Acteur Christophe Stienlet is de vaste stadionomroeper van de Rode Duivels: “Vertonghen sleurde me na WK mee op het podium”

Christophe Stienlet
2BE Christophe Stienlet
Vanavond en dinsdag spelen de Rode Duivels kwalificatiematchen voor het EK voetbal 2020. Christophe Stienlet (46) is hun vaste stadionomroeper en heeft een warm contact met de spelers. “Dries Mertens zei: ‘Ik ben met jou opgegroeid, ik keek naar Schuif Af.’”

We mogen weer massaal onze Rode Duivels-attributen uit de kast halen, want onze nationale voetbalploeg speelt EK-kwalificatiematchen tegen Kazachstan en Schotland. Naast Eden Hazard en co wordt ook Christophe Stienlet, momenteel te zien in ‘Familie’, opgetrommeld. Hij is intussen al drie jaar de speaker van de Rode Duivels. “Een fantastische job. Duizenden mensen luisteren naar mij, want ik geef onder andere mee wanneer er een doelpunt wordt gescoord en door wie, ik vraag applaus bij vervangingen en kondig verlengingen aan. En ik zit op de eerste rij om de match te zien”, vertelt Christophe. “Bovendien is er momenteel niet veel nodig om de supporters in de stemming te krijgen. Als ik de namen van de spelers afroep, wordt het stadion al zot. De dag waarop de Duivels minder presteren, zal het wel een ander paar mouwen worden. Het moeilijkste aan mijn job is nu vaak de namen van de tegenspelers juist uitspreken, zeker als we tegen Hongaren, Japanners of Saudi’s spelen. Dat zijn vaak namen met achttien klinkers en twee medeklinkers. Begin maar (lacht).”

Zijn er Duivels die je tot je vrienden mag rekenen?

Ja, Thibaut Courtois. We sturen elkaar regelmatig berichtjes en voelen ons echt betrokken bij wat de ander meemaakt. Ik heb Thibaut gesteund toen hij het moeilijk had in Madrid, en hij wenst me succes als ik met een nieuw project start. Thibaut heeft het hart echt op de juiste plek. Hij is peter van KOMOK, een vzw die kinderen met kanker steunt, en hij doet er alles aan om bij events aanwezig te zijn. Hij kwam ooit speciaal uit Londen over met een privéjet.

En hoe is je contact met de andere spelers?

Mertens, Vertonghen, Hazard... ze zijn stuk voor stuk heel warm en toegankelijk. Toen de Duivels op het WK in Rusland hun bronzen medaille in ontvangst mochten nemen op het podium, sleurde Jan Vertonghen mij mee. Normaal zijn alleen spelers en technische staf toegelaten, maar Jan zei gewoon: ‘He’s one of us’. Het samenhorigheidsgevoel is enorm.

Je zou nochtans kunnen denken dat het succes hen net wat afstandelijk maakt.

Dat is absoluut niet het geval. Bij niemand. Elke steward krijgt een goeiendag, en de mensen van het Rode Kruis zelfs een hand. Dat zijn kleine dingen, maar tegelijk enorm groots. Het zijn wereldvedetten en toch zullen ze altijd de moeite doen om een handtekening te zetten of op de foto te gaan. Aan de toegankelijkheid van onze nationale voetbalploeg kunnen veel BV’s nog een voorbeeld nemen.

De mooiste job ter wereld

Voelde jij je meteen welkom in de ploeg?

Eigenlijk wel. In het begin was ik nog bezig met Foute Vrienden en Vertonghen bleek grote fan. Dries Mertens zei dan weer letterlijk: ‘Ik ben opgegroeid met jou, ik keek naar Schuif Af.’ Ik ben één brok nostalgie voor sommige van die mannen. Romelu en Jordan Lukaku hadden bij mijn eerste presentatie-opdracht zelfs een weddenschap afgesloten, voor 100 euro. Romelu was ervan overtuigd dat ik van Ketnet kwam, maar Jordan betwistte dat. En hij had geluk (lacht).

De Rode Duivels worden door hun entourage weleens echte speelvogels genoemd. Vind jij dat ook?

