Loop niet te hard van stapel bij prille liefde, waarschuwt psycholoog Seth Meyers, maar doe het kalm aan door maximaal één keer per week te daten in de eerste maand. "Als je heel snel heel veel tijd spendeert met iemand die je net kent, dan creëer je een vals gevoel van intimiteit en verbondenheid," luidt zijn verklaring. "Daardoor voelt het alsof je al erg geïnvesteerd hebt in iemand, nog voor je die persoon deftig leert kennen." Als je elkaar minder vaak ziet, pin je jezelf niet al op voorhand vast op een mogelijke relatie die er misschien helemaal geen wordt, aldus de psycholoog. 

"Ik bedacht deze regel doordat ik veel prille relaties op de klippen zag lopen. Elkaar vaak zien zorgt onbewust voor een opbouw van spanning in je hoofd, waardoor je stress en druk gaat voelen. Ik weet dat het tegennatuurlijk aanvoelt om jullie afspraakjes aanvankelijk in te perken, maar als je de relatie een kans op slagen wil geven, doe je het beter rustig aan." Nog niet helemaal overtuigd? Meyers argumenteert nog verder waarom je beter kleine stapjes neemt bij een prille relatie. 

Wie tot elkaar aangetrokken is en elkaar vaak ziet, belandt waarschijnlijk ook vaak tussen de lakens met elkaar. Gezellig natuurlijk, maar onze lichamen produceren daarbij bepaalde chemische stoffen - waaronder het liefdeshormoon oxytocine - die er onbewust voor zorgen dat we ons met de ander willen verbinden. "Als de tegenpartij het goed met je voor heeft en hetzelfde voelt, is er geen probleem. Maar als jullie intiem contact voor één van beide partijen niet als doel heeft een relatie te beginnen, kan je je achteraf eenzaam en bedrogen voelen." Elkaar minder vaak zien zorgt ervoor dat je de tijd neemt om de ander ook echt te leren kennen, los van jullie opspelende lustgevoelens en de hormonen die daarbij komen kijken. 

Er bestaat zoiets als een coup de foudre waarbij je instant op iemand verliefd wordt. Maar daarom zijn jullie nog geen goede match, en om daar achter te komen heb je tijd nodig. Véél tijd. "Als je jezelf meteen wijsmaakt dat iemand de ware is, dan begin je te idealiseren," legt Meyers uit. "Je projecteert allerlei eigenschappen op deze persoon. Als je de tijd neemt om iemand te leren kennen, krijg je een realistischer beeld van de andere persoon. Zo weet je dat de basis van jullie relatie echt is en geen illusie."

Het kan geen kwaad om dezelfde regels toe te passen bij het daten die je ook gebruikt als je nieuwe vrienden maakt, geeft Meyers als tip. "Niemand gaat bij een nieuwe vriendschap meteen zes avonden per week reserveren voor die persoon, of voortdurend liggen piekeren over hoe vaak je kan sms'en. Waarom zou dat anders zijn bij romantische partners? Bij vriendschappen maken we meestal verstandige keuzes, omdat die minder emotioneel zijn." Realistisch zijn klinkt op korte termijn niet erg romantisch, maar op lange termijn kan het wel voor een standvastigere relatie zorgen. 

Door het rustig aan te doen, hou je ook meer tijd over voor jezelf en je eigen activiteiten, waardoor je je niet verliest in een nieuw persoon. Wie al een tijdje single is, heeft zijn eigen gewoonten, hobby's en sociaal leven uitgebouwd en die geef je beter niet zomaar op. "Op die manier behoud je je eigen identiteit en is de kans kleiner dat je jezelf helemaal verliest in een relatie. Daten zou geen full time hobby mogen worden. Als je er tijd voor hebt en die eraan wil geven: prima. Maar zorg er ook voor dat je genoeg ruimte over houdt voor andere dingen die je zelf belangrijk vindt."

Nog een argument om niet te overhaasten bij een nieuwe relatie: het cliché dat ware liefde wacht. Als jullie echt een goed duo zijn, maakt een beetje extra tijd niet uit. Pas dus die "één keer per week"-regel vooral in het begin toe. "Als jullie echt voor elkaar gemaakt zijn, zullen jullie elkaar wel tegenkomen," besluit Meyers.