"Hoop op verzoening met bisdom"

LUK BRUTIN BLIKT TERUG OP WOELIGE PERIODE EN WERKT AAN BOEK

Priester Luk Brutin brandt een kaarsje, in de hoop op verzoening.
Joke Couvreur Priester Luk Brutin brandt een kaarsje, in de hoop op verzoening.
Drie maand nadat hij door het bisdom uit zijn parochies is gezet, maakt priester Luk Brutin de balans op. Hij had na alle hetze gehoopt vooral rust te vinden, maar de zaak blijft aan hem knagen. Om alles van zich af te schrijven is hij begonnen aan een boek. Ondanks alles hoopt hij nog op een goede afloop.

Officieel werd Brutin aan de kant gezet omdat zijn flamboyante stijl niet door iedereen gesmaakt werd. Zelf heeft hij het over pesterijen vanuit het pastoraat. "Ik ben toen twee weken geleefd geweest", blikt hij terug. "De pers overspoelde mij en ik kreeg talloze steunbetuigingen. Fijn, maar het vergde veel energie. Daarna hoopte ik een periode van rust in te bouwen, maar daarna heeft de zaak me nooit echt kunnen loslaten. Het resulteerde in fysieke en psychische klachten. Ik maak een soort rouwproces door en alles verwerken vergt tijd. Het heeft natuurlijk ook te maken met mijn beroepsprocedure in Rome en de klacht bij Provikmo (een dienst voor preventie en bescherming op het werk - nvdr.) Zolang die niet zijn afgerond en er geen uitspraak is, kan ik dat hoofdstuk ook niet afsluiten. Ik verwacht daar ten vroegste begin volgend jaar nieuws over."


Ondertussen is de priester verhuisd en verzorgt hij nog geregeld vieringen voor sympathisanten. "Op hun vraag doe ik nog huwelijken of doopsels, maar ook dat is veel verminderd", vertelt hij. "Ik kan nu wat langer slapen, maar dat is nodig want 's nachts doe ik geen oog dicht. Ik krijg van het bisdom een soort minimumloon tot er een uitspraak is. Toch maken ze het me niet makkelijk, want de pesterijen blijven aanhouden. In Zwevezele zijn onlangs mijn kosters ook aan de deur gezet en verzorg ik ergens een viering, dan zal de lokale priester vaak aanwezig zijn om mijn doen en laten in de gaten te houden, in de hoop mij op een misstap te betrappen."

Vredesgesprek

"Toch hoop ik ondanks alles nog op een verzoening met het bisdom. Zeker met de komende kerstperiode in gedachten hoop ik dat we het verleden kunnen laten rusten en dat er ruimte kan gemaakt worden voor een vredesgesprek. Bij de huidige situatie heeft niemand baat."

Geen terugkeer

Ondanks de steun van zijn parochianen ziet Brutin een terugkeer naar Zwevezele niet meteen zitten. "Zelfs al krijg ik van Rome gelijk en mag ik terug naar Zwevezele, zou ik het niet doen. Ik tekende beroep aan omdat heel wat parochianen mij dat vroegen, maar als ik daar terugkeer zullen de pesterijen opnieuw beginnen. Bovendien is het bos daar afgebrand. Al ons harde werk van de voorbije jaren is teniet gedaan en de medewerkers zijn vervangen. Dit gaat voor mij puur om eerherstel. Dat ze erkennen dat ik gepest ben geweest en dat dergelijke situaties in de toekomst vermeden kunnen worden. Ik kan alleen maar hopen dat ik elders opnieuw aan de slag mag, maar mijn specifieke preekstijl ga ik daarvoor niet verloochenen. Die had nu eenmaal succes."


Ondertussen werkt de priester aan een boek over zijn leven. "Ik heb heel wat documenten nauwgezet bijgehouden en kan dus netjes een chronologisch overzicht maken van wat er gebeurde. Het boek schetst overigens mijn hele leven en niet alleen wat er de voorbije jaren gebeurde. De eerste pagina's zijn geschreven en ik hoop er de komende tijd verder aan te kunnen werken. Verder breng ik veel tijd door met natuurwandelingen en bezoekjes aan familie. Daar vind ik wel die broodnodige rust."