Vertonghen, Batshuayi, Vermaelen, Mertens... dat zijn kleine kinderen, in de positieve zin van het woord. Die amuseren zich enorm. Het gebeurt dat als een speler zich moet opwarmen tijdens een match, de anderen zijn veters aan mekaar binden. Wel op voorwaarde dat ze voorstaan natuurlijk. Ze halen voortdurend grapjes uit. Maar op cruciale momenten zijn ze heel geconcentreerd. Ze beseffen goed dat ze de mooiste job ter wereld hebben. Alhoewel, die heb ik. Alleen worden zij beter betaald (lacht).

Veel mensen vinden dat ze te veel worden betaald.

De Duivels verdienen inderdaad veel, terwijl heel wat mensen het financieel moeilijk hebben. Maar het is meer dan ‘tegen een bal kunnen schoppen’, hè. Die jongens hebben veel talent en brengen veel op waardoor ze een investering zijn voor hun club. Bovendien doneren ze veel aan goede doelen en ze betekenen enorm veel voor het land. Negentig minuten lang zijn er geen Vlamingen of Walen, maar is iedereen Belg.

Scoren met een oefenbal

Heb je zelf ooit een voetbalcarrière geambieerd?

Ik kan voor geen meter voetballen (lacht). Ik word wel dikwijls gevraagd voor benefietwedstrijden, maar dat is eerder voor de sfeer dan voor mijn talent.

En hoe zit het met de voetbalgenen van je zonen Tristan (13) en Juneau (9)?

De oudste heeft lang gevoetbald, maar is daar onlangs mee gestopt. Hij heeft stilaan meer interesse in zijn Playstation en de meisjes. En hij presenteert op VTMKids Vloglab. Dat doet hij keigraag. Ik ben er zeker van dat hij acteur wordt. De jongste voetbalt wel, bij SK Heffen. Hij is grote fan van Courtois en Hazard.

Vraagt hij dan nooit om een handtekening of westrijdtickets?

Tickets kan ik niet krijgen, zelfs niet voor mijn gezin. Mijn zonen hebben van mij wel een shirt gekregen dat gesigneerd werd door de hele ploeg, en een oefenbal waarmee de Duivels getraind hebben op het WK in Rusland. Daar heb ik mee gescoord (lacht).

Je blijft natuurlijk bovenal acteur, momenteel als Johan in Familie.

En daar ben ik heel blij mee. Niet alleen omdat ik met klasbakken als Roel Vanderstukken en Jits Van Belle op de set sta, maar ook omdat ik nog veel mensen van vroeger ken. Zestien jaar geleden heb ik al eens een politie-inspecteur gespeeld in de reeks.

Je tv-zoon Rikske wordt gespeeld door Toots, de zoon van Roel.

Hou die maar goed in het oog, daar gaan we nog van horen. Die jongen heeft echt talent. Hij pikt heel snel aanwijzingen op en is gemaakt voor de camera.

Kussen met schoonzus

Het was een tijdje geleden dat we jou nog op tv hadden gezien.

Producers en regisseurs vragen me niet snel omdat Bartje uit Schuif Af nog altijd aan mij plakt, ook al dateert de laatste aflevering alweer van meer dan 15 jaar geleden. Gelukkig heeft Jan Verheyen mij wel een kans gegeven in Vermist.

Je staat ook vaak op de planken, vanaf half november zelfs met je schoonzus, Joyce De Troch.

Zij speelt mijn vrouw in ‘t Groot Lot, een stuk van De Komedie Compagnie. Ik hoop op veel kusscènes. Welke man droomt er niet van om toelating te hebben zijn eigen schoonzus te kussen (lacht)? Nee serieus, ik kijk er ontzettend naar uit. Joyce is een fantastische actrice en persoon. We komen goed overeen, haar dochters zijn hier kind aan huis. Het is trouwens dankzij haar dat ik Lesley (zijn vrouw en Joyce’ zus, red.) heb leren kennen. Ik ben haar dus heel dankbaar.

Jij en Lesley zijn intussen vijftien jaar getrouwd.

En het ziet ernaar uit dat het nog een tijdje zo zal blijven. Er is nog steeds veel liefde en Lesley tolereert veel. Als ik theater doe, ben ik elk weekend weg maar ze maakt daar geen probleem van. We hebben uiteraard ook onze discussies, zeker over de opvoeding van de kinderen, maar uiteindelijk komen we er altijd uit, samen. 




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.