"Nooit een dag ruzie gemaakt"

MAURITS (97) EN ELZA (95) VIEREN 75 JAAR SAMEN

Benny Proot
Veel mooier kan de liefde niet worden. Maurits Jonckheere (97) en Elza Damme (95) vierden gisteren hun albasten jubileum, ofwel 75 jaar getrouwd. Het koppel woont nog altijd thuis, waar ze volop genieten van elkaars gezelschap. "We hebben nooit ruzie gemaakt. Gerust slapen is zoveel waard", zeggen ze.

Het was een koude 5 december 1942, middenin de Tweede Wereldoorlog, toen Maurits Jonckheere (97) en Elza Damme (95) elkaar het ja-woord gaven. Dat gebeurde in het kapelletje van de werkhuizen Gebroeders Claeys in Zedelgem, waar het paar elkaar leerde kennen.


"We werkten op dat moment allebei in de fabriek", vertelt Maurits. "Ik heb er verschillende werken uitgevoerd, maar was vooral actief in de technische dienst. Elza was inpakster. We leerden elkaar daar kennen."


Elza vult aan: "We liepen in elkaars weg en op een dag was het 'koekenbak'", lacht ze. "We zijn eerst bij mijn ouders gaan inwonen. Daarna hebben we een huis gebouwd in de Magerhillestraat, dichtbij de fabriek. Dat was in 1948."

Benny Proot

Gemakkelijke mensen

In die gezellige woning zijn Maurits en Elza al die tijd blijven wonen. Vandaag houden ze er zich samen bezig met kruiswoordraadsels invullen of kaarten.


"We werken ook samen graag in de tuin", zegt het koppel, bij wie thuis nooit harde woorden vielen. "Ruzie maken zit niet in mijn natuur", zegt Maurits.


"Zelfs toen ik ploegbaas was in de Werkhuizen, later Flandria, heb ik mijn mensen nooit met harde woorden aangepakt. Ik ben verdraagzaam. Elza is dat ook. We vullen elkaar op dat vlak heel goed aan. We zijn gemakkelijke mensen." Net dat is volgens het albasten koppel één van de redenen waarom ze al die tijd trouw voor elkaar hebben gekozen. "We hebben nooit ruzie gemaakt", zegt Elza. "Overeenkomen is het belangrijkste. Als je ruzie hebt, ga je slecht slapen en dat is dan weer slecht voor de gezondheid. Maar je moet ook wat geluk hebben met elkaar. We prijzen onszelf gelukkig."

Broers en zussen

Ook al omdat ze zo'n gezegende leeftijd hebben bereikt. Maurits komt uit een gezin van negen kinderen. Al zijn broers en zussen én zijn schoonbroers en - zussen zijn al gestorven. Bij Elza, die uit een gezin van 7 komt, blijven er nog vier kinderen over, onder wie zijzelf. "Ik maak nog elke dag mijn vers eten klaar", zegt ze. "Maar we gaan ook graag uiteten. Dat doen we om de twee weken in De Kronemolen in Veldegem." Maurits haalt de boodschappen...met de auto. "Ik rijd nog altijd graag met de wagen, maar niet meer in het donker of naar een grote stad. Loppem of Oostkamp is al ver genoeg. Van zodra ik voel dat het niet meer gaat, laat ik de wagen staan."


Nog eens vijf huwelijksjaren erbij doen, lijkt bijna onmogelijk. "Ach, we zien wel wat het leven brengt. Nu genieten we van dit moment én van het gezelschap van onze twee dochters, drie klein- en twee achterkleinkinderen. Het leven is gul geweest."