Ik was niet meer dan een nummer

LOES (36) MOEST DROOMJOB OP LUCHTHAVEN OPGEVEN DOOR GEBREK AAN STEUN TWEE JAAR NA DE AANSLAGEN

Op de luchthaven - een plek waar Loes nu liever niet meer komt - hangen grote herdenkingsborden voor de slachtoffers.
Photo News Op de luchthaven - een plek waar Loes nu liever niet meer komt - hangen grote herdenkingsborden voor de slachtoffers.
Ze slaagde in haar droom om er te werken, maar nu mijdt ze de luchthaven in Zaventem liever. Loes Deraedemaeker (36) was er zes jaar politieagent en bood na de aanslag hulp waar ze kon. Maar op het gebied van psychologische bijstand achteraf bleef ze zelf in de kou staan. Ze diende haar ontslag in. "Het systeem schoot gewoon tekort." Nu gaat Loes een nieuwe droom achterna: bakjes troost schenken. Volgende maand opent ze haar eigen koffiebar.

Loes Deraedemaeker (36) uit Erps-Kwerps heeft nog tot 31 oktober 2020 om haar "oude ambt" - zoals ze het zelf noemt - terug op te nemen. Maar geen haar op haar hoofd dat er nog aan denkt om opnieuw een blauw uniform aan te trekken. "Ik wil niet terug naar zo'n systeem", klinkt het vastberaden. "Ik weet niet meer hoeveel mensen ik die dag geholpen heb, maar het is een feit dat ik heel vaak denk dat ik niet genoeg heb kunnen doen. Ik heb met slachtoffers gepraat die zeggen dat ze dankbaar zijn maar het gevoel dat ik tekort geschoten ben, blijft." Dat gevoel heeft ze ook bij de nazorg achteraf. "Ik ben de dag erna terug aan het werk gegaan. Dat kwam niet in mij op om te stoppen. Ik wou er ook zijn voor de collega's. Ik was niet gewond, dus waarom zou ik thuisblijven? In de loop van de dag is dat wel beginnen te dagen, maar vanuit de politie ben ik geen meter ondersteund geweest. Ze raadden me zelfs aan om te blijven werken maar dat ging niet. Ik moest me naar het werk slepen. Ik was ook bang. Telkens ik naar de vertrekhal moest, vroeg ik een collega om mee te gaan. Op mijn gemak ben ik er niet meer, zelfs niet als ik op vakantie vertrek."

Loes Deraedemaeker moest haar droomjob als agent op de luchthaven opgeven, maar ze vond intussen een nieuwe: barista. Haar koffiebar PEP opent binnen twee weken.
Vertommen Loes Deraedemaeker moest haar droomjob als agent op de luchthaven opgeven, maar ze vond intussen een nieuwe: barista. Haar koffiebar PEP opent binnen twee weken.

PTSS

Loes zat vier maanden thuis en besloot om uiteindelijk het heft in eigen handen te nemen. "In die periode heb ik gemerkt dat als je het zelf niet doet, er niks gebeurt." Via het internet stootte ze op een traumapsycholoog uit Leuven die haar wel kon helpen. "Daar had ik die klik wel. Ik heb er veel aan gehad." De diagnose liet niet lang op zich wachten: PTSS, beter bekend als een posttraumatisch stresssyndroom. "Een intens maar onverklaarbaar verdriet. Ik kan soms niet zeggen vanwaar het komt. Dat zijn dingen die je niet kunt verklaren. Kleine hapjes die uit mijn hart en ziel worden genomen." Een job bij de politie was niet langer het doel meer. Ze kon én wou niet meer. In 2016 gaf Loes haar ontslag. "Terwijl ik begin dit jaar nog naar een controlearts van de politie moest. Die wist gewoon niet dat ik geen agent meer was. Intern wordt er niks gecommuniceerd. Je bent er gewoon een cijfer. Als je iets gedaan moet krijgen, vragen ze niet naar je naam maar naar je stamnummer." En die bureaucratie stoot haar tegen de borst. Volgens Loes heeft de overheid geen lessen getrokken uit het verleden. "Er is wel het besef maar ze hebben nog geen voorbeeld genomen aan het buitenland. Daar moeten ze geen tientallen instanties aanschrijven om iets gedaan te krijgen. Als je zes maanden na de aanslagen hoort dat ze maar gaan praten over het feit dat er terugbetaling komt voor psychologische hulp... België draait op dat vlak vierkant."

Barista

Voor ze op de luchthaven begon, werkte Loes acht jaar op de interventiedienst van de politiezone Herko (Herent-Kortenberg). "Ik heb er natuurlijk ook mooie momenten beleefd. Ik heb er een paar hele goede vrienden aan overgehouden waar ik regelmatig contact mee heb. Maar voor zover ik weet, ben ik wel de enige die ontslag heeft genomen." Volgende maand verandert ze het geweer van schouder. En dat heeft te maken met haar voorliefde voor de horeca. "Ik heb het laatste jaar ervaring opgedaan als barista in een Leuvense koffiebar en dat was een geweldige ervaring. Ik ben heel graag onder mensen. Volgende maand open ik mijn eigen koffiebar. Ik heb besloten dat dit mijn nieuwe weg is." Koffiebar PEP opent over twee weken langs de Leuvensesteenweg 222 in Kortenberg.

22/3