Ga naar de mobiele website
^ Top

Piloot spreekt voor het eerst over het moment dat volle Airbus op 11 kilometer hoogte plots onbestuurbaar wordt

Een Airbus A-330 van de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas Airlines in 2011.
AP Een Airbus A-330 van de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas Airlines in 2011.
Op 7 oktober 2008 ontsnapten de 314 inzittenden van vlucht QF72 van Singapore naar Perth aan de dood toen de Airbus 330 waar ze in zaten op elf kilometer hoogte plots onbestuurbaar werd. Negen jaar later doet piloot Kevin Sullivan, die de kist veilig aan de grond zette, voor het eerst zijn verhaal.

De Amerikaan begon zijn carrière als piloot bij de Amerikaanse marine en kwam in 1983 in Australië terecht door een uitwisselingsprogramma. Ondanks zijn plan om maar enkele jaren te blijven, vond hij er de vrouw van zijn leven, met wie hij een dochter kreeg.

Op het moment dat hij op 7 oktober 2008 op de fatale vlucht stapt, is hij een ervaren rot in het vak met bijna dertig dienstjaren bij Qantas. De crew van elf man en alle 303 passagiers zijn veilig onder zijn hoede. De vlucht begint dan ook gewoon als elke andere, tot plots op een hoogte van elf kilometer de automatische piloot afslaat en het vliegtuig automatisch een snoekduik maakt.

Op twee seconden tijd verliest Sullivan plots 45 meter hoogte. Gelukkig lukt het hem grip te krijgen op het vliegtuig met de handmatige besturing. Maar dan maakt het vliegtuig plots weer een duik, deze keer duurt hij langer: zo'n vijftien seconden. Op die korte tijd verliest het toestel opnieuw flink wat hoogte: 122 meter.

Ravage

De piloot krijgt het vliegtuig opnieuw recht en vermoedt dat een van de boordcomputers gecrasht is. Verder vliegen naar Perth is daardoor te gevaarlijk: er zit niets anders op dan aan te sturen op een noodlanding op het nabije Learnmonth Airporth in Exmouth. Omdat de computers niet meer werken, moet Sullivan manueel en op gevoel naar Exmouth vliegen.

Dat lukt de 53-jarige piloot, die het toestel daar veilig aan de grond kon zetten. De opgeluchte passagiers begroetten hun kapitein met een luid applaus, ondank het feit dat zeker honderd van hen gewond waren geraakt tijdens de onverwachte duikvluchten. Twintig van hen waren er zelfs ernstig aan toe. Maar iedereen wist dat het veel erger had kunnen aflopen. "Toen ik buiten de cockpit in de passagiersruimte ging kijken, leek het wel alsof de Hulk er als een gek tekeer was gegaan", beschrijft Sullivan de ravage in de cabine na de duikvluchten.

Posttraumatische stress
Na het incident nam de piloot acht maanden verlof op. Toen hij na die periode terugkeerde, ondervond hij zoveel posttraumatische stress tijdens het vliegen, dat hij vorig jaar noodgedwongen stopte met werken. "Het ergste dat je op een vliegtuig kan overkomen, is de controle verliezen", zegt hij. "Je hebt dan de keuze: toegeven of vechten. Ik koos ervoor om te vechten."

Ondanks die juiste beslissing onder druk, kon Sullivan na het incident tijdens zijn werk de gedachte niet loslaten dat het allemaal zo nog eens zou kunnen gebeuren. "Tijdens de opleiding wordt aan piloten niet verteld dat computers kunnen crashen en je proberen te vermoorden."

Een Qantas Airlines A380 in Sydney.
REUTERS Een Qantas Airlines A380 in Sydney.

Paradox

Hoewel de techniek menselijke fouten kan ondervangen, kan het ook dramatisch mislopen als de techniek niet meer naar mensen wil luisteren, blijkt uit Sullivans verhaal. De ex-piloot is dan ook sceptisch over de verregaande automatisering. "Zelfs al zijn de nieuwste vliegtuigen superveilig en gemakkelijk te vliegen, wanneer er iets mis gaat en de technologie faalt, dan worden piloten geconfronteerd met verwarrende situaties, die ze mogelijk niet kunnen oplossen", zegt Sullivan. "Voor mij komt het over alsof je als piloot niet meer moet kunnen vliegen: je zit daar gewoon - tot er iets mis gaat."

Waarom de boordcomputers die dag faalden, is nooit duidelijk geworden.

Meer over



5 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Renzo De Hond

    Wat is dat hier allemaal. 45 meter op 2 seconden, dan nog eens 122 meter in 15 seconden? Noem je dat een duik? Dat voelen de passagiers niet eens! Het zullen wel andere cijfers geweest zijn zeker?

  • jan van calenberg

    wat gebeurt er als die allemaal gehackt worden?

  • Geert De Vijlder

    De berekening klopt ni van het duiken ... daaraan zie je dat de journalist alleen maar copy past doet he... ze checken niks meer voor ze het in de krant gooien ...vind ik heel jammer ... daaraan zie je ook dat er maar 2 waarheden staan in de krant en dat is de datum en de prijs .....

  • Erik Wachters

    122m op 15 seconden noem ik een lichte daling. Komt overeen met minder dan 150 voet/min. Dat is de snelheid waarmee een vliegtuug tegen de grond komt tijdens een redelijk zachte landing. Wetende dat een vliegtuig tijdens een normale daling tegen 3000 vt/min naar beneden komt.....

  • Bruno Beeckmans

    Belangrijke lessen voor artificiële intelligentie, niet? Evenwicht tussen automatisatie (dat brain fart moet opvangen) en het menselijk vernuft (dat oplossingen vindt)

Gesponsord

Meld een bug