Wintertrip door het Lahndal

Lahneck, bij Lahnstein, is net als de andere middeleeuwse burchten langs het water beschermd door Unesco.
Lahneck, bij Lahnstein, is net als de andere middeleeuwse burchten langs het water beschermd door Unesco.
Vergeet de Rijn en Moezel, zoek de Duitse herfst/winter op in het beboste dal van de Lahn. Op zo'n anderhalf uur rijden van de Belgische grens kun je er een mooie autotocht maken en genieten van Lahnwijn, middeleeuwse burchten op hoge rotsen en rustige wandel- en fietspaden. Met als kers op de taart de stadse allure van barokkasteel Oranienstein in Diez.

Poort tot het Lahndal is het middeleeuwse stadje Lahnstein. Hier mondt de Lahn uit in haar grote zus de Rijn, nadat zij zich de laatste kilometers een weg moest banen door een steeds nauwer sluitend dal. Dit dal is het decor van een twee- of driedaagse toertocht van Lahnstein naar Diez, waarbij je nauwelijks op de wegenkaart en vooral uit het raam kijkt. De route volgt de eigenzinnige kronkels van de rivier en biedt na bijna elke bocht nieuw uitzicht op een hooggelegen burcht, kerk of klooster, niet zelden vervallen tot schilderachtige ruïne.

Wijngebied
Wijndorp Obernhof is een eerste stop. Het is weinig meer dan een hoofdstraat met wat zijstraten maar een plaatje, met zijn kleurige vakwerkgevels en boven de huizen uitwaaierende wijngaarden. Obernhof is het hart van een klein, wat onbekend wijngebied dat bij de grotere wijnstreek Mittelrhein hoort. Terwijl de wijncultuur langs de Rijn nogal toeristische trekjes vertoont, is die in het Lahndal kleinschalig en toegankelijk. En evengoed schijnt de zon hier zo'n 1.200 uur per jaar. Zo ook vandaag, al is de lucht al vrij fris. Op het terras van Café nr 9 langs de rivier genieten gasten met een trui aan van de zon en lekkernijen als een bordje met streekkaasjes en stukken bosvruchtentaart.

We laten ons de weg wijzen naar een fijne plek om streekwijn te proeven: Weingut Haxel. Gevestigd aan de overkant van de rivier op een heuvel met de poëtische naam Goetheberg. Het onthaal is vriendelijk. De gastvrouw serveert op het terras frisse witte Riesling en krachtige rode Spätburgunder. We nippen van de wijn, genieten van het uitzicht en verbazen ons erover dat je zo dicht bij huis je zo ver weg van alles kunt wanen.

Kleurrijke ruïne
Verderop langs de route staat hoog op een rots de burcht Laurenburg imposant te wezen. Vanuit het gelijknamige dorpje loop je er in een halfuurtje heen over een bospad met infoborden langs de route. De boeiendste bron van informatie is echter de kasteelheer, een oud-marinier die zo'n dertig jaar terug zijn hart verloor aan de burchtruïne en deze, met hulp uit het dorp, restaureerde. We treffen hem lurkend aan zijn pijp aan in zijn 'Ridderzaal', waar hij gasten koffie serveert en verhalen vertelt. Over de twee broers Rupert en Arnold von Laurenburg bijvoorbeeld, die hier in de twaalfde eeuw woonden. Ze bouwden een burcht langs de Lahn op een rots die bedekt was met nat grasland. Daar noemden ze de plek naar en al snel mochten de broers zich graven van 'Nassau' noemen. De familie werd erg machtig en levert nog altijd de staatshoofden van het koninkrijk Nederland en groothertogdom Luxemburg. Om die reden hijst de kasteelheer dagelijks op de Laurenburg de vlaggen van Duitsland, Nederland en Luxemburg, maar vorstelijk bezoek ontving hij vooralsnog niet.

Na het beklimmen van de toren volgen we een stukje van de wandelroute langs de burcht. Vlak voor het dorp Scheidt voert een smal pad naar Burgblick: een open plek in het bos met een weids uitzicht op de Laurenburg, de beboste heuvels en de Lahn.

Vrouwenpaleis
Dé trekpleister van het stadje Diez is het barokke Oranienstein. Dit kasteel wordt gebruikt door het Duitse leger en je loopt er niet zomaar naar binnen. We melden ons voor een rondleiding, worden opgehaald door een gids en wandelen door het park naar het kasteel. Bij de eerste aanblik valt iedereen stil. Het lijkt Versailles wel! De gids is niet verbaasd: "Oranienstein werd in de tweede helft van de zeventiende eeuw gebouwd door Daniël Marot, die de stijl van Lodewijk XIV naar het noorden bracht."

Opdrachtgeefster was de Hollandse prinses Albertine Agnes, die na de dood van haar man vorstin van Nassau-Diez was. Zij vond het oude familiekasteel in Diez niet comfortabel genoeg en liet een elegant lustslot bouwen bij de rivier. Ook schoondochter Henriëtte Amalia werd jong weduwe en bracht een groot deel van haar tijd door in Oranienstein. Samen met haar zeven dochters drukte zij haar stempel op het kasteel. De dames speelden 'levende' schaak op het plaveisel van het Binnenhof en ontvingen gasten in sierlijk gedecoreerde zalen. De schildering van een feest met wijngod Bacchus geeft aan dat het er vast vrolijk aan toe ging...

Voor de dochters kwam de kater na het overlijden van hun moeder in 1726. De schulden waren zo hoog opgelopen dat de dames een deel van de inboedel moesten verkopen.

De rondleiding eindigt in de tuin, die eind achttiende eeuw door de laatste vorsten werd aangelegd in Britse landschapsstijl. Vanop het terras kijk je uit op de Lahn, met aan de overkant de Wijnberg. Inderdaad, de bewoonsters van Oranienstein zetten Bacchus ook buiten aan het werk. Hoog tijd voor een goed glas Lahnwijn!

Praktisch
Logeren: Bij Obernhof: Weinhaus Treis. Vriendelijk familiehotel met eigen wijngaard en 'wijnleerpad'. Vanaf 70 euro B&B voor 2 personen (Landhotel Weinhaus).

In Laurenburg: Haus am Fluss. Kamers en appartementen direct aan de rivier. Met uitzicht en veel privacy. Vanaf 70 euro B&B voor 2 personen (Haus am Fluss).

Erheen: Afstand Brussel-Lahnstein: 300 km. Vandaar toer je over de weg B417 langs de Lahn naar Diez.

Meer info: Nassauer Land (algemeen); Der Lahnhöhenweg (wijn en wandelen), Laurenburg en Oranienstein

Proef eens de Lahnwijn uit de streek: even lekker dan die van de Rijn en Moezel, maar minder bekend.
Proef eens de Lahnwijn uit de streek: even lekker dan die van de Rijn en Moezel, maar minder bekend.