoeg”, vertellen zij. “Naar ons appartement in Oostende kunnen we gelukkig wel. We zullen ’t zonder het Q-Beach House moeten doen, maar we zullen het wel zélf gezellig maken.”

Oude bekende

Ik geloof m’n ogen niet wanneer ik plots m’n ex-collega Fanny (38) zie voorbijrijden in ’n wagentje van het park. Hey Fanny! “Moh, wie we hier hebben” zegt ze. “Waar is de tijd dat ik de rekwisieten verzorgde bij ‘De Buurtpolitie’? Nu doe ik hier in Planckendael een beetje hetzelfde: het park aankleden met sfeervolle decorstukken. Mijn vakantie? Deze zomer hoop ik toch nog eens op reis te kunnen. Het liefst naar Indonesië. Maar ik denk dat het eerder met de auto naar Zuid-Frankrijk zal worden.”

Fanny (38)
Kristof Ghyselinck Fanny (38)

Ik rij mee met Fanny tot aan het leeuwenverblijf en neem afscheid. Jammer dat ik haar geen dikke knuffel mag geven. Maar kom, niet zagen en klagen, we moeten hier samen door.

Groot wild

Willy (71) en Viviane (70) uit Za­ventem genieten van ’n daguitstap met dochter Cassandra (26) en kleinkind Jayden (5). “Wij wonen al bijna 70 jaar naast de luchthaven van Zaventem”, vertelt Willy. “Het luchtruim is sinds de coronacrisis een pak rustiger, maar eigenlijk merken wij geen verschil. Na al die jaren hoor je de vliegtuigen niet meer. Zelf heb ik nog nooit op een vliegtuig gezeten.”

Huh? Bang van de knappe stewardessen, misschien?

Nee, jong. Maar wel om te vliegen. Mijn vrouw is in haar jonge jaren wel in Maleisië en Mexico geweest, maar mij krijgen ze met geen stokken op zo’n vliegtuig. Toch zou ik graag eens naar Spanje gaan. Ik met de auto en Viviane met het vliegtuig.

Willy (71) en Viviane (70) uit Zaventem met dochter Cassandra (26) en kleinzoon Jayden (5)
Kristof Ghyselinck Willy (71) en Viviane (70) uit Zaventem met dochter Cassandra (26) en kleinzoon Jayden (5)

Waarom doen jullie dat dan niet?

Viviane wil niet dat ik zo ver rijd. En ’t schrikt haar af om zonder mij met haar rolstoel haar plan te moeten trekken op de luchthaven. Dan komen we liever naar Planckendael. We willen in september ook naar de Beekse Bergen in Nederland, om het groot wild te gaan bewonderen. Allez, ’t is tof om u eens in ’t echt gezien te hebben!

Ongemakkelijk

Op naar de bonobo’s, mijn lievelingsdieren. Ik krijg weer de slappe lach als ik hen door hun nieuwe verblijf zie slingeren. Deze mensapen fascineren mij mateloos. Ook hun buren, de maki’s, zien er schattig uit. Tot er een drol vijf centimeter voor mijn neus naar beneden valt. Tijd om mij uit te voeten te maken en mij stilletjesaan richting uitgang te begeven.

Daar kruis ik Karolien (31), die op stap is met haar zoontje Milan (3) en haar zus Katrien (28). "Sinds de geboorte van Milan komen we geregeld eens naar Planckendael”, zegt Karolien. “Hij vraagt al de hele dag om kikkers te zien.”

Karolien (31) en zoontje Milan met zus Katrien (28) 
Kristof Ghyselinck Karolien (31) en zoontje Milan met zus Katrien (28) 

Kikkers? Allez jong, moet je daarvoor naar hier komen?

In de vijver van oma zit een grote kikker en sindsdien is Milan gefascineerd door die diertjes. Maar hij zal wel snel afgeleid zijn als we straks de zebra’s en de giraffen zien.

Blijven jullie deze zomer in eigen land?

Ja. Niet zozeer door de coronacrisis, maar Milan voelt zich soms wat ongemakkelijk in een vreemde omgeving, buitenlandse vakanties mijd ik liever nog even. Los daarvan vraag ik me af of het wel al veilig is om zo’n reis te boeken. Stel dat het virus weer opflakkert en je reis wordt dan toch geannuleerd... Nee, zo’n teleurstelling wil ik niet.

Katrien: Deze zomer gaan we sowieso een paar keer naar de kust, onze ouders hebben daar een tweede verblijf. Handig, we kunnen gaan wanneer we willen en hoeven dat niet al te lang op voorhand in te plannen.

Zo, lieve vrienden, mijn dagje Planckendael zit erop. Volgende week neem ik u graag mee op trot in Brugge. Graag tot dan!

Lees ook: 

Andy Peelman wil zijn carrière bij de ‘echte’ politie nog niet opgeven: “Een terugkeer naar mijn oude job? Waarom ook niet?” (+)

Andy Peelman twijfelt over een tweede kind: “Een baby zet je relatie even op pauze. Ik weet niet of ik dat nog eens wil” (+)

Tekst: Andy Peelman/JD / Foto’s: Kristof Ghyselinck




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.